วันนี้ที่โรงเรียนหนูมีการจัดกิจกรรมสัปดาห์รักการอ่านการเรียนรู้ขึ้น โดยจะจัดทั้งสัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 3-7 ก.ย.2550 โดยหนูทำหน้าที่เป็นพิธีกร...
ตลอดสัปดาห์จะมีนักเรียนที่ได้รับรางวัลซีไรท์มาให้ความรู้เกี่ยวกับการเขียน...โดยวันนี้ คุณเรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ เป็นผู้มาให้ความรู้เจ้าค่ะ....ท่านได้รับรางวัลกวีซีไรท์เมื่อปี พ.ศ.2547 เรื่อง แม่น้ำรำลึก เจ้าค่ะ .....
เมื่อพ่อประจักษ์กล่าวพิธีเปิดเสร็จ...ท่านก็มานั่ง...(ขรึมมากๆ..น่ากลัวเจ้าค่ะ)...ท่านเปิดโอกาสให้นักเรียนทุกคนได้ถาม...(แบบว่าอยากรู้อะไรก็ถามได้)...แต่ขณะนั้น ท่านนั่งอยู่เพียงคนเดียว ซึ่งเก้าอี้มันเหลืออยู่ 3 ตัว ..ท่านก็เลยบอกว่า( ไปเป็นวิทยากรที่ไหน..เก้าอี้เต็มทุกที่ มาโรงเรียนนี้เก้าอี้เหลือเต็ม ..ให้นั่งคนเดียวเอง)...อาจารย์พิสูจน์เลยเรียกหนูไปนั่งเป็นเพื่อนคุณน้าเรวัตร์..(ทำเอาหนูเขิน...เมื่อมองท่าน...เพราะท่านน่ากลัว) 55555+++
ท่านให้ความรู้และแนวคิดมากมายเลยเจ้าค่ะ เกี่ยวกับการเขียน...ท่านบอกว่าการเขียนของท่านออกมาจากความรู้สึก....โดยสถานที่เขียนของท่าน ส่วนใหญ่จะเป็นบ้านสวน..นอนเปล....(ซึ่งท่านก็บอกว่า.....ท่านใช้ชีวิตอย่างสมถะ).....ท่านจบแค่ ม.6 แต่ความรู้ล้ำลึกยิ่งนัก....
ซึ่งหนูประทับใจสุดๆ ตรงที่ท่าน...ตอบปัญหาเหมือนขวานผ่าซาก....( ท่านตอบตรงไปตรงมาเจ้าค่ะ...นี่คือเอกลักษณ์ของท่าน ...ท่านบอกหนูมา)...ท่านให้หนังสือหนูเล่มหนึ่งด้วยเจ้าค่ะ ..ชื่อว่า นกชีวิต..ตอนนี้ก็อ่านไปได้ประมาณครึ่งเล่มแล้ว สนุกเจ้าค่ะ....ได้ลายเซ็นต์ด้วย คิคิ..
เสียดายที่วันนี้หนูไม่ได้เอากล้องไปโรงเรียน...แต่คาดว่า เดี๋ยวพ่อประจักษ์ก็คงเอารูปมาลงไว้ให้ทุกท่านได้ดูเจ้าค่ะ ...ส่วนวันพรุ่งนี้ คุณกุ๊ดจี่ จะมาเจ้าค่ะ ...คงสนุกแน่ๆ เพราะท่านเป็นทั้งนักเขียนและนักร้อง.....เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูจะเข้ามาเล่านะเจ้าค่ะ..ว่าภาพบรรยากาศของนักเรียนที่มีฉายานามว่า กุ๊ดจี่ จะเป็นอย่างไร
วันนี้เป็นวันที่น้องจิประทับใจมากๆ ..ตื่นเต้น...------> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูขจิต
เดี๋ยวพ่อประจักษ์คงเอารูปมาลงให้ได้ดูกันเจ้าค่ะ .....แหม!! หนูก็ไม่ค่อยเหน่อหรอกเจ้าค่ะ ...ถึงจะเหน่อ แต่ก็เหน่อเพราะนะเจ้าค่ะ 555++..(เพราะอะไรถึงเหน่อ คิคิ)
ขอบคุณเจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^
แวะมาทักทายอนาคตของชาติ
สบายดีไหมครับ น้องจิ ....โอ้โห...วันนี้ได้กระทบไหล่คนดังด้วย ซึมซับแนวคิดอะไรดีๆ มาบ้างครับ อย่าลืมนำเล่าสู่กันฟังบ้างนะ จะรออ่านครับ
สวัสดีค่ะ พี่ข้ามสีทันดรที่หนูประทับใจในชื่อมากๆ
วันนี้หนูมีความสุขมากๆค่ะ พร้อมๆกับความตื่นเต้น......จะเก็บความรู้สึกมาเล่าให้ฟังนะค่ะ แล้วพี่คอยอ่านนะเจ้าค่ะ....ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมบันทึกของหนูเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ พ่อประจักษ์
เย้ๆๆๆ พ่อเอารูปมาลงให้แล้ว คิคิ......ขอบคุณพ่อประจักษ์มากๆเจ้าค่ะ...ครูขจิตรอดูรูปอยู่เจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---------> น้องจิ ^_^
..............
..............
..............
..............
มาเยี่ยม คุณ
...วันนี้กระผมมาสวัสดี...ไม่ได้มานาน..เกือบจำทางไม่ได้..ขอเป็นกำลังใจให้นะขอรับ......เป็นกำลังใจให้นะ..
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณครูปวีณา
คิคิ ขอบคุณค่ะที่เข้ามาเยี่ยมบันทึกของหนู.....งานนี้ต้องขอบคุณอาจารย์จันทิมาเจ้าค่ะ ที่นำสิ่งดีๆเข้ามาให้กับนักเรียนโรงเรียนบางลี่วิทยา ตลอดสัปดาห์นี้ มีนักเขียนมาทุกวัน คิคิ
เป็นกำลังใจให้คุณครูเจ้าค่ะ --------> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ ท่านอาจารย์ยูมิ
ขอบคุณเจ้าค่ะ ที่เข้ามาเยี่ยมกัน.....ได้ยินตัวจริงเสียงจริงเลยเจ้าค่ะ ...ไม่ทราบว่านักเขียนทุกคนหล่อเหมือนกันหมดหรือเปล่า คิคิ
เป็นกำลังใจให้อาจารย์เจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่ต้นน้ำ
งานนี้ถึงกลับจำทางไม่ได้เลยหรอค่ะ...ขอบคุณนะเจ้าค่ะ ที่ยังจำทางเข้าบันทึกน้องจิได้...
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ --------> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณครูขจิตเจ้าขา
แหม!!...ค่อยโล่งใจหน่อย ไม่เหมือนกำนันและ 5555+++...........
ขอบคุณคุณครูนะค่ะ ที่เข้ามาเยี่ยมบันทึกของหนู...ไม่เปลี่ยนรูปและ เอารูปนี้แหละ 5555+++
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
วันนี้อ่านกวีนิพนธ์ซีไรต์เล่มล่าสุดหรือยัง มีเรื่องวัยรุ่นอยู่ตอนท้ายเล่มและน่าสนใจมาก
...
ที่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีอาจารย์ที่เป็นซีไรต์ 1 ท่าน คือ อ.ธัญญา สังขพันธานนท์ (ไพฑูรย์ ธัญญา) .... ท่านเขียนเรื่องสั้นเก่งมาก และเขียนบทกวีก็เก่งมากเช่นกัน
ผมรู้สึกอิจฉา ครู อาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาเหลือเกิน
ทุกครั้งที่ผมเข้าไปทำกิจกรรม "สัปดาห์ห้องสมุด" หรือ "สัปดาห์รักการอ่าน" ผมจะมีเวลาอยู่กับนักเรียนเพียง ๓ ถึง ๕ วัน วันละ ๒ หรือ ๓ ชั่วโมง และถ้าหากรับเชิญไปคุยเรื่อง "อ่านเอาเรื่อง" ซึ่งตอนนี้มีอยู่หลายชื่อ ไม่ว่าจะเป็น "ผู้ไม่รู้ พบ ผู้ไม่รู้" หรือล่าสุดที่อ.ชวลิต(รร.ธรรมโชติศึกษาลัย-ขอภัยที่เอ่ยนาม) ตั้งชื่อให้เป็นวิทยาศาสตร์ว่า "แล้คโตบาซิลัส" ผมก็จะมีเวลาอยู่กับนักเรียนเพียงชั่วโมงเดียวเท่านั้น
ผมมีเวลาอยู่กับนักเรียนเพียงน้อยนิด ผมจึงอิจฉาทุกท่านเป็นอย่างมาก ที่ท่านมีเวลาอยู่กับนักเรียนทุกวัน วันละหลายชั่วโมง
หากผมมีเวลามากกว่านี้ ผมคงหา "วัคซีน" มา "ฉีด" ให้กับเยาวชนของเราได้เพิ่มขึ้น พวกเขาก็จะมี "ภูมิต้านทาน" มากพอที่จะเข้าใจได้ว่า "การเรียนหนังสือนั้น ต้องเพื่อตัวเองและผู้อื่นด้วย"
อยากให้คุณครูได้รู้ว่า Ralph Waldo Emerson เคยบอกไว้ว่า The secret of 'Education' lies in respecting the pupil. แปลตามความรู้ของคนจบ ม.ศ.๕ โรงเรียนเทพศิรินทร์ ได้ว่า "ความลับของการศึกษา อยู่ที่การให้เกียรติ นับถือ ลูกศิษย์" (เขียนถึงตรงนี้ก็อดนึกถึงพวกอาจารย์สามไม่ได้ - อาจารย์สามหาว น่ะ)
อยากบอกคุณครูเหลือเกินว่า จรรยาบรรณของครูข้อที่ ๖ ที่คุรุสภากำหนด ต้องการให้คุณครูพัฒนาตนเองทั้งด้านวิชาชีพ บุคลิกภาพ วิสัยทัศน์ และการเมืองอยู่เสมอ ไม่ใช่ "ติดตาม"นักการเมือง เพราะมันถูกพิสูจน์อย่างแน่ชัดแล้วว่านักการเมืองในประเทศนี้เหมือนกับ Handy Drive คือเห็น "รู" ไม่ได้ จ้องจะ "เสียบ" อย่างเดียว พอเสียบติดแล้ว ก็ปล่อย "ไวรัส" ให้ระบบเสียหายไปหมด
อยากบอกครูว่าอ่าน "การขับเคลื่อนนโยบายของ สพฐ. ปี ๒๕๕๐-๒๕๕๑" แล้วหรือยัง ในนั้น ๖ ข้อ เขาเน้นการมีส่วนร่วมของ "ผู้ปกครอง" อยู่ ๑ ข้อ
อยากบอกอะไรอีกเยอะแยะ อยากบอกว่าประเทศของเรา ตั้งแต่ ปี ๒๕๔๐ไม่ได้ประสบกับวิกฤตทางเศรษฐกิจดอก ประสบกับ "วิกฤตทางปัญญา" ต่างหาก เราจึงต้องมี "การปฏิรูปการศึกษา" ไง เพื่อขจัดวิกฤตทางปัญญาให้หมดไป
อย่างที่บอกไว้ข้างต้น ผมอิจฉาทุกท่านเหลือเกิน เพราะหน้าที่ "สร้างชาติ" ไม่ได้ตกอยู่กับผม ตกอยู่กับคุณครูและอาจารย์ทุกท่าน
สิ่งที่ผมทำ(สัปดาห์ห้องสมุด และอื่น ๆ) จึงเป็นเพียงอาการของ "สุนัขจรจัด" ที่มองหา "รั้วผุๆ" เพื่อเข้าไปวิ่งเล่นเพ่นพ่าน
แม้ว่าบางทีจะพบกับ "กำแพง" ที่แข็งแรงมาขวางกั้น ซึ่งผมเรียกของผมเองว่า "กำแพงแห่งปัญญา" ก็มิได้ทำให้ปณิธานหมดไป
หวังเพียงหาเพื่อนร่วมทาง ที่จะ "เตรียม" สังคมที่ดีไว้ให้ลูกหลานได้อยู่อาศัย - ที่นี่คงมีเพื่อนสักคน
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูแผ่นดิน..ถิ่นสยามที่น่ารัก
ยังไม่ได้อ่านเลยเจ้าค่ะ....แต่ก็จะหาอ่านนะเจ้าค่ะ....มหาวิทยาลัยมีอาจารย์ที่มีฝีมือและความรู้มากมายเจ้าค่ะ.....อยากฝากตัวเป็นศิษย์ด้วยจัง ...
เป็นกำลังใจให้คุณครูเจ้าค่ะ --------> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่ทายาทคุรุ
อยากรู้จังว่าพี่คือใคร...(ต้องเป็นนักเขียนแน่ๆ).....ขอบคุณเจ้าค่ะที่เข้ามาเยี่ยมบันทึกของหนู....ทุกเรื่องราวที่ท่านนักเขียนทุกคนได้เข้ามาให้ความรู้และเล่าประสบการณ์....และความสนุกสนาน...หนูจะเก็บไปเป็นแนวคิดและการเรียนของหนูเจ้าค่ะ
ขอบคุณมากเจ้าค่ะ..--------> น้องจิ ^_^
เมื่อมวลชนไม่มาหาหนังสือ หนังสือก็จะไปหามวลชน
ว่าแล้ว ร้านหนังสือเล็ก ๆ อย่าง pick n' pay ก็ยกขบวนหนังสือ "เคลื่อน" ไปยังโรงเรียนต่าง ๆ ในเขตจังหวัดสุพรรณบุรี โดย "ตั้งใจ" ที่จะชวนนักเขียนร่วมอุดมการณ์ไปด้วย กลายมาเป็นสัปดาห์ห้องสมุด สัปดาห์รักการอ่าน นักเขียน พบ นักเรียน สัปดาห์.... อะไร ก็แล้วแต่เจ้าของสถานที่ แต่ทั้งหมดมีวัตถุประสงค์เดียว คือ ทำอย่างไรก็ได้ ให้เด็ก ๆ ของสุพรรณ ฯ "ชอบ" อ่านหนังสือ เพื่อสืบทอด "แหล่งปราชญ์...ศิลปิน"ของเราต่อไป
ตระเวณกันไปตั้งแต่ ปี ๒๕๔๗ จนได้รับการยกย่องจากสำนักงานปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติว่า เป็น ๑ ใน ๖๗ กิจกรรมที่สร้าง "สุขภาวะ" ให้กับชุมชน มีการสัมภาษณ์ออกอากาศทางวิทยุจุฬา วิทยุ อสมท. และออกรายการ "คิดได้ไง ?" ทางไอทีวี เป็น "พันธนาการ" ที่มีความสุขของผู้จัด
นักเขียน พบ นักเรียน ยังคงดำเนินต่อไปตาม "สำนึก" ของผู้ประกอบการเล็ก ๆ ท่ามกลางวงล้อมของห้างขนาดใหญ่ที่เรียกว่า Modern Trade
๑๑ ก.ย.๕๐ เด็ก ๆ ที่ศรีประจันต์ "เมธีประมุข" จะได้พบกับ กุดจี่-พรชัย แสนยะมูล
๑๒ ก.ย.๕๐ พบกับ ศิวกานท์ ปทุมสูติ
๑๓ ก.ย.๕๐ พบกับ คมสัน นันทจิต และ เอก-วิชัย จงประสิทธิ์พร
๑๔ ก.ย.๕๐ พี่รณเดช ส่องศิริ จะมานำน้อง ๆ ร้องเพลง วาดการ์ตูน และเล่นเกมส์
โอกาสนี้ขอขอบคุณนักเขียนทุกท่าน ที่ให้ความเมตตากับเด็ก ๆ
ขอขอบคุณผู้บริหารโรงเรียน อาจารย์ บรรณารักษ์ ที่ "มอบ" โอกาสให้กับผู้จัด
ขอขอบคุณบรรพบุรุษที่รักษา "ภาษาไทย" ไว้ให้พวกเรา
ปล.โรงเรียนใดสนใจกิจกรรมนี้ ลองเขียนมาคุยกันที่ [email protected]
To Sir With Love - แด่คุณครูด้วยดวงใจ หนังดีที่ "ครู" ต้องดู
ในสัปดาห์ห้องสมุดที่ร้าน pick n' pay เข้าไปร่วมจัดกับทางโรงเรียนต่าง ๆ นอกจากจะมีนักเขียนไปแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับนักเรียนแล้ว ยังมีการฉายภาพยนตร์ให้ชมด้วย
ภาพยนตร์ที่ฉายคงไม่ใช่หนังที่ฉายกันอยู่ทั่วไป หากแต่เป็นหนังที่มี "ความหมาย" เพื่อให้คุ้มค่ากับเวลาของนักเรียนและอาจารย์ที่เสียไป
TO SIR WITH LOVE คือหนึ่งในนั้น หนังเรื่องนี้มีอายุ ๔๐ ปีแล้ว แต่ก็คงความอมตะมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะความสมบูรณ์ของหนัง ตั้งแต่บทประพันธ์(ซึ่งเก็บมาจากเรื่องจริง) บทภาพยนตร์ ดาราที่แสดง เพลงประกอบ และแง่คิดที่แฝงไว้อย่างแยบยล
หนังแสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างครูกับลูกศิษย์ ที่แทบจะไม่น่าเชื่อเลยว่า จาก "เด็กเหลือขอ" ของคนที่ต้องจำใจมาเป็นครู กลับกลายเป็นเด็กที่น่ารัก จากครูที่ "จำใจ" กลายมาเป็นครูที่ "จำเป็น" ของวงการศึกษา
เคล็ดลับคืออะไร ลองตามไปดูที่หมวดภาษาอังกฤษ รร.บางลี่วิทยา pick n' pay ได้ "ปัน" ไว้ให้แล้ว
ปล.สำหรับครูสอนภาษาอังกฤษ หนังเรื่องนี้ใช้สอนนักเรียนได้เลย บทพูดไม่ยาก มีซับไตเติ้ลไทยให้ด้วย เพลงประกอบชื่อเดียวกับหนัง เป็นบทกวีชั้นดีที่น่านำมาให้เด็ก ๆ ได้ลองฝีมือในการตีความ
ขอให้มีความสุขกับการศึกษาชีวิตจาก "หนัง"