<p> สมัยหนึ่งที่ความก้าวหน้าของผู้บริหารโรงเรียนผูกติดอยู่กับจำนวนนักเรียนและขนาดของโรงเรียน เรามักเห็นภาพของโรงเรียนขนาดเล็กที่ถูกทอดทิ้งอยู่เสมอ เป็นเพียงสถานศึกษาพักใจชั่วคราวของผู้บริหารหน้าใหม่ หรือผู้ที่กำลังมีปัญหา ไม่นานท่านก็จากไป น้อยนักที่จะปักหลักอยู่ด้วยอุดมการณ์
ปัญหาการบริหารงานที่ไม่ต่อเนื่อง ระคนกับความไม่ใคร่เหลียวแลเพราะความไม่ตั้งใจว่าจะปักหลักอยู่ ณ ที่แห่งนี้นานเท่าใดนัก ส่งผลต่อกำลังใจและเป็นปัญหากระทบต่อครูผู้สอน ดูเหมือนสมัยนั้น โรงเรียนขนาดเล็กจะเป็นศูนย์รวมปัญหาไปเสียทั้งหมด
โดยเฉพาะการมีครูสอนไม่ครบชั้น ครูคนหนึ่งต้องรับผิดชอบหลายชั้นเรียน หนักไปกว่านั้น บางแห่งมีครูเพียงคนเดียวต้องสอนทุกชั้นเรียน... หนักและเหนื่อย นานวันก็มีแต่ความท้อถอย บ้างก็ลุกจากไปอยู่โรงเรียนใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม งบประมาณเงินอุดหนุนรายหัวก็ได้รับน้อย เพราะจำนวนเด็กมีน้อย อยากจะพัฒนา...อะไรก็ดูไม่เอื้อ...ไม่พร้อมไปซะทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นพื้นที่บางแห่ง ผู้อำนวยการการประถมศึกษาจังหวัดบางจังหวัด ท่านมีนโยบายสนับสนุนให้ยุบโรงเรียนขนาดเล็กซะอย่างนั้น
ท่ามกลางปัญหาที่สะสมถมทับอยู่ และไม่ควรกล่าวโทษทั้งผู้บริหารและครูที่ต้องรับภาระหนักอึ้ง จนท้อและถอยไป กระแสการยุบโรงเรียนขนาดเล็ก ทำให้ชาวบ้านบางพวกบางกลุ่มรวมตัวกันพยายามต่อต้านการยุบเลิกโรงเรียนเหล่านี้ เนื่องด้วยเป็นโรงเรียนใกล้บ้าน หากยุบเลิกไปลูกหลานก็จะเดือดร้อน เพราะต้องเดินทางไกลหากต้องไปเข้าเรียนที่อื่น
โรงเรียนบ้านดอนพุทรา อ.อู่ทอง จ.สุพรรณบุรี เป็นอีกโรงเรียนหนึ่งที่ชาวบ้านเรียกร้องไม่ให้ยุบเลิก ผู้บริหารโรงเรียนในสมัยนั้น ผอ.กฤตวรรณ เพชรดำดี พยายามหาหนทางแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น คือ การที่มีครูสอนไม่ครบชั้น โดยการระดมเงินสนับสนุนจากชุมชนจัดหาอุปกรณ์รับสัญญาณทางไกลผ่านดาวเทียม ให้นักเรียนได้เรียนกับคุณครูเก่ง ๆ ของโรงเรียนไกลกังวล จ.ประจวบคีรีขันธ์
พระมหากรุณาธิคุณขององค์พ่อหลวง ที่มีสายพระเนตรยาวไกลพระราชทานความรู้และครูเก่ง ๆ ไปยังเด็กไทยทั่วประเทศ แผ่ปกตกมาถึงเด็กน้อยเหล่านี้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา “ ครูตู้“ครูพระราชทานขององค์ในหลวง ได้สร้างปรากฏการณ์ “ พลิกฝ่ามือ“ ให้กับโรงเรียนแห่งนี้ เมื่อผู้บริหารคนปัจจุบัน ผอ.เกษม ศรีบุญเพ็ง เข้ามาสานต่อในเรื่องของงานวิชาการอย่างจริงจัง
วันนี้ชาวบ้านมีแต่รอยยิ้ม มองเห็นความสำเร็จของบุตรหลาน ที่แต่แรกก็ไม่ใคร่แน่ใจว่าจะเรียนกับทีวีไปได้อย่างไร เด็ก ๆ กระตือรือร้นจะมาเรียนที่นี่บอกพ่อบอกแม่ว่าที่นี่ดี มีทีวี มีคอมพิวเตอร์ เรียนสนุก คุณครูไกลกังวลสอนดี พูดเพราะ เรียนรู้เรื่อง... เวลาที่ผ่านไป4-5ปีมานี้ยืนยันได้ว่าลูกหลานไม่ได้พูดปดมดเท็จ
นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยติดลำดับ 1 ใน 10 ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2 ได้รับเงินรางวัลจำนวน 1หมื่นบาท ผลการแข่งขันความเป็นเลิศทางวิชาการ ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2 ทางโรงเรียนส่งนักเรียนเข้าแข่งขัน 10 คน ได้รับเหรียญรางวัล 11 เหรียญ การประเมินในการสอบ NT ภายในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2 รวม 147 โรงเรียน นักเรียนของที่นี่มีผลการประเมินอยู่ในลำดับที่ 16
นักเรียนของที่นี่ไม่ได้เก่งทางวิชาการอย่างเดียว เด็ก ๆ ยังได้รับการเสริมเติมเต็มเรื่องของระเบียบวินัย คุณธรรมจริยธรรม ศิลปะ-ดนตรี กีฬา และมีโอกาสได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษกับกลุ่มอาสาสมัครชาวต่างประเทศเป็นบางโอกาสอีกด้วย
ความสำเร็จมาจากการร่วมแรงร่วมใจของผู้ปกครองและชุมชน ความเอาใจใส่และทุ่มเทจริงจังของผู้บริหารและคุณครู ความตั้งใจจริงของนักเรียน ภาพความสำเร็จวันนี้ส่งเป็น VTR มาถึงดิฉันเมื่อสัปดาห์ก่อน ได้มีโอกาสเปิดชม ยอมรับว่าเป็น VTR สั้น ๆ ที่ตรึงสายตาของผู้ชมมิให้ละไปได้เลย จนถึงภาพสุดท้าย... ผู้บริหาร ครู นักเรียน มายืนรวมตัวกันที่หน้าอาคารไหว้ลาเป็นการขอบคุณผู้ชมยิ่งทำให้ซาบซึ้งตรึงใจ
เสียดายที่ดิฉันนำไฟล์จาก VCD อัพโหลดขึ้น G2K ไม่เป็น หรือ อาจจะทำไม่ได้ดิฉันก็ไม่ทราบ มีภาพที่ดิฉันจับมาจากจอทีวีอีกที แม้ไม่ค่อยชัดแต่ก็พอมองเห็นภาพกิจกรรมของเด็ก ๆ ค่ะ...
งานต่อไปที่คิดไว้ คือการเปิดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวงของโรงเรียนขนาดเล็ก ให้ผู้บริหาร คุณครูและนักเรียนได้เล่าถึง How to ที่พวกเขาทำได้สำเร็จแลกเปลี่ยนกับโรงเรียนขนาดเล็กด้วยกันที่เพิ่งเริ่มใช้วิธีการนี้ คิดว่า.. “พี่สอนน้อง” คงจะใช้ได้ดี...
</p>

ท่านใดสนใจอยากแลกเปลี่ยนเรียนรู้ สอบถามวิธีบริหารจัดการให้การจัดการเรียนการสอนทางไกลประสบผลสำเร็จ ติดต่อได้ที่ ผอ.เกษม ศรีบุญเพ็ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านดอนพุทรา อ.อู่ทอง จ.สุพรรณบุรี หมายเลขโทรศัพท์ 0-3543-6246 หรือที่ 08-9128-4605
ความจริงที่เจ็บปวด...กลับเป็นความชุ่มชื่นใจในวันนี้
ความสำเร็จมาจากการร่วมแรงร่วมใจของผู้ปกครองและชุมชน ความเอาใจใส่และทุ่มเทจริงจังของผู้บริหารและคุณครู ความตั้งใจจริงของนักเรียน
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 4 ก.ย. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 4 ก.ย. 2550
ครูวุฒิ · 4 ก.ย. 2550
suriya · 4 ก.ย. 2550
JJ · 4 ก.ย. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 4 ก.ย. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 4 ก.ย. 2550
ท่าน ศน.กุ้ง
คิดถึงนะคะ
อ่านบันทึกนี้ขนลุกแล้วขนลุกอีก
คงไม่ต้องต่อยอด เพราะท่านเขียนได้เยี่ยมค่ะ
โอกาสน่าจะเกิดกับเด็ก ๆ ในอีกหลายพื้นที่นะคะ
............
............
............
ผมมีส่วนในการช่วยโรงเรียนขนาดเล็กอยู่บ้าง ในการพัฒนาครูด้านการใช้ ICT แต่ก็ไม่ได้ใส่อะไรไปมากนัก เพียงต่อบอกว่า ขอให้เด็กในโรงเรียนขนาดเล็ก ได้มีโอกาสใช้คอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนรู้และแสวงหาความรู้ เท่าเทียมหรือใกล้เคียงกับนักเรียนในโรงเรียนขนาดอื่นๆ บ้าง
สวัสดีครับท่าน ศน.ปวีณา ธิติวรนันท์ และ ศน.ลำดวน และท่านอื่นๆที่เข้ามาในบันทึกนี้ครับ
ขอบคุณครับ
ขอแลกเปลี่ยนข้อมูลการเรียนการสอนทางไกลผ่านดาวเทียมของโรงเรียนบ้านดงกะเชาด้วยอีกโรงเรียนหนึ่ง
ผมรู้สึกอิจฉา ครู อาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาเหลือเกิน
ทุกครั้งที่ผมเข้าไปทำกิจกรรม "สัปดาห์ห้องสมุด" หรือ "สัปดาห์รักการอ่าน" ผมจะมีเวลาอยู่กับนักเรียนเพียง ๓ ถึง ๕ วัน วันละ ๒ หรือ ๓ ชั่วโมง และถ้าหากรับเชิญไปคุยเรื่อง "อ่านเอาเรื่อง" ซึ่งตอนนี้มีอยู่หลายชื่อ ไม่ว่าจะเป็น "ผู้ไม่รู้ พบ ผู้ไม่รู้" หรือล่าสุดที่อ.ชวลิต(รร.ธรรมโชติศึกษาลัย-ขอภัยที่เอ่ยนาม) ตั้งชื่อให้เป็นวิทยาศาสตร์ว่า "แล้คโตบาซิลัส" ผมก็จะมีเวลาอยู่กับนักเรียนเพียงชั่วโมงเดียวเท่านั้น
ผมมีเวลาอยู่กับนักเรียนเพียงน้อยนิด ผมจึงอิจฉาทุกท่านเป็นอย่างมาก ที่ท่านมีเวลาอยู่กับนักเรียนทุกวัน วันละหลายชั่วโมง
หากผมมีเวลามากกว่านี้ ผมคงหา "วัคซีน" มา "ฉีด" ให้กับเยาวชนของเราได้เพิ่มขึ้น พวกเขาก็จะมี "ภูมิต้านทาน" มากพอที่จะเข้าใจได้ว่า "การเรียนหนังสือนั้น ต้องเพื่อตัวเองและผู้อื่นด้วย"
อยากให้คุณครูได้รู้ว่า Ralph Waldo Emerson เคยบอกไว้ว่า The secret of 'Education' lies in respecting the pupil. แปลตามความรู้ของคนจบ ม.ศ.๕ โรงเรียนเทพศิรินทร์ ได้ว่า "ความลับของการศึกษา อยู่ที่การให้เกียรติ นับถือ ลูกศิษย์" (เขียนถึงตรงนี้ก็อดนึกถึงพวกอาจารย์สามไม่ได้ - อาจารย์สามหาว น่ะ)
อยากบอกคุณครูเหลือเกินว่า จรรยาบรรณของครูข้อที่ ๖ ที่คุรุสภากำหนด ต้องการให้คุณครูพัฒนาตนเองทั้งด้านวิชาชีพ บุคลิกภาพ วิสัยทัศน์ และการเมืองอยู่เสมอ ไม่ใช่ "ติดตาม"นักการเมือง เพราะมันถูกพิสูจน์อย่างแน่ชัดแล้วว่านักการเมืองในประเทศนี้เหมือนกับ Handy Drive คือเห็น "รู" ไม่ได้ จ้องจะ "เสียบ" อย่างเดียว พอเสียบติดแล้ว ก็ปล่อย "ไวรัส" ให้ระบบเสียหายไปหมด
อยากบอกครูว่าอ่าน "การขับเคลื่อนนโยบายของ สพฐ. ปี ๒๕๕๐-๒๕๕๑" แล้วหรือยัง ในนั้น ๖ ข้อ เขาเน้นการมีส่วนร่วมของ "ผู้ปกครอง" อยู่ ๑ ข้อ
อยากบอกอะไรอีกเยอะแยะ อยากบอกว่าประเทศของเรา ตั้งแต่ ปี ๒๕๔๐ไม่ได้ประสบกับวิกฤตทางเศรษฐกิจดอก ประสบกับ "วิกฤตทางปัญญา" ต่างหาก เราจึงต้องมี "การปฏิรูปการศึกษา" ไง เพื่อขจัด "วิกฤต" ให้หมดไป
อย่างที่บอกไว้ข้างต้น ผมอิจฉาทุกท่านเหลือเกิน เพราะหน้าที่ "สร้างชาติ" ไม่ได้ตกอยู่กับผม ตกอยู่กับคุณครูและอาจารย์ทุกท่าน
สิ่งที่ผมทำ(สัปดาห์ห้องสมุด และอื่น ๆ) จึงเป็นเพียงอาการของ "สุนัขจรจัด" ที่มองหา "รั้วผุๆ" เพื่อเข้าไปวิ่งเล่นเพ่นพ่าน
แม้ว่าบางทีจะพบกับ "กำแพง" ที่แข็งแรงมาขวางกั้น ซึ่งผมเรียกของผมเองว่า "กำแพงแห่งปัญญา" ก็มิได้ทำให้ปณิธานสูญสิ้นไป
หวังเพียงหาเพื่อนร่วมทาง ที่จะ "เตรียม" สังคมที่ดีไว้ให้ลูกหลานได้อยู่อาศัย - ที่นี่คงมีเพื่อนสักคน
สวัสดีค่ะ ศน...
สวัสดีครับ
เลือกทักทายบันทึกนี้เป็นบันทึกแรกของวันนี้ หลังจากผมหายเงียบไปจากบล็อกร่วมสัปดาห์
วันนี้, ผมมีความสุขเป็นที่สุดที่รู้ว่าโรงเรียนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ผมไปสำรวจมาด้วยตนเองมีนิสิตไปจัดกิจกรรมให้น้องนักเรียน ซึ่งนิสิตเองก็รับทราบข้อมูลโรงเรียนจากผม
โรงเรียนดังกล่าวต้องชะตากรรมเดียวกับที่บันทึกนี้ได้สะท้อนไว้อย่าง "แจ่มชัด" ...เพราะเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ ..ที่มีนักเรียนเพียงไม่กี่คน และเคยโดนมรสุมการถูกยุบมาห้วงใหญ่ ๆ ..ครูหลายคนมาที่นี่และจากไปในเวลาอันไม่นาน เด็ก ๆ ไม่รู้หรอกว่าเหตุผลของครูคืออะไรบ้าง, แต่เด็ก ๆ ก็ไม่เคยโทษครู หรือแม้แต่นโยบายระดับชาติที่จะให้โรงเรียนนี้ถูกยุบไป
วันนี้, ผมมีความสุขที่มีองค์กรนิสิต 2 องค์กรลงพื้นที่ไปจัดค่ายกันที่นั่น แต่เสียดายที่ผมไม่สามารถเดินทางไปร่วมชมกิจกรรมกับพวกเขาได้ เพราะวันนี้มีงานเยอะจนไม่สามารถบริหารเวลาได้ ....
....
ผมขออนุญาตที่จะไม่ต่อยอดใด ๆ เพราะบันทึกนี้ได้ทำหน้าที่ของการเป็นกระจกเงาสะท้อนภาพทางสังคมการศึกษาได้อย่างชัดเจนแล้ว
ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ
ส่วนโรงเรียนที่ผมกล่าวถึงนั้น อยู่ที่นี่นะครับ
http://gotoknow.org/blog/pandin/108456 <p> </p>
ตามมาเยี่ยม น้องสาว คนเก่ง คนดี ที่หายใจเป็นหน้าที่ การงานครับ
อ่านแล้วเข้าใจ ซึ้งใจ และขอเป็นกำลังใจให้ คนกล้า คนเก่ง คนดี ทั้งหลาย เดินหน้าต่อไป ด้วยความมุ่งมั่น ความสำเร็จรออยู่เบื้องหน้า เพียงแต่รอคนกล้า จับมือ ประสานใจกัน ร่วมคิด ร่วมทำครับ
คิดถึงนะ ดูแลสุขภาพด้วย .. พี่เองระยะนี้ชีพจรลงเท้า เหมือนพวกเราอีกหลายๆคนครับ