บางครั้ง, ค่ายที่ดีไม่จำเป็นต้องอยู่ในดินแดนอันแสนไกล

เคยข่มใจไม่ให้วิ่งแข่งกับเวลาอยู่บ้างเหมือนกัน  แต่บ่อยครั้งก็ทำไม่สำเร็จ 

เช่นเดียวกับวันที่  8   กันยายน  2550  ที่ผ่านมา   เป็นอีกวันที่ผมใช้ชีวิตราวกับคนบ้าเวลา   เช้าและบ่ายผมมีภาระขึ้นเวทีเป็นวิทยากร   ถัดจากนั้นก็ตรงดิ่งลงพื้นที่เพื่อเยี่ยมเยียนให้กำลังใจกับ “ชาวค่าย” ...

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ค่ายที่ว่านี้  คือ  “มมส ร่วมใจห่วงใยชุมชน  ครั้งที่  4”   จัดขึ้นระหว่างวันที่  8 – 9  กันยายน  2550   ณ  บ้านดอนนา  ต.ขามเรียง  อ.กันทรวิชัย  จ.มหาสารคาม  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ค่ายดังกล่าวเป็นความร่วมมือระหว่างกองกิจการนิสิตกับชมรมรัฐศาสตร์สัมพันธ์  ประกอบด้วยกิจกรรมหลักคือการสร้างศาลาริมน้ำเป็นสำนักงานกองทุนปลา,  การสัมมนาผู้นำเยาวชน  และการพัฒนาสิ่งแวดล้อมในหมู่บ้าน   โดยชาวค่ายทั้งหมดเข้าค้างแรมในโรงเรียนบ้านดอนนา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>      </p><p></p><p></p><p></p><p>สถานที่การออกค่ายครั้งนี้อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก ..  และนั่นคือสิ่งที่ผมค่อนข้างจะมีความสุขอย่างมากโข    เพราะการออกค่ายในพื้นที่ใกล้ ๆ  กับมหาวิทยาลัย  ย่อมเป็นเสมือนการได้ปัดกวาดและเช็ดถูบ้านตนเองไปในตัว     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้น,   การออกค่ายใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยก็ดูจะกดดันอยู่ไม่ใช่น้อย  เพราะระยะทางอันแสนใกล้เช่นนี้   ย่อมนำพาให้นิสิตเข้า ๆ ออก ๆ  ค่ายจนเสียกระบวนการเรียนรู้ด้วยก็เป็นได้    อีกทั้ง  ทัศนียภาพที่ปราศจากแมกไม้และทุ่งกว้างแห่งหุบเขาอันลึกเร้นและเส้นทางอันทุรกันดาน  ก็ส่งผลให้นิสิตจำนวนหนึ่งตัดสินใจที่จะ“ไม่ไปค่าย”  กับเราด้วยเหมือนกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่คือบทพิสูจน์หนึ่งของคนค่ายพันธุ์แท้ที่ผมกำลังเฝ้ามองอยู่อย่างสุภาพ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>แต่ก็ต้องบูชาหัวใจคนค่ายครั้งนี้เป็นที่สุด  เพราะค่ายครั้งนี้มีนิสิตขันอาสาแบกเป้ความฝันลงหมู่บ้านร่วม 30  ชีวิต  และไม่มีใครหนี หรือแหกค่ายกลับออกมาเลยแม้แต่คนเดียว </p><p></p><p>     </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภาคเช้า,   ชาวค่ายทั้งหลายทำการสัมมนาสรุปงานในรอบภาคเรียนที่ผ่านมา  รวมถึงการระดมความคิดในการปรับกระบวนทัศน์เยาวชนคนหนุ่มสาวกับการทำงานเพื่อสังคม  จากนั้นก็ตบเท้าสัญจรลงสู่หนองน้ำท้ายหมู่บ้านเพื่อสร้างศาลาริมน้ำ   หรือแม้แต่การช่วยจับ ๆ  ถือ ๆ  วัสดุก่อสร้างตามแรงใจที่พึงกระทำได้  ขณะที่บางคนก็ทาสีเสารั้ว,  บ้างก็ตัดไม้และถางหญ้า–</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ส่วนภาคกลางคืนก็เป็นการสร้างเวทีทางความคิดร่วมกันระหว่างชาวค่ายกับชาวบ้าน …  แต่ค่ำคืนนั้น   พายุฝนและแรงลมกลับโถมทับเข้าสู่หมู่บ้านอย่างหนักหน่วง  จนไม่สามารถก่อเกิดเวทีแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างสมบูรณ์ได้ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ค่ายครั้งนี้,  ผมพยายามสะท้อนภาพคิดอันกว้าง ๆ  กับแกนนำว่า   ค่ายที่ดีไม่จำเป็นต้องอยู่ในดินแดนอันแสนไกลจากมหาวิทยาลัย หรือตั้งอยู่ในหุบเขาอันไกลโพ้นที่เต็มไปด้วยทะเลหมอกและแมกไม้อันหลากตาเท่านั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">    </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และก็ไม่ควรที่จะลืมตระหนักว่า  ค่ายที่ดีสามารถเกิดขึ้นได้ในทุกที่  และเกิดขึ้นได้เสมอ   ถ้าหัวใจของคนค่าย  ค้นพบสถานะความต้องการอันแท้จริงของชุมชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ความขาดแคลนหาใช่สยายปีกแผ่อำนาจห่มคลุมแต่เฉพาะหมู่บ้านอันแสนไกลจากตัวเมืองเท่านั้น  แต่เราต้องไม่ลืมว่าหมู่บ้านใกล้ ๆ มหาวิทยาลัย  หรือแม้แต่ชุมชนในเมืองก็ล้วนต้องการสิ่งเติมเต็มเหมือนกัน  ขึ้นอยู่กับว่าสิ่งที่ขาดหายนั้นคืออะไรเท่านั้นเอง!   </p><p></p><p></p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ได้คาดหวังอะไรในเชิงรูปธรรมนัก  เพราะในช่วงที่ไม่ปิดเทอมเช่นนี้  วันเวลาเพียงไม่ถึงสองวัน   คงก่อรูปรอยเป็นภาพที่แจ่มชัดได้ยากพอสมควร   หากแต่กำลังชวนให้พวกเขาได้ขบคิดถึงการใช้เวลาอันน้อยนิดในวันหยุดให้เกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาตนเองและสังคม   โดยอาศัยกิจกรรมนิสิตเป็นเครื่องมือในการศึกษาเรียนรู้  และใช้บริบทพื้นที่ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยเป็นพื้นที่คุณภาพของการเรียนรู้โดยไม่จำเป็นต้องท่องทะยานไปแสนไกล–</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p></p><p>ครับ,  ค่าย -  ไม่จำเป็นต้องรอให้ปิดเทอมแล้วค่อยไปออกค่ายก็ได้, วันหยุดเล็ก ๆ น้อยเพียง 2 – 3  วัน  เราก็สามารถทำค่ายที่ดีได้ … และค่ายที่ดีก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ไกลแสนไกล  ไม่จำเป็นต้องมีภูเขาเป็นฉากหลัง  ไม่จำเป็นต้องมีสายธารและแมกไม้อยู่ท้ายหมู่บ้าน …    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แล้วท่านล่ะครับ,  ค่ายที่ดีควรเป็นเช่นไรบ้าง  ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บันทึกค่ายรายรอบมหาวิทยาลัย,</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มมส ร่วมใจห่วงใยชุมชน ครั้งที่ 4</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พันธกิจที่ผมริเริ่มไว้เมื่อ 6  ปีที่แล้ว..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และโชคดีที่ได้กลับมาเดินตามรายทางความฝันนั้น, อีกครั้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และโชคดีที่การเดินทางนั้น…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่เดียวดายดังที่หวาดกลัว !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> 

[ทนัน ภิวงศ์งาม]

• จุดประกายความคิดได้เยี่ยมมากครับ
• ค่ายที่ดีไม่จำเป็นต้องอยู่ในดินแดนอันแสนไกล......
• ความขาดแคลนหาใช่สยายปีกแผ่อำนาจห่มคลุมแต่เฉพาะหมู่บ้านอันแสนไกลจากตัวเมืองเท่านั้น....ชุมชนในเมืองก็ล้วนต้องการสิ่งเติมเต็มเหมือนกัน...
• เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ

[RIP,KKU]

สมาชิกใหม่แวะมาทักทายค่ะ...ค่ายที่ดีสามารถเกิดขึ้นได้ในทุกที่  และเกิดขึ้นได้เสมอ   ถ้าหัวใจของคนค่าย  ค้นพบสถานะความต้องการอันแท้จริงของชุมชน 

เห็นด้วยนะค่ะ  ถ้าพูดถึงการออกค่ายก็มองว่าเป็นเรื่องดีแต่จะทำอย่างไรให้คนที่เข้าค่ายได้เรียนรู้และชุมชนได้ประโยชน์นี้ก็สำคัญน่ะ

[Sasinand]

สวัสดีค่ะคุณพนัส

พี่เข้ามาอ่านแล้วรอบหนึ่ง ยังไม่ได้postอะไร

คราวนี้มาอีก

<p>
....การอกค่ายมีอะไรดีๆให้ค้นหา หลายสิ่งกำลังรออยู่
เพียงแค่เราเปิดใจ กระโดดเข้าไปตามที่ใจเรียกร้อง แล้วจะรู้ ว่าอิ่มกายกับอิ่มใจแบบไหนจะอิ่มนานกว่ากัน...</p>

.ยังมีอีกหลายชีวิตที่บริสุทธิ์ ยังขาดโอกาสและรอคอยหลายสิ่งจากนักศึกษา...อย่าเพิ่งท้อนะ  แม้จะเหนื่อย

การออกค่าย ไม่ต้องไปไกล คนที่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา ใกล้ตัวก็มี อย่าให้เป็นใกล้เกลือ กินด่างค่ะ

เหมือนชุมชนมากมายในกรุงเทพฯ หรือในจังหวัดใกล้เคียง ก็มีคนที่ยังต้องการความช่วยเหลืออีกมากค่ะ 

</font></strong>

[chainung]

สำหรับผมแล้ว ค่ายที่ดีคือค่ายที่ทำด้วยใจและทุ่มสุดกาย เพื่อความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวระหว่างชาวค่ายกับชุมชน ชีวิตผม อาจกล่าวได้ว่าคือคนค่ายคนหนึง เพราะช่วงวัยแห่งการศึกษาเป็นวัยที่ผมทุ่มเทกับค่ายมากที่สุด บางทีอาจมากกว่าการเรียนในชั้นด้วยซ้ำไป ลึกๆ ผมมักเชื่อเสมอว่า ความรู้ที่ดีมักได้จากการลงมือลงแรงทำและเข้าไปหาชุมชนชาวบ้านผ่านวิถีประชาที่ดำเนินเคลื่อนไหวในทุกเมื่อเชื่อวัน มากกว่าการเสพวิชาความรู้แต่เพียงในห้องเรียน ซึงมักสอนให้จดจำมากกว่าการค้นคิดประดิษฐ์สิ่งใดใหม่

[แผ่นดิน]

• สวัสดีครับ
  
  ทนัน ภิวงศ์งาม
  
• ผมเคยบรรยายให้นิสิตฟังบ่อยเหมือนกันว่า ...
• ทำไมต้องมุ่งไปสู่ชนบทสถานเดียว  ทั้ง ๆ ที่ชุมชนเมืองก็ต้องการการเติมเต็ม หรือแม้แต่การเยียวยาเหมือนกัน
• เด็กเร่ร่อน, ลูกคนงานก่อสร้าง, ... ก็ล้วนแต่ต้องการค่ายที่ดีจากคนหนุ่มสาว
• แต่ก็นย่าเสียดายที่คนหนุ่มสาวติดยึดว่า  ค่าย .. ต้องออกไปสู่ชุมชนในชนบท ...
• รูปแบบ, เนื้อหา  น่าจะเป็นตัวกำหนดสถานที่  มากกว่าการนำเอาสถานที่มากำหนดเนื้อหา
• ....
• ขอบคุณครับ

[ตันติราพันธ์]

สวัสดีค่ะ

  ถ้านึกถึงคำว่าออกค่าย จะคิดถึงอุดมการณ์ สร้างสรร มีพละกำลังยิ่งใหญ่ และความเบิกบานมีชีวิตชีวา น่าศรัทธา จะเป็นอะไรก็แล้วแต่ ดีใจทุกครั้งที่มีคนออกค่ายในชุมชน

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ

สาวิตรี

ในด้านกระบวนการที่จะช่วยให้คนไปค่ายได้ตระหนักถึงความสำคัญของการเรียนรู้ชุมชนนั้น  ผมว่าก็คงต้องเริ่มจากการปฐมนิเทศที่ชัดเจนเกี่ยวกับค่ายที่จะมีขึ้น,  ทำความเข้าใจเกี่ยวกับจุดเริ่มต้นและจุดหมายปลายทาง  รวมถึงกระบวนการทั้งปวงที่เป็นกลไกในการขับเคลื่อนกิจกรรมนั้น ๆ  และยังต้องรวมถึงการสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนค่ายให้รู้สึกที่จะทำอะไรสักอย่างเพื่อเรียนรู้ตัวเองและเข้าใจสังคม

แต่สำหรับคนที่มีหัวใจค่ายอยู่แล้ว,  สิ่งทั้งหลายก็ง่ายต่อการที่จะนำพาเขาไปสู่การเรียนรู้ที่แท้จริงในชุมชนนั้น ๆ ได้

ที่สำคัญที่ผมมองว่าเป็นปัจจัยที่ต้องชัดเจนตั้งแต่ต้นเลยก็คือ  การกำหนดรูปลักษณ์ของค่ายที่ชัดเจนว่าเป็นค่ายสร้าง,  หรือค่ายสอย, หรือแม้แต่ค่ายเรียนรู้ ... 

อีกทั้งชาวบ้านเองก็ต้องเข้าใจค่ายด้วยว่าเป็นประเภทไหน  เนื่องจากชาวบ้านจำนวนไม่น้อยติดยึดว่าต้องได้อะไรที่เป็นรูปธรรมจากค่าย .. โดยเฉพาะผลพวงของค่ายในเชิงวัตถุ   ถ้าชาวบ้านเข้าใจในเรื่องนั้น  วิถีการเรียนรู้ระหว่างคนค่ายกับชาวบ้านก็น่าจะเกิดขึ้นและเป็นมิติการเรียนรู้ที่น่าสนใจ ...

...

ขอบคุณครับ

[แผ่นดิน]

• สวัสดีครับ พี่ศศินันท์
  
  sasinanda 
  

  การออกค่าย ไม่ต้องไปไกล คนที่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา ใกล้ตัวก็มี อย่าให้เป็นใกล้เกลือ กินด่างค่ะ

  เหมือนชุมชนมากมายในกรุงเทพฯ หรือในจังหวัดใกล้เคียง ก็มีคนที่ยังต้องการความช่วยเหลืออีกมาก

• ผมเองก็ตระหนักในเรื่องพรรค์นี้มากเหมือนกัน  และเชื่อว่า "พื้นที่"  แต่ละพื้นที่จะเป็นตัวกำหนดรูปลักาณ์ของค่ายได้เป็นอย่างดี ...
• ในเมืองใหญ่ ๆ ก็สามารถทำค่ายได้อย่างหลากหลาย   ขอเพียงเราเข้าให้ถึงและสืบค้นให้ได้ว่าชุมชนนั้นต้องการอะไร ...บ้าง
• ผมเชื่อว่าในกรุงเทพฯ  ก็มีกิจกรรมดี ๆ ทั้งโดยหน่วยงานภาครับและเอกชนจำนวนมากที่ช่วยกันสร้างพื้นที่คุณภาพในเชิงกิจกรรมต่อผู้ด้อยโอกาส  ทั้งในกลุ่มใต้ละพานลอย, สลัม, เด็กเร่ร่อน  เป็นต้น
• ผมเห็นค่ายของนักศึกษาหลายที่เดินทางไปไกลแสนไกล,  ค่าน้ำมันเชื้อเพลิงบานปลายอย่างมหาศาล ...สูญเสียเวลาการเดินทางไปอย่างมากโข
• สำคัญคือค่าน้ำมันที่จ่ายไปนั้น  บางทีก็เทียบเท่ากับค่าใช้จ่ายของเนื้องานในค่ายนั้น ๆ เลยก็มีถมไป
• .....
• ผมเคยพานิสิตไปค่ายไกลสุดก็อตรดิตถ์,  ครั้งนั้นไปช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมดินถล่ม
• แต่ก่อนไป,  เราก็พานิสิตไปจัดค่ายในทำนองเดียวกันที่ชัยภูมิ   อย่างน้อยก็ให้เด็กไดเรียนรู้ว่า  ...  มหาวิทยาลัยก็ต้องไม่ทิ้งพื้นที่ค่ายของอีสาน...
• .....
• ขอบคุณนะครับที่นำพาความคิดดี ๆ มาเติมเต็มให้กับผม
• สุขภาพแข็งแรง, เสมอไป  (ครับ)

 

[นายสายลม อักษรสุนทรีย์]

• สวัสดีครับพี่

            ค่าย  คือ  .......................  ผมตอบไม่ได้จริง ๆ ครับ  ทุกคนที่อยากรู้ ต้องมาสัมผัสด้วยหัวใจของตัวเอง  .. นะจ๊ะ

[ทนัน ภิวงศ์งาม]

• ขอให้กำลังใจต่ออาจารย์  ที่มีความมุ่งมั่น
• เห็นด้วยกับ  ว่าต้องมาสัมผัสด้วยตนเอง
• เป็นสิ่งที่ผู้ศึกษาและปฏิบัติพึงเห็นได้ด้วยตนเอง
• เป็นสิ่งที่ปฏิบัติได้และให้ผลได้ไม่จำกัดกาล
• ...ฯลฯ...

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ

chainung

• ผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งนะครับกับประเด็นที่กล่าวว่า  "ความรู้ที่ดีมักได้จากการลงมือลงแรงทำ"
• เพราะนั่นคือ  กระบวนการอันสำคัญที่จะช่วยให้เกิดผลึกความรู้อันแจ่มชัดและหนักแน่น
• บ่อยครั้ง,  ความเก่งอันฉาบฉวยก็ล้วนเกิดจากมิติของการไม่ปฏิบัติจริงเป็นสำคัญ 
• แต่อย่างไรก็ดี, ..ผมขอบคุณมากนะครับที่แวะมาให้กำลังใจและคำแนะนำอันก่อเกิดประโยชน์ต่อผมอย่างมหาศาล

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ...

ตันติราพันธ์

"ดีใจทุกครั้งที่มีคนออกค่าย" ... ผมชอบคำนี้จังครับ

เหมือนกับว่าเป็นคำโล่งอกของคนที่เฝ้ามองสังคมอย่างเป็นห่วง  ... และเมื่อเห็นคนถ่ายเทความอาทรต่อสังคมก็พลอยชื่นบานและโล่งใจไปในที

....

ขอบคุณครับ

 

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ  น้องสายลม

นายสายลม อักษรสุนทรีย์

ค่ายมีมนต์ขลังเสมอ..ทั้งขณะที่เราเป็นคนทำค่าย  และแม้แต่เลิกทำค่ายแล้ว... มนต์ขลังก็ยังขลังไม่เสื่อมหาย

ดีใจมากที่ได้คุยกับน้องสายลมในเรื่องค่าย... อย่าลืมบอกน้อง ๆ  ของสายลมนะว่า ... ทุกวันนี้แหล่งทุนเปิดกว้างและหลากหลายขึ้นแล้ว...

มีอะไรให้ช่วยก็ยินดี....

ขอบคุณครับ

[ครูเสือ แซ่เฮ]

สบายดี ท่านแผ่นดิน

• เป็นกิจกรรมที่ ดีมาก สำหรับช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตนักศึกษา
• ผมเองอาจจะไม่มีเวลาในช่วงชีวิตอย่างนี้
• แต่ก็มีบ้างสมัยที่เป็นนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิค ได้มีโอกาสบ้างไม่บ่อยนัก
• ผมเกิดแนวคิดที่จะนำนักเรียนของผมออกทำงานเพื่อสังคมบ้าง แต่ถ้าได้ร่วมกับ นักศึกษามหาวิทยาลัยคงเป็นการสร้างประสบการณ์ ของเขาได้ไม่มากก็น้อยครับ
• ถ้ามีค่ายที่ไม่ไกลนักก็ยินดีนะครับ

 

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ  <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px"></div><div class="info"> ทนัน ภิวงศ์งาม </div><div class="info">ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงนะครับที่แวะมาเติมเต็มอีกครั้ง…</div><div class="info">ไปค่ายต้องไปด้วยใจ… ไม่งั้นก็คงไม่ได้อะไรจากการเรียนรู้อันสำคัญนี้</div><div class="info">ไม่ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนแปลงอย่างแปลกเปลี่ยวสักปานใด,  ผมก็ยังเชื่อมั่นว่า  “ค่าย”  ยังคงเป็นอีกทางเลือกของการสร้างเสริมการพัฒนาคนหนุ่มสาวในรั้วมหาวิทยาลัย ….</div><div class="info">….</div><div class="info">ขอบพระคุณครับ
</div>

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ  ครูเสือ

ครูเสือ

ค่าย คือ มิติการเรียนรู้ที่สำคัญและควรค่าต่อการส่งเสริมและสนับสนุนให้ลูกศิษย์ ลูกหาได้ก้าวเข้าไปสัมผัส

ในอนาคต,  ไม่แน่นะครับ  ลูกศิษญ์ผมกับลูกศิษย์ครูเสือ  อาจได้ทำค่ายร่วมกันก็ได้,  ใครจะไปรู้ ..

[ขจิต ฝอยทอง]

• ตามมาดูค่าย
• พลาดได้อย่างไร
• ถ้าเอาน้องมัธยมศึกษามาร่วม
• ท่าทางจะดี
• เพราะจะได้ปลูกฝังตั้งแต่เด็ก
• (ผมเข้าค่ายตั้งแต่ ม 3 แนะ)กับพี่ที่มหาวิทยาลัย
• อิอิอิๆๆ

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ อ.ขจิต

ขจิต ฝอยทอง

•  งานค่ายครั้งนี้เป็นงานเล็ก ๆ ง่าย ๆ ... ซึ่งหมายถึงเรียบง่าย ไม่อึกทึก
• ใช้คนไม่มาก
• เราไม่ได้นำนักเรียนในโรงเรียนมาร่วมงานค่ายอย่างเต็มรูปแบบ
• แต่เน้นไปที่กลุ่มเยาวชน ..
• แต่พอช่วยพัฒนาชุมชน ..เด็กนักเรียนในหมู่บ้านก็ออกมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของงานอย่างน่ารัก
• ค่าย ... มีพลังต่อการสร้างคนจริง ๆ ครับ -

[naree suwan]

• ตามมาออกค่ายคะ..ชอบแนวคิดที่มาสร้างชุมชนรายรอบให้น่าอยู่คะ
• บางครั้งเรามักไปช่วยพัฒนาคนที่อยู่ซะไกล
• แต่ไม่พัฒนาคนรอบข้างตัวเราก่อน
• น่าดีใจแทน อาจารย์ ที่ลูกศิษย์ไม่หนีกลับบ้านคะ...เริ่มที่บ้านเรา..แล้วขยายวงใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
• จะได้ชุมชนที่เป็นนำหนึ่งใจเดียวกันนะคะ

[แผ่นดิน]

สวัสดีครับ 

 naree suwan

• บันทึกระยะหลังนี้  ผมต้องการเสนอมุมมองและความเป็นจริงบางประการเกี่ยวกับงานค่าย
• เพราะสภาพการณ์จริง  นิสิตมักแสวงหาพื้นที่ออกค่ายที่ติดยึดกับบริบทภูมิทัศน์ต่าง ๆ
• และนั่นคือความจริงบางประการที่ทำให้หลายคนไปค่าย เพราะต้องการไปพักผ่อน - ตากอากาศเป็นสำคัญ
• ค่ายที่ดีน่าจะคำนึงถึงรูปแบบเป็นหลัก  จะเป็นค่ายสร้าง หรือค่ายสอนก็ไม่สำคัญ 
• ขึ้นอยู่กับว่า, ชุมชนนั้น  หรือกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้รับนั้น  ต้องการอะไรมากที่สุด
• ช่วยกันแบ่งปันในสิ่งที่เขาต้องการน่าจะยั่งยืนกว่าการยัดเยียดให้
• รวมถึงการดูแลชุมชนใกล้ ๆ กับที่ตั้งของสถานศึกษา  ก็เป็นพันธกิจที่ต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับต้น ๆ
• เพราะนั่นเป็นเสมือนการดูแลบ้านตนเองให้เรียบร้อยเสียก่อน  จากนั้นจึงค่อยไปช่วยที่อื่น
• ....
• ขอบคุณครับ