มหกรรมคิดถึงกัน ตั้งแต่เมื่อวานแล้วละครับ ที่ความคิดถึงระเบิดเถิดเทิงเป็นอย่างมาก เป็นห่วงเป็นใยคนที่ตั้งใจเต็มร้อยว่าจะมา จะมา จะมาให้ได้ ก็มีเหตุให้ต้องสะสางอย่างรีบด่วน เสียงครวญจากแผ่นดินจึงดิ้นอยู่ความคิดคำนึง ความคิดของเจ้าภาพที่ตั้งใจจัดงานกันอย่างสุดฝีมือ จึงชุลมุนกันในระดับมหากรรมหัวหมุน วิ่งรับวิ่งส่งรัฐมนตรีแขกผู้ใหญ่และใครต่อใครที่ทยอยมากัน

ทีมเราไม่ไปเยี่ยมกรายด้วยเกรงว่าจะไปกวนเวลาเตรียมงาน ได้แต่ส่งใจไปช่วยอยู่อยู่ห่างๆ ถึงกระนั้นก็ไม่วาย แม่หนูตากลมยังโทรมาย้ำเตือน..พ่อนอนได้แล้วนะ เธอนี่หนอ งานเต็มสมองก็ยังปลีกเวลามาอ้อนให้คนแก่นอน นี่คือความเอื้ออาทรฉบับมหากรรมKM.ของชาว มน. ละเอียดละออแม้กระทั้งความรู้สึกที่มีให้แก่กัน..

   

คืนแรกนี้จะมีรายการเสวนาลับเฉพาะ แต่ลูกหลานเห็นว่าผมควรจะพักผ่อนได้แล้ว จึงยกยอดมาไว้คืนนี้ ทั้งๆที่ทวีสินหอบน้ำทับทิมขึ้นเครื่องมาให้ชาวเราชิมกัน..ก็ต้องย้ายรายการชิมไปด้วย บังเอิญมีไฟล์บังคับนอนยังบ่ได้ จึงมานั่งทำการบ้านรอเวลาไปพลางๆ จนกว่าจะได้ยินเสียงโทรศัพท์ว่ามาถึงแล้ว พวกเราอออกไปรับกัน แล้วชวนกันมาให้เห็นหน้า จึงแยกย้ายกันไปนอนด้วยความอ่อนเพลียจากการเดินทาง

ทุกคนเล่าว่า..กว่าจะมาได้มันยากตรงที่..กว่าจะสะสางงานในวินาทีสุดท้ายให้ลงตัว สมาชิกคนท้ายสุดมาถึงเวลา0.01น. เฮ้อ!มาถึงกันแล้ว คราวนี้นอนป๊อกเดียวมาตื่นเอาเช้าตรู่ ท้องฟ้าสลัวด้วยเมฆฝนที่ปกคลุมเมือง คนอื่นยังไม่ตื่นก็เลยผมเลยมานั่งรับความห่วงใยและความคิดถึงของเครือข่ายทั้งที่มาและไม่ได้มา แต่ก็ส่งใจมาเว้าวอนมิได้ขาด..

ทีมเฮฮาศาสตร์โชคดีหน่อย ถึงตาบอดก็มีคนใจดีจูงเข้าไปชมเมือง2แควแบบเอะอะมะเทิ่ง เพราะไปไหนไปกันแบบมหกรรมภูมิภาคจริง เรื่องทั้งหมดทั้งมวลนี้จะเก็บมารวบยอดเล่าบนเวทีช่วงเช้าวันพรุ่งนี้ ท่านใดอยากทราบว่าKM.แบบฉบับเฮฮาศาสตร์เป็นฉันใด เชิญชมและชิมความรักความปรารถนาดีของเพื่อนมนุษย์ได้ แล้วท่านจะตระหนักในคำที่ว่า Blog จะนำเราไปสู่โลกอิสระแห่งการเรียนรู้ที่มีชีวิตที่ดีกว่าได้อย่างไร