การพบจิตแพทย์ในสังคมไทยยังถือว่า เป็นความผิดปกติ เป็นความบ้าเป็นตราบาป หรือ stigma ยากมากมาย ที่จะได้รับการเยียวยาที่เหมาะสม ..และกว่ารู้ตัว..ก็มักจะสายเกินไป ..

 Ordinary People

วันหยุด  แท้ ๆ แต่ ได้มานอนหง่าวอยู่กับบ้าน จมอยู่กับอารมณ์บูดเบี้ยว ..หงุดหงิดดีแท้ ..วันนี้ทั้งวัน นอกจากกองหนังสือที่ หยิบ ๆ จับ ๆ ปล่อย ๆ ก็เป็นอันได้มาจมอยู่หน้า TV ..ไม่เป็นไรน่า อายุเกิน 18 มาเกือบ 18 ปีแล้ว ดูหนังได้ โดยไม่ต้องรอผู้ปกครองอยู่แล้ว ..อิอิอิ

เจอหนังเรื่องหนึ่ง ..เรื่อง Ordinary people ตัวเดินเรื่องเป็นวัยรุ่น ผู้มี conflict และสับสนในตัวเอง ..เริ่มต้นเรื่องดูเหมือนจะเป็นเด็กหนุ่มที่มีปัญหา Depress และมีประวัติฆ่าตัวตาย ..เด็กหนุ่มได้รักษาตัวอยู่ 4 เดือน ตลอดเรื่อง เค้ากำลังเผชิญกับ เหตุการณ์ในอดีตที่คอยมาหลอน ..เด็กหนุ่มได้เสียพี่ชายไปกับอุบัติเหตุเรือใบล่ม กลางพายุ ตอนออกไปแล่นเรือใบด้วยกัน..เค้ารู้สึกโกรธ ..เสียใจ และโทษตัวเองต่อการตายของพี่ชาย .. ไม่เคยให้อภัยตัวเอง เค้าโชคดีมีพ่อที่เข้าใจห่วงใย แต่ห่างเหินกับแม่..เมื่อสภาวะความมั่นคงทางจิตใจของเขาเหมือนถูกคุกคาม เขาตัดสินใจเข้ารับการปรึกษากับจิตแพทย์ ..ซึ่งที่นั่น ..การปรึกษาในระยะแรกไม่ได้ราบรื่น ..เพราะเขาตั้ง Guard ปกป้องความรู้สึก ตัวเองอย่างมาก ..หนังนี้สะท้อนให้เห็นชัด ..ถึงประบวนการจิตบำบัด (psycho therapy) ผู้เขียนรู้สึกทึ่ง ในการเขียนบท และการดำเนินเรื่อง ในเรื่องนี้มาก แสดงว่าทำการบ้านมาดี มากทีเดียว (หายากในบทละครไทย)
ความน่าสนใจ และจุดที่เป็นหัวใจสำคัญของหนังเรื่องนี้ ผลจากการที่เด็กหนุ่มคนนี้เข้ารับการบำบัด ในที่สุดกลายเป็นว่าคนที่มีปัญหาไม่ใช่เด็กหนุ่มคนนี้  แต่เป็น แม่ ที่ไม่รู้จักให้อภัย ไม่รู้จักคำว่ารัก หรือการเสียสละที่แท้จริง ..denial (ปฏิเสธ)ต่อปัญหา..ว่าไม่ได้เกิดจาก ตัวเอง และยังซ้ำเติม ให้ทุกอย่างเลวร้ายขึ้น ..พยายามจะแยกลูกชายวัยรุ่นของตนออกจากครอบครัว เช่นการ วางแผน vacation โดยไม่มีลูกชาย ..เมื่อเด็กหนุ่มเรียนรู้ สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ..เขาก็เกิดการเติบโตภายใน..และก็เลือกที่จะให้อภัยตัวเองมองมุมใหม่ของตนที่ไม่เคยมองมาก่อน และ ให้อภัยแม่ ยอมสลายส่วนที่เรียกว่า อัตตาของตน ตัวของพ่อเองด้วยความที่รักลูกพ่อเข้าพบจิตแพทย์ของลูก และได้พยายามค้นหา และพยายามสื่อให้แม่เข้าใจว่าปัญหาคือใคร  ..
ในตอนจบของเรื่องไม่ได้บอกว่า..แม่ได้เกิด perception ที่ถูกต้องต่อภาพรวมหรือยัง ..แต่รับรู้ว่าตัวเองเป็นปัญหาเลยเลือกที่จะจากไป ..
 ดูหนังดูละคร แล้วย้อนดูสังคมไทย ..ครอบครัวคนไทยไม่ได้ โชคดีเหมือน ครอบครัวในสังคมฝรั่งตรงที่ ..เมื่อคนรับรู้ว่ามีปัญหา ..เค้าจะสามารถแสวงหาหาความช่วยเหลือ ได้ ..การเข้าพบจิตแพทย์ ..ในสังคมไทยยังถือว่า เป็นความผิดปกติ เป็นความบ้า เป็นตราบาป หรือ Stigma ยากมากมาย ที่จะได้รับการเยียวยาที่เหมาะสม  ..และกว่ารู้ตัว..ก็มักจะสายเกินไป .. <div align="center" style="text-align: center"></div><div align="left" style="text-align: center"> Note : อ้างอิงภาพจาก http://www.amazon.com/Ordinary-People-Donald-Sutherland/dp/B000055ZFA </div>