173 เฮฮาศาสตร์ 3 “กินข้าวร่วมชาม กินน้ำร่วมขัน” ที่ดงหลวง

บางทราย
  ประเพณีไทยของเราเกี่ยวกับการต้อนรับ การมอบอาหารให้แก่ผู้เดินทาง ผู้ยากไร้ ผู้อดอยาก ผู้เจ็บป่วย ผู้ขาดแคลน การมีเมตตาต่อกัน “การกินข้าวร่วมชาม กินน้ำร่วมขัน มันคือสายสัมพันธ์ที่เชื่อม ร้อยรัด ต่อกันด้วยใจอันยิ่งใหญ่” ยากที่จะมอดไหม้ไปกับกาลเวลา  

เคยสงสัยว่าทำไมคนฝรั่งพบกันจึงทักกันว่า สบายดีหรือ  คนจีนพบกันทักกันว่า กินน้ำชาด้วยกันไหม ส่วนคนไทยทักกันว่า กินข้าวหรือยัง มากินด้วยกันตอบได้ว่าเป็นวัฒนธรรม ประเพณีของแต่ละชาติ ภาษา เผ่าพันธุ์  ส่วนเด็กยุคแอ๊บแบ๊ว นี่เขาทักกันว่าไงหนอ.. ไปเอ็มเคหรือยัง ตัวมีมือถือหรือยัง เธอมีแผ่นของเรนหรือยัง”??? ใช่หรือเปล่า อันนี้ไม่ทราบจริงๆ เพราะเลยวัยมามากโขแล้ว  

ขออนุญาตเล่าซ้ำว่า บ้านผู้บันทึกภาคกลางสมัยก่อนมีนักเลงที่ขึ้นชื่อลือชานัก นักเลงสมัยนั้นแม้มักจะทำความเดือดร้อนให้แก่สังคม แต่มุมหนึ่งคนกลุ่มนี้ก็มีสัจจะ และมีรากเหง้าของวัฒนธรรมไทยฝังรากอยู่ ครั้งหนึ่งที่นักเลงคนหนึ่งรับจ้างคู่อริ มาทำร้ายชีวิตญาติผู้บันทึก เมื่อนักเลงมาทราบว่าคนที่จะไปทำร้ายนั้นเป็นคนอยู่ในบ้านที่เขาเคยมาพักอาศัย มากินข้าวแม้เพียงคืนเดียว.. เขาปฏิเสธงานนั้นทันที แถมย้อนกลับมาบอกว่ามีคนจ้องทำร้าย ??  

วันก่อนโน้น ภรรยาผมชวนไปทานข้าวข้างนอกกับเพื่อนบัณฑิตอาสาสมัคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ดร.ป๋วยท่านเป็นผู้ก่อตั้ง มีกัน 3 คน เพื่อนภรรยาที่มาจากกรุงเทพฯเขา เออรี่ รีไทร์มาจากธนาคารแห่งหนึ่ง อีกท่านเป็นอัยการจังหวัดแห่งหนึ่ง ดูคน 30 ปีไม่เคยพบกันมานั่งคุยกันมันเป็นบรรยากาศที่น่าสนใจ ท่านคงเดาออกนะครับว่า เขาคุยเรื่องอะไรกัน......เขาผูกพันกันเพราะเบื้องหลังอย่างไร..  

ทำไมคนกลุ่มนี้จึงเรียกร้องที่จะมาพบกัน ยิ่งแก่ตัวกันมากขึ้นต่างก็เรียกหาแก่กัน เหมือนกลุ่มของผู้เขียน เดือนตุลาคมนี้ก็นัดพบกันกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน และผมเองเมื่อขึ้นเชียงใหม่ทีไรก็นัดพบเพื่อนที่ร่วมงานกันมาสมัยทำงานชนบทที่นั่น กลุ่มยังเกาะกันจนถึงปัจจุบัน   

อีกเรื่องหนึ่ง เคยสรุปสั้นๆไว้บ้างแล้วว่า ที่ดงหลวงนั้นเป็นพื้นที่ปลดปล่อยแห่งแรก และเป็นกลุ่มสหายป่ากลุ่มสุดท้ายที่ออกมาจากป่า โดยก่อนออกมาก็ส่งคนมาเจรจากับฝ่ายรัฐบาลว่าขอรับการสนับสนุนอย่างนั้นอย่างนี้  เมื่อออกมากันแล้ว กลับไม่ได้รับอะไรเลย... ???  ท่านลองนึกสภาพจิตใจพี่น้องที่ออกจากป่าซิว่าจะรู้สึกอย่างไร การที่รัฐบาลไม่ทำตามสัญญานั้นต่างมีเหตุมีผลที่เราไม่อาจรับรู้ได้  

ความผิดปกตินี้ท่านสุรยุทธ์ จุฬานนท์ สมัยนั้นท่านเป็นนายทหารคุมแม่ทัพภาคอยู่ก็ไม่สามารถตอบสนองให้ได้เพราะเป็นเรื่องที่รัฐบาลต้องสั่งการ แต่เดาว่าท่าน อุกอั่งเพราะท่านมีความรู้สึกลึกซึ้งกับดงหลวง กับพี่น้องไทโซ่ กับคุณพ่อท่านที่เข้ามาใช้ชีวิตที่ป่าแถบนี้  

จนในที่สุดเมื่อท่านเป็นรัฐบาลจึงเป็นโอกาสที่ท่านจะทำตามสัญญาที่รัฐบาลชุดก่อนๆได้ให้ไว้กับพี่น้องผู้ร่วมพัฒนาชาติไทยดงหลวงและที่อื่นๆ นั้นก็คือการเสาะหาที่ดินทำกิน ให้ผู้ที่ไม่มีที่ดินทำกินแก่ผู้ที่มาลงชื่อไว้กับกองทัพ  แต่สภาพปัจจุบันเปลี่ยนไปหมดแล้ว ที่ดินหาไม่ได้อีกแล้ว และเวลาล่วงเลยมานาน หลายคนก็ได้ที่ดินไปบ้างแล้วจึงเปลี่ยนไปเป็นการให้เงินก้อน เมื่อเหตุการณ์เกิดได้ขึ้นมาจริงๆ ผู้ที่ไม่ได้ลงชื่อก็มี เพราะสมัยนั้นไม่คิดว่าจะได้อะไรจากรัฐบาล และคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ร่วมขบวนการแต่อยู่เบื้องหลัง  

ในที่สุดสหายจำนวนมากที่ลงชื่อไว้เมื่อ 20 ปีที่แล้วก็เข้าคิวรับเงินจากรัฐบาลชุดนี้ ท่านที่เคารพครับ พี่น้องไทโซ่ดงหลวงจัดการอย่างไรกับ พี่น้องร่วมรบ ร่วมตายที่ไม่มีชื่อ เขาเอาเงินที่ได้มากองรวมกันแล้วนับจำนวนสหายร่วมรบทั้งหมดที่ได้ลงชื่อและไม่ได้ลงชื่อ เอามาหาร ได้เท่าไหร่แบ่งกัน ทั้งหมด  

ที่ผมทึ่ง อึ้งกิมลั้ง..สุดๆคือ เงินก้อนนี้ มีตัวหารเพิ่มคือ ชาวบ้านที่ไม่ได้เข้าป่า คือครอบครัวที่ส่งข้าวส่งน้ำให้สหายป่า ครอบครัวเหล่านี้รวมอยู่ในบัญชีหารเงินก้อนนั้นด้วย  โดยสหายท่านหนึ่งกล่าวว่า เมื่อผมไปรบ ผมอยู่รอดเพราะพี่น้องกลุ่มนี้ให้อาหาร เมื่อผมเจ็บป่วย พี่น้องกลุ่มนี้แหละที่เยียวยา หยอดน้ำข้าวต้ม ส่งเสบียงให้ผม ผมจะลืมเขาได้อย่างไรกัน เขาคือผู้ให้ชีวิตผมด้วยซ้ำไป...  

ผมเข้าใจลึกซึ้งมากจริงๆของ

ประเพณีไทยของเราเกี่ยวกับการต้อนรับ การมอบอาหารให้แก่ผู้เดินทาง ผู้ยากไร้      ผู้อดอยาก ผู้เจ็บป่วย ผู้ขาดแคลน การมีเมตตาต่อกัน

การกินข้าวร่วมชาม กินน้ำร่วมขัน มันคือสายสัมพันธ์ที่เชื่อม ร้อยรัด ต่อกันด้วยใจอันยิ่งใหญ่ ยากที่จะมอดไหม้ไปกับกาลเวลา  

เป็นดั่งท่านครูบากล่าวคือ มันเป็นเรื่องของใจถึงใจ ครับท่านที่รัก.. 

16-18 พ.ย. 50 นี้ เราไปกินข้าวร่วมชาม กินน้ำร่วมขันกันที่ดงหลวงเถอะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าจากดงหลวง

คำสำคัญ (Tags)#ดงหลวง#ใจถึงใจ#เฮฮาศาสตร์#ประเพณีของไทยเรา#กินข้าวร่วมชาม กินน้ำร่วมขัน

หมายเลขบันทึก: 124211, เขียน: 02 Sep 2007 @ 10:29, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:11, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 31, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (31)

สวัสดีค่ะ พี่บางทราย

        ถ้าเป็นสมัยนี้นะ คำทักทายอาจเป็น "วันนี้คุณเข้า g2k แล้วหรือยัง"

          ขอบอกว่า ตอนนี้ส่งใจไปแล้วกว่าครึ่งค่ะ  รอเพียงวีซ่าผ่านทางอีกนิ้ด คงได้มีโอกาสไปกินข้าวร่วมชาม กินน้ำร่วมขัน สร้างสรรค์สัมพันธ์ น้องพี่ g2k นะคะ

สะ-มะ-นึก
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 11:07
  • มา..รีบมาเถิด สหายแป๊ด  แล้วท่านจะรู้ว่าเหนือ"ป่า" นั้นยังมีไม้เอกอยู่...แฮ่ๆ
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 11:24

หวัดดีครับ  P คุณ รัตติยา เขียวแป้น

  • "กินข้าวร่วมชาม กินน้ำร่วมขัน สร้างสรรค์สัมพันธ์ น้องพี่ g2k" ชอบจริงๆ ขอใช้นะครับ
  • ชื่นใจที่ได้ข่าวคืบหน้าครับ
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 11:26

หวัดดี P สะ-มะ-นึ-กะ

  • แอ่ม ,,,  เรารมาช่วยกันตามหาไม้เอกที่ดงหลวง กันนะครับ 

โอ้ย!

เล่นรายงานกันอย่างถี่ยิบอย่างนี้ ทรมานใจคนที่ยังไม่รู้ว่าจะได้ไปหรือเปล่านะครับ :)

เห็นบรรยากาศ

เห็นความรู้สึกที่ดื่มด่ำกับธรรมชาติ

เห็นความสุขที่อยู่ล้อมรอบคนที่รู้ใจ

อยากไปจริงๆครับ

แต่...ดูกำหนดการช้างเผือกเกมส์ก่อนครับ :(

ไปได้ไม่ได้ ก็รายการนี้แหละครับ

pa_daeng
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 12:00
  • สวัสดีค่ะ อ.บางทรายและอาจารย์ทุกท่านค่ะ
  • บรรยากาศเร้าใจชวนติดตาม อย่างไม่น่าพลาด
  • สัจจะ มีสำคัญเสมอ โดยเฉพาะในกลุ่มชนที่เราเรียกเขาว่า "โจร"
  • ขอบคุณค่ะ  ที่เล่าเรื่องที่น่าสนใจที่สุดสำหรับป้าแดง
  • กราบสวัสดีครับ อ.บางทราย

                สิ่งที่ควรทำ            คือ   ความดี

                สิ่งที่ควรมี              คือ   คุณธรรม

                สิ่งที่ควรจดจำ        คือ   บุญคุณ

                สิ่งที่ควรเทอดทูล    คือ  ความกตัญญู

                                    .... ขอบพระคุณครับ ....

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 12:30
  • มีเรื่องซึ้งกับน้ำใจชนกลุ่มน้อยมาก
  • แต่ฝากชาวฮ่องกงคนนนี้ไปก่อนนะ
  • Dscf0400
  • เอาไปช่วยทำอาหาร
  • แล้วจะรอดูทาง Skype
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 12:35
  • ผมทราบโปรแกรมของอาจารย์แล้วก็ อือ  แน่นไปหมด เข้าใจครับท่านอาจารย์ หากพอปลีกตัวได้ก็อย่าพลาดนะครับ เรียนเชิญอาจารย์ครับ
  • ฝากความคิดถึงเพื่อนๆที่ ราชภัฎ ด้วยครับ อ.บุญเลิศ อาจารย์ณัฐวุฒิ ณ ปั่น เพื่อนกันครับ
สะ-มะ-นึก
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 12:45
  • ตามมาบอกว่าเด็กฮ่องกงหลงป่า กลับประเทศไม่ได้ อ.ขจิต นำมาฝากไว้ให้พีบางทราย ที่ดงหลวง

               Dscf0400

  • เธอชื่อMiss  Ar-Hngu-Hno (อะ-หงุ-โน๊ะ) นะครับ
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 12:45
  • ป้าแดงครับ คนสมัยก่อนเขามีสัจจะ และถือกันมาก การดื่มน้ำสาบานจึงเป็นเครื่องผูกพันสุดๆของคนโบราณ ที่จะเป็นหนึ่งเดียว
  • ผมยังเคยพบเห็นวัฒนธรรมแบบนี้ที่หมู่บ้านชายแดนไทยกัมพูชาครับ ที่สุรินทร์
  • ผมไปสนับสนุนการจัดตั้งกลุ่มออมทรัพย์กับราษฎรไทยเชื้อสายเขมรตามหมู่บ้านชายแดนไทย-กัมพูชา กลุ่มในทางสากลนั้นก็มีระเบียบ ข้อบังคับต่างๆ เพื่อให้สมาชิกปฏิบัติในกรอบนั้น รวมทั้งบทลงโทษจากขั้นต่ำสู่ขั้นสูง  แต่พี่น้องเชื้อสายเขมรบอกผมว่า "อาจารย์ไม่ต้องเลย กฏระเบียบนั้นมีกี่ข้อเอาไปห่างๆเลย เขาขอแค่สมาชิกทุกคนมาดื่มน้ำสาบานต่อกันทุกอย่างจบ แต่ข้อเสนอนี้ถูกหลายคนคัดค้าน ไม่ใช่ไม่เห็นด้วยกับการต้องรักษากฏระเบียบ แต่เขากล่าวว่า การดื่มน้ำสาบานนั้น วัฒนธรรมท้องถิ่นแถบนี้ถือว่าสูงสุดของชีวิตแล้ว จะไม่แปรเป็นอื่น จึงไม่ใช่จะมาทำกันง่ายๆ เขาพยายามรักษาความศักดิ์สิทธ์นี้ไว้ครับ
  • ทราบว่าปัจจุบันกลุ่มออมทรัพยที่นี่มีเงินนับสิบล้านแล้วครับ จากการที่สะสมครั้งแรก ไม่ถึงพันบาท ???
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 12:52

หวัดดี P นายสายลม อักษรสุนทรีย์

  • คำคมบาดใจอันนี้ควรติดเอาไว้หัวนอน ให้มันซึมซับเข้าไปตดผลึกในสำนึกส่วนลึกของใจเรานะ
  • ดี ม๊าก มาก ครับ 
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 12:56
  • น้องขจิต  P  ขจิต ฝอยทอง ครับ
  • เธอเป็นใคร มาจากไหน คลับคล้ายคลับคลาเคยเห็นที่ไหนมาก่อนน๊า....
  • อ้อ  ท่านสะมะนึกะ มาไข สว่างให้ว่าเธอคือ เธอชื่อMiss  Ar-Hngu-Hno (อะ-หงุ-โน๊ะ)   
  • ถ้าไม่ใช่ก็เป็นญาติสนิทอ่ะครับ อิ อิ
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 13:01
  • ป๊าด...ท่าน  P สะ-มะ-นึ-กะ
  • หากเอาเธอซ้อนท้าย Chopper คันนั้นเนี่ยะ น้าแป๊ว น้าแป๊ด..จะว่า ครูองุ่น(คนสวย)เราไปทำ baby face มาล่ะซี อิ อิ
สวัสดีค่ะ คุณ
  • ได้ยินกิตติศัพท์มานานมากแล้วค่ะจากอาจารย์แป๋ว.....
  • ได้อ่านบันทึกเต็มๆของอาจารย์ก็วันนี้ค่ะ  ทำให้เห็นความสำคัญอย่างยิ่งกับการสานต่อให้เกิด...เฮฮาศาสตร์ไปเรื่อยๆ...อย่างไม่รู้จบรู้สิ้น...เพื่อกลุ่มคนในแผ่นดินไทยด้วยกัน
  • แม้คราวนี้ไม่ได้ไปด้วย  แต่ก็จะติดตามการเฮฮานี้ไปตลอดค่ะ
  • ขอบคุณสำหรับบันทึกเรื่องเล่าดีๆค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะพี่บางทราย อีกรอบค่ะ

       เอารูปพี่องุ่น (คนสวย) 

 

 กับ น้อง อะ หงุ โนะ 

มาเปรียบเทียบให้เห็น (ความสวย) กันจะ ๆ ค่ะ

บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 15:15

สวัสดีครับ อาจารย์ติ๋ว P นาง กฤษณา สำเร็จ

  • ผมก็แอบไปหามุขจากอาจารย์ติ๋วบ่อยๆครับ
  • ยินดีที่รู้จักครับ อาจจะเดินสวนทางกันบ้างแล้วก็ได้ครับ
  • เสียดายที่ไม่ได้ไปร่วมเฮฮาศาสตร์ที่ดงหลวงนะครับ
  • คงมีโอกาสพบกันบ้างนะครับ
บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 15:19
  • เนี่ยะ เขาเป็นตระกูลสูงศักดิ์นะครับ อ.แป๊ด
  • เผ่าพันธุ์เดียวกับคุณปลื้ม ทีดา...
  • ผมแยกไม่ออกจริงๆว่ามีความต่างกันที่ตรงไหน อิ อิ
  • จ๊าบจริงๆ สองรูปนี้ต้องเก็บไว้แล้วหละ
Sasinand
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 15:36

สวัสดีค่ะคุณบางทราย

แหม ถ้าไม่ติดอะไรอยากไปร่วมแจมด้วยจริงๆค่ะ

บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 15:49
  • เรียนเชิญท่านพี่ P sasinanda นะครับ
  •  หากมีโอกาส ก็เรียนเชิญครับ
  • ยังมีเวลาตัดสินใจ เคลียร์งานอยู่นะครับ

พี่คะ ยิ่งตามอ่านบันทึก ยิ่งใจเต้นเป็นกลองรัว.....พี่กำหนดวันสุดท้ายสำหรับคำตอบไว้ไหมคะ....แบบว่า ผลุนผลันไปวินาทีสุดท้าย พอจะเป็นไปได้ไหมคะ...มีจำกัดจำนวนคนไว้ที่เท่าไหร่ไหมคะ

บางทราย
เขียนเมื่อ 02 Sep 2007 @ 16:24

น้องครับ P จันทรรัตน์

  • พี่ไม่มีเส้นกำหนดครับรอฟังการปรับตัวของสมาชิกไปเรื่อยๆ ใกล้งานน่าจะมีความชัดเจนเรื่องทั้งหมด
  • ประเมินว่าน่าที่จะเป็นกลางเดือนตุลาคมนั่นแหละครับ ให้มีเวลา อีก 3 สัปดาห์ Fix ทุกอย่างไว้ ให้เกิดความแน่ใจครับ
  • ขนาดนั้น  ก็ยังคาดว่าท่านที่มั่นอกมั่นใจก็อาจเปลี่ยนแปลงได้ เพราะคนเราย่อมมีเรื่องปัจจุบันทันด่วนเกิดได้ตลอดเวลาครับ  แต่ขออย่าให้มีเลย
  • ส่วนค่าใช้จ่ายนั้น ไม่มีอะไรมากหรอก เพราะเราไม่ได้เช่าสถานที่ ไม่ได้เช่ารถ (ยกเว้นว่าไม่พอจริงๆ) ส่วนใหญ่เป็นสถานที่ราชการ ก็ขอความร่วมมือ และมอบเงินค่าสมนาคุณบ้างก็ไม่มาก ที่สูงหน่อยอาจเป็นค่าเช่า iPSTAR ซึ่งยังไม่ทราบราคา แต่จองไว้แล้วครับ ทั้งหมดเมื่อมากันมากเฉลี่ยกันก็ไม่กี่ตังค์หรอก
  • คอยให้ทุกอย่างเข้าที่ลงตัวสักนิดค่าใช้จ่ายจะออกมาครับ
  • เชิญนะครับหากจัดการภาระได้อยากให้มาร่วมครับ จะเอารถไปรับที่สนามบินอุดรครับ พร้อมกับน้องเอกและท่านอื่นๆ
วันไหนไม่ได้อ่านดงหลวง นอนละเมอทีเดียวแหละ อิอิ
สุมิตรชัย คำเขาแดง
IP: xxx.146.63.183
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 00:06

ผมชอบอ่านเรื่องราวของทหารป่ามาก ๆ เพราะผมคิดว่านี่คือความเป็นมาที่ชัดเจนที่สุดของการเมืองการปกครองของประเทศไทย

           แต่เราไม่เคยร่ำเรียนถึงเรื่องราวเหล่านี้ และทุกวันเราก็ยังคงถกเถียงกันในเรื่องที่เราเข้าใจคนละอย่างหรือไม่ก็  ต่างไม่เข้าใจเมืองไทยเลยด้วยซ้ำ

          ขอบคุณครับ  และจุดมุ่งหนึ่งที่ผมจะไปรบกวนพี่บางทรายก็คือเรื่องราว สถานที่ ผู้คนที่เกี่ยวกับกองทัพประชาชน

             นั่งดูแผนที่อยู่เกือบทุกวันเลยครับ

บางทราย
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 02:50
บางทราย
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 03:35

หวัดดีน้อง สุมิตรชัย คำเขาแดง

  • ถ้าน้องสนใจละก้อ เฮฮาศาสาตร์ 3 นี้ไม่ผิดงานแน่ เดี๋ยวพี่จัดให้อยู่กลุ่มพ่อสวนนะครับ ท่านเป็นผู้นำระดับสูงของพื้นที่ดงหลวง
  • ความจริงหากน้องเคยอ่าน "สมรภูมิภูพาน" ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมินนิสต์แห่งประเทศไทยแล้วละก็ สนุปจริงๆ ทั้งเล่มเขียนเรื่องเกี่ยวกับดงหลวงทั้งนั้นเลย หาซื้อไม่ได้แล้ว
  • เป็นของมติชนสุดสัปดาห์ที่รวมเล่ม หลายปีมาแล้วครับ  ทั้งเล่มเขียนที่ดงหลวงครับ

สวัสดีครับ พี่บางทราย

ถ้า สามารถเชิญเพื่อนพี่ที่อยู่ในกลุ่มที่เข้าป่ามาด้วยน่าจะดีนะครับ  จะได้บรรยากาศเก่า ความรัก ความเห็นอกเห็นใจกัน ความเป็นสหายที่ิ่ยิ่่ิงกว่า ญาติ อื่นๆอีกมากมาย

แค่นี้ก็ขนลุกแล้วครับ ตื่นเต้นมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

บางทราย
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 11:13

หวัดดีครับ น้องเสือ

  • มีแน่นอนครับ เอากี่คน อิ อิ....

พี่บางทรายค่ะ

       เฮฮา 3  ครั้งนี้พี่องุ่นคนสวย  มีความหวังว่า อาจจะได้พบกับสหายท่านหนึ่งของพี่บางทราย    พวกเรารอคอยการกลับบ้านของพี่คนนี้มาเป็นเวลา   30  กว่าปีแล้ว   (บัณฑิตคณะวิศกรรมไฟฟ้า  ม.ขอนแก่น)  ส่วนชื่อขอแจ้ง  เมื่อถึงดงหลวงค่ะ  

       ส่วน    เด็กฮ่องกงหลงทางนี่   ลงประกาศหาทุนกลับประเทศเหรอค่ะ       พ่อดอง,อ.ดร.ขจิต,น้องแป๊ด

    MISS    A  Hngu  hno   gou  แกหน้าตาน่าสงสารเน๊าะเห็นแปะไว้ทุกblog เลย    เล่นอะไรกันเนี่ย?????????  ก๊าก

บางทราย
เขียนเมื่อ 07 Sep 2007 @ 15:09

ถึง P พี่องุ่นคนสวย

  • พี่เพิ่งจะเปิดเข้ามาดู blog นี้ครับ ขออภัยตอบช้า
  • ป๊าด...ตื่นเต้นจังเลย  อยากให้เขามาจะได้พบกันน่ะครับ 30 ปีแห่งความหลัง ที่ได้อุทิศชีวิตให้กับอุดมการณ์ แล้วมาวันนี้เปลี่ยนไปอย่างไร
  • เป็นบทเรียนที่ไม่มีเรียนในห้องเรียนครับ 
บางทราย
เขียนเมื่อ 07 Sep 2007 @ 15:10

       ส่วน    เด็กฮ่องกงหลงทางนี่   ลงประกาศหาทุนกลับประเทศเหรอค่ะ       พ่อดอง,อ.ดร.ขจิต,น้องแป๊ด

    MISS    A  Hngu  hno   gou  แกหน้าตาน่าสงสารเน๊าะเห็นแปะไว้ทุกblog เลย    เล่นอะไรกันเนี่ย?????????  ก๊าก

อันนี้พี่ไม่ทราบ จริง จริ๊ง..ให้ป๋อมแป๊มตกน้ำสิอ้าว..อิ อิ.