ลาก่อน (๑)

chainung
...ในเมื่อเธอหลงลืมคำสัญญา เอ่ยปากพูดออกมาแค่พ้นผ่าน ไม่ใส่ใจในถ้อยคำพร่ำสาบาน เพียงต้องการเอ่ยปากบ่นให้พ้นไป....

              -๑-

......ลาก่อน..คนดี......

นับจากนี้-จะไม่มี "เธอกับฉัน"

ตัดเยื่อใยไมตรีมีต่อกัน

เหลือเพียงรอยความผูกพันในวันวาน....

.....ในเมื่อเธอหลงลืมคำสัญญา......

เอ่ยปากพูดออกมาแค่พ้นผ่าน

ไม่ใส่ใจในถ้อยคำพร่ำสาบาน

เพียงต้องการเอ่ยปากบ่นให้พ้นไป...

....แล้ววันนี้ความจริงก็ปรากฏ..

ท้อทดอดสูรู้บ้างไหม

เมื่อรู้-ว่าเธอไปมีใคร

ปันใจให้ชายอีกหนึ่งคน....

...ยอมรับ-ซึม-เศร้า-เหงา-เจ็บ..

หนาวเหน็บหวั่นไหวใจสับสน

เหนื่อยล้าไร้เรี่ยวแรงประคองตน

ฝืนยืนหยัดอย่างอดทนปนเจ็บร้าว...

                   (ต่อ)

 

 

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ยินเสียงขับขานบนลานกวี

คำสำคัญ (Tags)#km เชียงใหม่, กวี, ลาก่อน (๑)

หมายเลขบันทึก: 124832, เขียน: 04 Sep 2007 @ 10:06 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:13 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

อึ่ม... เศร้าดีครับ....ในชีวิตจริงเราคงไม่อยากเจอแบบนี้เนาะ

  • ความเศร้าเป็นหนึ่งอารมณ์ที่ทำให้ใจมีความกระตือรือร้นครับผม  
  • สำหรับผม วันที่เศร้าเหมือนมีแรงผลักมหาศาลให้สร้างงานกวีใหม่ๆ ขึ้นมาโดยตลอด
  • จึงขอบคุณความเศร้า พอๆ กับที่ขอบคุณความรักที่สร้างเรื่องราวมากมายให้ได้พรรณนาถึงไม่รู้จักจบสิ้น
  • ขอบคุณคุณรัฐเขตที่แวะมาทักทายครับผม
P chainung สวัสดีค่ะ
  • เกิดอะไรขึ้นกับ...เขาคนนี้หนอ...น่าสงสารจังเลยเดี๋ยวต้องตามไปอ่านตอนที่ ๒ และ ๓ ค่ะ

P น่าสงสารเขานะพี่นะ ผมเห็นเขาแล้วยังรู้สึกแย่กับเขาไปด้วยเลยครับ

แต่งจากเรื่องจริงเลยนะ พอได้รับรู้เรื่องราวของเขา ผมก็ตัดสินใจแต่งลง g2k เลยครับ อยากแบ่งปันความรู้สึกเจ็บร้าว เผื่อจะมีใครเป็นอย่างเขา และพร้อมให้กำลังใจกัน อย่างน้อยกำลังใจยามทุกข์จะเป็นแรงผลักให้เขายืนหยัดได้อย่างเร็วไวและมั่นคง

ขอบคุณพี่นะครับที่ไม่เคยทอดทิ้งน้องใหม่ และตามมาให้กำลังใจเสมอๆ

ระลึกถึงเสมอนะครับ

ฝากบอกเขาคนนั้นว่า...ให้เข้มแข็งเข้าไว้  ไม่เป็นไร..เพื่อนๆเรายังมีช่วยให้กำลังใจกัน..

ผมกระซิบบอกเขาตามที่พี่บอกแล้วครับ ขอบคุณครับ