การอบรมในช่วงปลายปีงบประมาณ เกิดขึ้นแบบหนาแน่นเป็นพิเศษมาอย่างนี้ชั่วนาตาปี เป็นช่วงที่คนไทยจำเป็นต้องเร่งรัดเรียนรู้เพราะไฟล์บังคับโดยระบบราชการที่ยังแก้ไขเรื่องแค่นี้ก็ยังไม่ได้ แล้วก็มานั่งบ่นเรื่องคุณภาพเรื่องมาตรฐานทรัพยากรบุคคลและองค์กร ทำให้ผู้ที่เกี่ยวข้องกับงานนี้ต้องทำการบ้านกันอย่างหนัก  

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่6 ขอนแก่น ชวนเจ้าหน้าที่มาศึกษาดูงาน และเพิ่งอำลากันไปเมื่อเช้านี้ ผมลองเอาผู้เข้ารับการอบรมเป็นตัวตั้งอย่างเต็มที่ โดยบอกกล่าวล่วงหน้าว่างานนี้ เราจะเล่นบทเอาความรู้ในตัวคนเป็นประเด็นสำคัญ เพราะเราเชื่อว่าบุคลากรที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาระดับนี้ ย่อมมีประสบการณ์เต็มพุง จึงให้การบ้านในกรอบกว้างๆ ให้ช่วยกันคิดและค้นหาความรู้ ทบทวนสิ่งที่รู้ภายในกลุ่มเป็นส่วนใหญ่  

เริ่มโดยครูพี่เลี้ยงพาทุกคนเดินชมสภาพแวดล้อมทั่วบริเวณ ให้เห็นต้นทุนหยาบๆว่าที่นี่คิดและทำอะไร มีความจำเป็นแค่ไหนในการเลือกทำกิจกรรมต่างๆ ไปดูว่าอะไรบ้างที่เป็นตัวแทนของเศรษฐกิจครัวเรือน การพึ่งตัวเองเรื่องอาหาร น่าจะเป็นโจทย์ใกล้ตัวใกล้ใจที่เหมาะกับช่วงเวลา จึงตกลงทำเรื่องการจัดการสุขภาวะด้านอาหาร โดยให้แต่ละกลุ่มไปเก็บพืชผลต่างๆมาประกอบอาหารเลี้ยงกันเอง  สุภาพสตรีส่วนมากล้วนมีเสน่ห์ปลายจวัก การทำอาหารถึงเป็นเรื่องธรรมดาๆแต่ทำให้เป็นเรื่องพิเศษ แกงหน่อไม้บงหวานหม้อใหญ่จึงหมดเกลี้ยงพร้อมๆน้ำพริกกะปิ  ต้มยำไก่ ตำถั่ว    

ดูทุกคนมีความสุขที่ได้มาอบรมแบบสบายๆ คุยกันกระหนุงกระนิงตั้งแต่ไปหักหน่อไม้แล้ว ชวนเก็บเห็ด เก็บผักมาปรุงอาหาร ส่วนการนำเสนอบทเรียนที่เรากำหนดให้ทำ2-3ครั้งเป็นไปโดยธรรมชาติ ความสนิทสนมเป็นสายใยช่วยให้ทุกอย่างดูระรื่นไปหมด หัวหน้ากลุ่มและอาจารย์ผู้คุมกระบวน ช่วยรับลูกกันได้อย่างเหมาะเจาะ การสะท้อนคิดและกิจกรรมช่วงสันทนาการ ทุกคนขานรับกันดี เอ่ยเชื่อใครจะไม่อิดออด ทุกคนโผอออกมาหน้าเวทีเหมือนกับเตรียมใจรอ นับเป็นคณะที่มีศักยภาพมากกลุ่มหนึ่งเท่าที่เราเห็นมา  

ผมคิดว่าอะไรที่ดำเนินไปด้วยใจ จากใจที่เท่ากันถึงใจที่เท่ากัน เราจะไม่ได้มาเสียเวลาหยุมหยิมกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง มองข้ามไปจนดูคล้ายกับว่าไม่มีจุดบกพร่องอะไร ทั้งๆที่ในความจริงแล้วมันมีอยู่แล้วในเรื่องขาดๆเกินๆ แต่กลุ่มสามารถผ่านตรงจุดนี้มาได้ จึงเห็นว่าการอบรมในภาคสนามจะมีจุดเด่นในเรื่องการนำชีวิตเข้าไปเรียนรู้กับโจทย์ชีวิตจริง ทุกคนได้ลงมือปฏิบัติ ผลลัพธ์จะเกิดขึ้นตั้งแต่ได้ลงมือทำอะไรๆนั่นเอง สรุปว่าทำอะไร รู้อันนั้น ง่ายตรงๆอย่างนี้แหละ ก่อนจากกันมีอาลัยอาวรณ์ด้วยอ้อมกอดเล็กๆ เหมือนจะฝากความประทับใจไว้มิรู้ลืม