สวัสดีครับ
เลือกทักทายบันทึกนี้เป็นบันทึกแรกของวันนี้ หลังจากผมหายเงียบไปจากบล็อกร่วมสัปดาห์
วันนี้, ผมมีความสุขเป็นที่สุดที่รู้ว่าโรงเรียนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ผมไปสำรวจมาด้วยตนเองมีนิสิตไปจัดกิจกรรมให้น้องนักเรียน ซึ่งนิสิตเองก็รับทราบข้อมูลโรงเรียนจากผม
โรงเรียนดังกล่าวต้องชะตากรรมเดียวกับที่บันทึกนี้ได้สะท้อนไว้อย่าง "แจ่มชัด" ...เพราะเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ ..ที่มีนักเรียนเพียงไม่กี่คน และเคยโดนมรสุมการถูกยุบมาห้วงใหญ่ ๆ ..ครูหลายคนมาที่นี่และจากไปในเวลาอันไม่นาน เด็ก ๆ ไม่รู้หรอกว่าเหตุผลของครูคืออะไรบ้าง, แต่เด็ก ๆ ก็ไม่เคยโทษครู หรือแม้แต่นโยบายระดับชาติที่จะให้โรงเรียนนี้ถูกยุบไป
วันนี้, ผมมีความสุขที่มีองค์กรนิสิต 2 องค์กรลงพื้นที่ไปจัดค่ายกันที่นั่น แต่เสียดายที่ผมไม่สามารถเดินทางไปร่วมชมกิจกรรมกับพวกเขาได้ เพราะวันนี้มีงานเยอะจนไม่สามารถบริหารเวลาได้ ....
....
ผมขออนุญาตที่จะไม่ต่อยอดใด ๆ เพราะบันทึกนี้ได้ทำหน้าที่ของการเป็นกระจกเงาสะท้อนภาพทางสังคมการศึกษาได้อย่างชัดเจนแล้ว
ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ
ส่วนโรงเรียนที่ผมกล่าวถึงนั้น อยู่ที่นี่นะครับ