ท่าน ศน.กุ้ง

คิดถึงนะคะ

อ่านบันทึกนี้ขนลุกแล้วขนลุกอีก

คงไม่ต้องต่อยอด เพราะท่านเขียนได้เยี่ยมค่ะ

โอกาสน่าจะเกิดกับเด็ก ๆ ในอีกหลายพื้นที่นะคะ