อาจารย์เป็นนักเขียนเรื่องเล่าที่เยี่ยมมาก มองเห็นภาพเลยนะ ต้อนที่เอารองเท้าคล้องคอแล้วจูงรถเครื่องฝ่าโคลนตม เพื่อไปอบลม

ที่บ้านผมสมัยหนึ่งอบรมจนไม่มีหัวข้อจะอบรม เลยนัดกันเอาเงินไปซื้อวัวมาฆ่าแจกกันกิน หมดวัวไปหนึ่งตัวก็ได้ จบงบงวดสุดท้ายในปีนั้นพอดี

เราไม่ค่อยจะดูผลกัน มีแต่ส่งให้จัดอบรม ทั้งๆที่ไม่ทราบว่าจะเกิดผลแค่ไหนอย่างไร หลับหูหลับตาสั่ง อีกพวกก็หลับหูหลับตามทำ การสึกษามันเลยสึกกร่อนยังไงละ ตรงกันข้ามกับกลุ่มที่เขาทำงานจริงจัง ไม่มีงบประมาณให้เขาทำ เพราะทุกอย่างล็อกตายตัวมาเป็นสิบๆปี ไม่ยอมเปลี่ยนแปลง แล้วจะไปหวังให้เกิดความเจริญของระบบพัฒนาทรัพยากรบุคคลได้อย่างไร น่าจะมาจัดแบบเฮฮาศาสตร์ดูบ้าง หน่วยงานไหนสร้างเครือข่ายBlogได้จำนวนเทท่าไหร่ก็อุดหนุนไปเท่านั้น พวกไม่คิดไม่ทำก็ให้นั่งตบยุงไป

พูดอย่างนี้เดือดร้อน รมต.เสียก็ไม่รู้  เขายิ่งกลัวครูดีๆเกงๆเออรี่รีไทน์กันหมด เหลือแต่ของโหลๆให้แก้ปัญหาละยุ่งเลย

ชอบ สำนวน> เพราะพวกปลวกใส่สูตรแทะเสาปูน

อยากให้อาจารย์เขียนถอยหลังไปในอดีต แล้วไล่ขึ้นมาตามลำดับ จับเอาเกล็ดเด็ดๆมาเขียน