ความประทับใจ...ยามเมื่อเรียนที่มอเชิงดอย

            ได้อ่านบันทึกของคุณหมอ   Phichet Banyati  เกี่ยวกับความทรงจำในมอเชิงดอยหรือมหาวิทยาลัยเชียงใหม่  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">http://gotoknow.org/blog/practicallykm/128237</p>เลยรู้สึกคันไม้คันมืออยากจะเขียนถึงบ้าง  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>         </p><p>             ในปีแรกที่เข้าเรียนต้องปรับตัวพอสมควร  เพราะไม่เคยออกมาห่างบ้านขนาดนี้   พอการเรียนเริ่มจะอยู่ตัว  ก็เริ่มทำกิจกรรมบ้าง   โดยอยู่ชมรมพุทธศิลป์   ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีไทย  ชมรมล้านนา             </p><p></p><p>             แต่ชมรมที่ชื่นชอบที่สุดคือพุทธศิลป์  ทุกวันพุธเราจะนิมนต์พระสงฆ์มาที่สนามวอลเล่ย์บอลเพื่อให้นักศึกษาตักบาตรและฟังเทศน์    บางวันตื่นสายกัน   หว้าต้องไปปลุกเพื่อนๆที่ชมรม  รีบยกเสื่อวิ่งนำหน้าพระเพื่อไปปูที่สนามวอลเล่ย์บอล  เป็นที่ขำขันแต่ก็สนุกกันมากและก็อิ่มใจ               </p><p></p><p>            นอกจากนี้เรามีการรวมกลุ่มกันระหว่างเพื่อนๆต่างคณะในชื่อกลุ่ม ”สายใย”   โดยในแต่ละเดือนเราจะรวมเงินกันและคุยกันว่าจะนำเงินไปทำอะไรกันดี   โดยดูว่าที่ไหนต้องการความช่วยเหลือทางด้านการเงินบ้าง    จะชวนกันไปทำกิจกรรมเพื่อสังคมตามสมควร   จนเริ่มมีเสียงถามกันในมหาวิทยาลัยว่ากลุ่มนี้สงสัยจะลงเลือกตั้งแน่นอน...  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>            </p><p>               ส่วนยามค่ำคืน  เราก็มีความสุขในการรับคำท้าเรื่อง  ” ผีดุ ”  โดยที่ไหนที่เพื่อนๆท้า  เราต้องไปรับคำท้าเสมอ    เวลาที่เหมาะสมคือตีสอง    เราประกาศบอกทุกคนว่า “เราไม่กลัวผีหรอก” มาวันหนึ่งขณะที่กำลังนอนอยู่บนเตียงชั้นสอง   รู้สึกเหมือนถูกผีอำ อึดอัดไปหมด  กระโดดลงมาจากเตียงชั้นสองนั่งร้องไห้ไม่หยุด   หายซ่าไปได้ แต่ก็ทำเอาเพื่อนๆไม่ได้นอนเลย      </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>              </p><p>              มีอยู่ครั้งหนึ่งไปงานเลี้ยงรุ่นพี่บัณฑิต  ต้องแต่งชุดราตรีสั้นไปงาน   แล้วหอปิดแล้ว  ต้องปีนรั้วหอพักเข้ามาหนึ่งชั้นก่อน   จากนั้นต้องปีนกำแพงตึก  โดยใส่รองเท้าส้นสูงในถุงแล้วคล้องแขนไว้    ทีนี้ต้องมีเพื่อนๆคอยรับอีกสองคนตรงระเบียง  เรียกว่าฝากความหวังไว้กับเพื่อนสองคนต้องดึงเราขึ้นไป  แต่ก็รอดมาได้  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>          </p><p>             ยามใดที่เขียนถึงความซนในวัยเรียน     ก็ทำให้เรารู้สึกมีความสุขได้เสมอนะคะ      </p>