เงียบเชียบในหัวใจ ..แต่ฉ่ำชื่น

ต้องจากบ้านมาเป็นเวลา 3 วันในภาคกลางวัน   มาทำงานสรรค์สร้างแก่วงการ  

จึงร้างลาสมาชิกในบ้าน   แต่หัวใจของเรามีสายสัมพันธ์กันแน่นแฟ้นอยู่เสมอ   เนื่องจากความเข้าใจกันและกันว่า    ต่างคนต่างมีภารกิจหน้าที่  ที่หนาแน่น 

ต่อเมื่องานเสร็จ...เราก็มีความสุขร่วมกัน  ยิ้มแย้มร่าเริงใส่กันเหมือนเดิม   

ระยะที่ห่างกัน...ก็ไม่ใช่จะไม่คิดถึง       นานเหลือเกินที่จะต้องใช้ทั้งพลังกายและพลังสมอง  เครียดกับการทำงานมากๆ   แต่ครูอ้อยก็มีพลังใจฝากมากับ.....  เอ็มเอสเอ็น...ที่ส่งมาหา  ถามไถ่ความเคลื่อนไหว  ตลอดเวลา...กินข้าวหรือยัง  ได้กินยาหรือยัง...เป็นคำถามที่ถามออกมาจากใจ  ยามเมื่อห่างไกล  ไม่ได้ดูแล...ถามไถ่...ก็ยังดี   

ในระยะที่ทำงาน...มีความรู้สึกว่า...เงียบเชียบในหัวใจ...แต่รู้สึกว่า..ฉ่ำชื่นในหัวใจเช่นกัน..ที่รู้ว่า..มีพลังใจจากสมาชิกในบ้าน...แห่งนี้  

ที่ส่งมากับการแวะเวียนให้กำลังใจ...มากน้อยครูอ้อยไม่ได้สนใจ...

แต่รู้สึกได้ว่า..มีคนคิดถึง..มากๆด้วย..เพราะอะไรถึงรู้...ก็เพราะ...ครูอ้อยก็รู้สึกเช่นนั้น...

เงียบเชียบในหัวใจ..แต่ฉ่ำชื่นเสมอ..

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#ความสุข#ครอบครัว#ครูอ้อย

หมายเลขบันทึก: 124786, เขียน: 04 Sep 2007 @ 03:51, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:18, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

Mitochondria
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 05:29

อรุณสวัสดิ์ครับครูอ้อย

  • นี่แหละครับ ครูอ้อยถึงเป็นคุณครูมหัศจรรย์ไง ไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือเรื่องเรียน ครูอ้อยมีกำลังเต็มเปี่ยม ทำให้คนที่ติดตามเรื่องราวของครูอ้อย พลอยมีกำลังใจ ที่จะลุกขึ้นมาทำเรื่องราวดีๆของตนเองบ้าง

สวัสดีค่ะคุณไมโต....Mitochondria

  • นานทีเดียวที่ไม่มีใครมาอรุณสัวสดิ์ในยามเช้านะคะ
  • งานคงสำเร็จใช่ไหมคะ  จึงมีเวลามาทักทายกัน
  • เมื่อไรจะไปต่างประเทศอีกคะ....
  • ยังคงมีคำว่า..ความพยายามอยู่ที่ไหน  ความสำเร็จอยู่ที่นั่น..ใช่ไหมคะ

ช้างไชโย  เป็นกำลังใจเสมอค่ะ