หากฉันเกิดเป็นนกที่โผบิน ติดปีกบินไปให้ไกล...ไกลแสนไกล จะขอเป็นนกพิราบขาว ที่ชี้นำชาวประชาสู่เสรี...

  <h5 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราเพิ่งกลับมา</h5><h5 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จากการพาลูกศิษย์ลงพื้นที่</h5><h5 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></h5><h5 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></h5><p>นิสิตปริญญาโทและปริญญาเอกสาขาวิจัยและพัฒนาการเกษตรรุ่นนี้มีด้วยกันทั้งหมด 17 คน รายวิชาที่เราดูแลชื่อว่า “ทัศนมิติทางด้านวิจัยและพัฒนาระบบเกษตร” โดยมีสิ่งสำคัญที่นิสิตต้องเรียนรู้ในรายวิชาคือ ระบบสังคมเกษตร ฐานคิดชีวิต กระบวนทัศน์การพัฒนา เกษตรกรรมยั่งยืน เศรษฐกิจพอเพียง การจัดการความรู้ การวิจัยเพื่อท้องถิ่น และจิตสำนึกสาธารณะ </p><p>นอกจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในห้องเรียนโดยคณาจารย์ของคณะและวิทยากรพิเศษแล้ว การลงพื้นที่เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับชุมชนเป็นสิ่งที่เราให้ความสำคัญมาโดยตลอด  เพราะเรื่องราวที่เป็นความรู้ “ฝังลึก” ของผู้คนในชุมชนนั้นเป็นสิ่งที่มี “คุณค่า” ที่ไม่สามารถหาได้จากตำราวิชาการที่มีอยู่ทั่วไป  </p><p>แม้นว่าความรู้เชิงทฤษฎีจะยังคงเป็นสิ่งจำเป็นในการศึกษา หากแต่ในความเป็นจริง… คงต้องยอมรับว่า ณ วันนี้ สถาบันการศึกษาส่วนใหญ่มีการเรียนการสอนที่ “ตามไม่ทัน” ความเป็นจริงของสังคม การลงพื้นที่เพื่อ “เรียนรู้” จากประสบการณ์จริงของผู้คน จะทำให้ลูกศิษย์ของเราได้ “เห็น” และได้“รู้” ในสิ่งที่นักวิจัยและนักพัฒนาทุกคน “ควรรู้” และ  “ต้องรู้”  </p><p>การสร้าง“ฐานคิด” ที่มั่นคงจากการได้รับรู้และเรียนรู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต… ชุมชนชนบท… ชุมชนเกษตร…ที่ผูกพันและเชื่อมโยงกับมิติอื่นและภาคส่วนอื่นในสังคมอย่างเป็นระบบนั้น จะทำให้ลูกศิษย์เราสามารถตั้ง “โจทย์” การวิจัยและพัฒนาที่ “ใช่” และที่ “ชัด” การแสวงหาความรู้เพื่อตอบโจทย์โดยผ่านเส้นทางของหัวใจนักปราชญ์คือ  “สุ จิ ปุ ลิ”  จะเป็นกระบวนการในการพัฒนา “คน” เพื่อให้เขาเหล่านั้นเป็น “กลไก” ที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงในสังคม… เพื่อขับเคลื่อนสังคมสู่ความพอเพียง ความดี และความงาม  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โรงเรียนชาวนาของมูลนิธิข้าวขวัญที่สุพรรณบุรีและเครือข่ายชุมชนเข้มแข็งของมหาวิชชาลัยภูมิปัญญาท้องถิ่นสมุทรสงครามเป็นแหล่งเรียนรู้ที่นอกจากจะทำให้ลูกศิษย์ของเราเกิดการ “เปลี่ยนแปลง” ในส่วนของ “ตัวความรู้” แล้ว ยังได้สร้าง “แรงบันดาลใจ” ให้พวกเขาได้เห็นโลกและชีวิตในมุมมองที่ต่างไปจากที่เคยเป็น…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่สำคัญคือการปลูกฝัง "สำนึก" และ "วิถี" แห่งจิตอาสา ที่นับวันจะเสื่อมสลายหายสูญ…ท่ามกลางสังคมแห่งความอยาก สังคมแห่งความเพลิน สังคมแห่งการแข่งขัน…จะมีสักกี่คนหนอ…ที่จะสามารถมีวิถีชีวิตที่ทวนกระแส ยืนหยัดและท้าทายคลื่นลมแห่งปรารถนาที่ถาโถม…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หากมีลูกศิษย์เราแม้เพียงคนเดียวที่รับรู้และเข้าใจ…เลือกที่จะก้าวเดินสู่เส้นทางและวิถีแห่งจิตอาสา… เส้นทางที่ต้องการทั้ง "ปัญญา" ความ "กล้าหาญ" และความ "อดทน" เราก็คงรู้สึกภาคภูมิใจและมีความสุขมากเหลือเกินแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เสียงเพลงที่เราเคยคุ้นดังแว่วขึ้นอีกครั้งในใจ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> หากฉันเกิดเป็นนกที่โผบิน</p><p>ติดปีกบินไปให้ไกล...ไกลแสนไกล</p><p>จะขอ...เป็นนกพิราบขาว </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ชี้นำชาวประชาสู่เสรี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> หากฉันเกิดเป็นเมฆบนนภา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะนำพาความร่มเย็น...เพื่อท้องนา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> หากฉันเกิดเป็นเม็ดทราย <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จักถมกายเป็นทาง...เพื่อมวลชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> ชีวา.. ยอมพลีให้... ดวงใจ... ผู้ทุกข์ทน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขอพลีตน...ไม่ว่าจะตายกี่ครั้ง....</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>