ขอบคุณ พี่โป้ง / พี่เดี่ยว / พี่อ้อย สท.
และน้องหนุ่ย / คุณพึ่ง / น้องๆ เพื่อน IMPECT เชียงใหม่ / คุณแอน เหนือล่าง
และเพื่อนๆ พี่ๆทุกคน ที่ตอนแรกว่าจะมาด้วยกัน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้มา แต่หลายคนถามไถ่ด้วยความห่วงใย
เริ่มด้วยขอบคุณท่านที่กล่าวรายนามข้างต้น เพราะอยากขอบคุณ งานวันที่ 29-30 ที่ผ่านมา เราไม่ได้งบอะไรจากทาง สท.พม. แม้แต่บาทเดียว แต่ก็สนุกดีครับ เอาเอกสารของ YIY กับ 1000 ทาง ไปแจกในงาน เชื่อหรือไม่ว่า เอกสารที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาโครงการ และการชวนคนมาทำดี หมดภายในชั่วพริบตา
แสดงให้เห็นอย่างนึงว่าคนไปงานนี่เค้าก็ชอบเก็บเอกสารเนอะ ผมเองก็ได้ไปด้อมๆมองๆ แต่ไม่ได้ไปขอเอกสารจากใคร เพราะรู้ว่าควรอ่านที่มีอยู่กับตัวให้หมดก่อน ซึ่งคงใช้เวลาประมาณ 2 ปี เหอๆ
วันแรก 29 กย ก็เดินทางล่วงหน้าไปก่อน พี่เดี่ยวพี่โป้งตามมาประมาณตอนบ่าย มาอยู่ด้วยกันสามคน เดินท่องเที่ยวสนุกสนาน ระหว่างที่ไปจัดนิทรรศการตอนเช้านั้น ก็ได้เจอกับเพื่อนๆ IMPECT เครือข่ายการศึกษาและวัฒนธรรมสำหรับเยาวชนชาวไทยภูเขา เจอกันคราวนี้ รู้สึกได้เลยว่า มิตรภาพมันหอมหวานจัง แค่เปิดยิ้ม เปิดตา เปิดหู เราก็ได้รอยยิ้ม ได้มองเห็นความงดงามของเพื่อน และได้ยินแต่เรื่องราวดีๆ ของการทำกิจกรรมกับเด็กและเยาวชน ซึ่งไม่ได้ถูกจำกัดไว้ด้วย สัญชาติ เชื้อชาติ ศาสนา และวัฒนธรรม
ผมมองเห็นความสวยงามจากรอยยิ้มของเพื่อนๆ จนนึกเลยเถิดไปถึงเวลาที่บางครั้งเราไปประชุมกับใครบางคน เราได้รอยยิ้มที่งดงามตรึงตา แต่บางครั้งแอบรู้สึกไปเองว่า มันไม่ประทับใจและจริงใจเอาเสียเลย และเช้าวันนั้นก็ผ่านไปด้วยมิตรภาพ
(พี่ๆเผ่าตองเหลืองไม่ยอมพูดด้วย และมองด้วยสายตาแปลกๆ)
พี่อ้อย น่ารักอีกแล้ว ดูแลดีเหลือเกิน
เจอน้องๆ สภาเด็กและเยาวชนหลายจังหวัด น่ารักมาก ทีมน้องๆ ก็มีทั้งที่คุยกับผมอย่างเปิดใจ หมดเปลือก และมีที่เคลือบแคลง ไม่ไว้วางใจ แต่ไม่รู้ว่าจะต้องวางตัวอย่างไร สรุปก็เป็นคนเดิมนี่แหละ อย่างที่พี่ๆ เพื่อนๆรู้จัก ใครจะคิดอย่างไรก็ปล่อยเค้าไป (เดี๋ยวเค้าก็ตายเองแหละ)
เอ้า พอ พอ เขียนมาถึงเรื่องสภาเยาวชน น้องๆ หลายจังหวัดมาจัดกิจกรรมวิชาการในห้องประชุมด้วย ได้เห็นศักยภาพ และความงดงามของการรวมกลุ่มอีกครั้ง
ชุ่มชื่นหัวใจ ทุกครั้งที่เห็นพลัง
มีห้อง เยาวชนพลัง...อะไรซักอย่างผมลืมชื่อ (สภาเยาวชนจัดเอง)
กับห้อง สิทธิเด็ก : เยาวชนกับเศรษฐกิจพอเพียง (สภาเยาวชน บางจังหวัด กับ คณะทำงานด้านเด็กช่วยกัน)
อันนี้ มีการระดมกันสนุกสนาน น่ารักสุดๆ มี อ.เกื้อ YPDC พี่กอบกุล สหทัย ป้ามน บ้านกาญจนา พี่แจ๊ว กรรณิการ์ สทด. ซึ่งล้วนแต่เป็นพี่ๆใจดีที่เกื้อหนุนกิจกรรมเยาวชน ในมิติที่แตกต่างกันไปมารวมกันในห้องนี้ วู้ มีพลังจริงๆด้วย การร่วมมือระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่
ส่วนอีกห้อง ไม่ขอกล่าวถึง เพราะไม่ได้สัมผัสบรรยากาศทั้งหมด สัมผัสแค่บางส่วน และถ้าเล่ามันจะแปลกๆ หัวใจพิกล
อ้อ ลืม ลืม ก่อนพี่เดี่ยวพี่โป้งเดินทางมาถึง มีน้องๆ ที่มาช่วยคุณครูสอนการเย็บเสื้อน้องหมา ชักและเป็นลมด้วยแหละ น่าสงสารน้องเค้าจัง เพราะน้องเค้าน่ารัก หุหุ คือว่าน้องเค้ายืนนานไปหน่อย และเพลียมาก่อนหน้านี้ ก็เลยเกิดอาการดังกล่าว คุณพยาบาลมาเร็วมากกกก เพราะในงานมีนิทรรศการของทีมอาสาสมัครเพื่อสังคมมากมาย หนึ่งในนั้น มีทีมปฐมพยาบาลฉุกเฉินรวมอยู่ด้วย จึงได้มาแก้ไขสถานการณ์ทันท่วงที (ยอดเยี่ยมมาก)
มีคนสนใจกิจกรรมของ1000ทาง จำนวนมาก
แต่ไม่สามารถแจกเอกสารได้หมดทุกคน (แอบเสียใจเล็กน้อย)
และที่สำคัญ เหนื่อยมากกับการตอบคำถามซ้ำๆๆๆๆ นับร้อยครั้ง
ถามกันจิ๊ง แต่ก็ดีนะครับ ได้ฝึกการตอบคำถามเกี่ยวกับโครงการในทุกมิติที่มีคนอยากรู้ สนุกเลยทีเดียว เหมือนได้ทบทวนโครงการตลอดเวลา
เออ คู่มือสำหรับน้องในการทำโครงการได้รับคำชมมากมาย ว่าสวยงาม น่ารัก เหมาะสม และที่สำคัญเข้าใจง่าย จากพี่ๆ จำนวนมากมาย
ขอบคุณซีน่า และฝากความขอบคุณนี้ไปยังน้องๆ Black Box ด้วยนะจ๊ะเสียสละทั้งแรงกาย แรงใจช่วยกันทำให้มันสวยงามอย่างที่เราได้เห็นกันในขณะนี้
วันต่อมาก็ไม่มีกิจกรรมอะไร เหมือนเดิม เรื่อยๆ เพราะเป็นนิทรรศการ (เกือบจะเป็นนิทรรศการปิด เพราะคนเดินทางมาร่วมกิจกรรม ไม่ค่อยเยอะ)
แต่วันนี้ขอขอบคุณแอน เหนือล่างด้วยจ๊า ที่เอาแบบสอบถามมาฝากให้ที่ซุ้ม ไม่ได้เจอกัน แต่ก็ขอบคุณมากนะ
ขอบพระคุณพี่ๆ ทุกคน ที่ช่วยกันทำให้ฝันของพวกเราเป็นจริง
ที่พวกเราอยากให้เยาวชนได้ออกมาทำอะไรดีๆ กัน
ถ้าวันหน้าเราพัฒนากลไกได้เยอะๆ ชวนคนมาคิด มาทำแบบเราได้เยอะๆ ประโยชน์ก็จะอยู่ที่เยาวชน อย่างแท้จริง (สาธุ)
เดินหน้ากันต่อไป อย่าท้อถอยนะครับ จุ๊บๆๆๆ
