ระยะนี้บันทึกของครูอ้อยจะมีแต่เรื่องการทำงาน...ก็ครูอ้อยเป็นคนที่อยู่ในวัยการทำงาน แล้ว เว็บไซต์แห่งนี้ก็เป็นเว็บไซต์คนทำงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้...ตามเพลงและหน้าบ้านของเว็บไซต์ GotoKnow.org ดังนั้น...น่าจะคล้อยตามหรือสัมพันธ์กับวัตถุประสงค์ของการเขียนบันทึกในเว็บไซต์นี้นะ ก็ดีแล้ว ทำอย่างไร ก็เป็นอย่างนั้น....ยิ่งมีรสชาติแห่งชีวิตดีเยี่ยม ที่ได้ทำงานและกำลังจะเห็นผลของงานที่เป็นรูปธรรม...อย่างสวยงาม ลองคิดดูว่า...เมื่อครูอ้อยนำความรู้ ความสามารถ มาประกอบกับองค์ประกอบและสมรรถนะขององค์ความรู้ ผสมผสาน ผนวกกัน จึงเป็นความสำเร็จ ยิ่งใกล้จะถึงเส้นชัย ทั้งทุ่มเท เวลา และกำลังกาย กำลังใจ ใส่เข้าไปเป็นเครื่องเคียง.... อาหารแห่งชีวิต ก็จะออกมาให้ได้ชิม รสชาตินั้นคือ...ความสุข ความสำเร็จ ความภาคภูมิใจ ซึ่งจะเป็นฐานที่จะส่งผลไปถึงความก้าวหน้าของการพัฒนา..ทั้งส่วนตนและส่วนรวม...ฝันหวาน แต่เป็นฝันที่ใกล้จะเป็นจริง ทั้งงานครูพี่เลี้ยงที่ปรึกษา....และงานกรรมการประเมินครูชำนาญการพิเศษ คงยังต้องมาเก็บตกหล่น...คืองานการสอน ที่เป็นงานหลักที่จะไม่ให้เสียหาย เพื่อนครู..หากเข้าใจว่า..ครูอ้อยกำลังทำอะไรอยู่ ผลที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเช่นไร จะอิ่มเอมใจ กับรสชาติ...ที่ครูอ้อยกำลังปรุงอาหารชีวิตขึ้นมา พวกเขาจะได้ชิมหรือไม่ ก็ขึ้นกับใจที่จะ....ปรารถนา นอกจากจะปฏิเสธ การพัฒนาที่จะเกิดขึ้นกับครู 2 คน แต่สามารถพัฒนานักเรียนอีกหลายร้อยคน.....
มาให้กำลังใจในการทำงานค่ะ
ใครไม่เข้าใจไม่เป็นไร ขอให้เราเข้าใจตัวเองก็พอ
เมื่อวานได้มีโอกาสสนทนาธรรมกับพระอาจารย์ สำนักสงฆ์
ท่านบอกว่าคนเราก็แปลก เพราะรู้เรื่องคนอื่น ช่วยคนอื่นได้
แต่ไม่เข้าใจตัวเอง และช่วยตัวเองไม่ได้ดีเท่าที่ควรเมื่อตนพบปัญหา
สู้สู้ค่ะ !
สวัสดีค่ะคุณอุบล...อุบล จ๋วงพานิช
ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ทุกๆเช้าค่ะ
สวัสดีค่ะน้องอุบล...อุบล จ๋วงพานิช
ขอบคุณค่ะ