เข้าใจอย่าง เนียน นุ่ม ลึก

* จากประสบการณ์การเรียนการสอนในอดีต ผู้ที่ได้ชื่อว่านักเรียน ครูพูดอะไรต้องจดแล้วท่องจำให้ขึ้นใจ คนที่ขยันหน่อยก็กลับไปทบทวน คนขี้เกียจมักจะเก็บไว้ท่องทีเดียวคืนสุดท้ายก่อนสอบ แต่ยังใงก็ต้องจดไว้ก่อน บางคนมัวแต่จดจนไม่ลืมหูลืมตา จนแทบจำหน้าครูคนสอนไม่ได้ สุดท้ายได้แต่ตัวหนังสือ เพราะรีบจด ไม่ทันฟัง *(บ่อยครั้งที่เถียงครูซึ่งๆหน้า ว่ายังไม่ได้เรียน ครูไม่เคยสอน)

*จากการเข้าร่วมมหกรรม KM ภูมิภาคครั้งที่ ๑ ที่ ม.นเรศวร พิษณุโลก ๒๘-๒๙ ก.ย. ๕๐ ได้รับมอบหมาย ให้ถอดบทเรียนในหัวข้อ KM ระดับปัจเจก ของ ดร.วรภัทธ์ ภู่เจริญ ครั้งแรกที่ได้เห็นการแนะนำตัว ในก๊วนเฮฮาศาสตร์ (section ของครูบา) รู้สึกหนักใจมาก ว่าชั้นจะถอดบทเรียนในเรื่องนี้ไป..ลปรร..ให้ทุกคน เข้าถึง และเข้าใจได้ยังไง สนุกกับการเล่าเรื่อง ประทับใจในลีลา หัวเราะ จนลืมจด แต่กลับเข้าใจดี อย่าง เนียน นุ่ม ลึก