หลุดจากวงมายา...กลับมาดูตนเอง : วิสัญญีพยาบาล

  มันน่าแปลก ที่การอบรมมิได้เคยกล่าวถึงเรื่องของจรรยาบรรณพยาบาล หรืออื่นใดที่เกี่ยวข้องด้านการพยาบาล....นั่นเพราะจัดโดยแพทย์ และปีนี้ฉันก็จะเฝ้าดูอีกว่าจะมีหรือไม่....  
 

ในอีก 2 วันข้างหน้านี้  ฉันจะเข้ารับการอบรมฟื้นฟูวิชาการวิสัญญีพยาบาล...ที่จัดโดยราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทย...

ถ้าจำไม่ผิดคราวนี้จะเป็นครั้งที่ 4 แล้วสำหรับชีวิตการทำงานวิสัญญีพยาบาลของฉัน...(5 ปีได้ไปกัน 1 ครั้ง) แต่เป็นกี่ปีทำงานในวิชาชีพนี้...นับนิ้วไม่ถ้วน.....

  วิสัญญีพยาบาลเป็นพยาบาลที่จบแล้วฝึกอบรมต่อในวิชาวิสัญญีวิทยาอีก 1 ปี ซึ่งควบคุมหลักสูตรการฝึกอบรมโดยราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทย...  

มันน่าแปลก  ที่การอบรมมิได้เคยกล่าวถึงเรื่องของจรรยาบรรณพยาบาล  หรืออื่นใดที่เกี่ยวข้องด้านการพยาบาล....นั่นเพราะจัดโดยแพทย์  และปีนี้ฉันก็จะเฝ้าดูอีกว่าจะมีหรือไม่.... 

 

สิ่งที่ฉันเรียกร้องและใฝ่ฝันอยากจะเห็นอยู่เสมอ  ตลอดมาคือ วิสัญญีพยาบาล...ที่ให้การดูแลผู้ป่วยด้วยวิญญาณของพยาบาล...ผู้ถือตะเกียง ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล (Florence Nightingale )...มิใช่พยาบาลผู้เข้ามาเพียงดมยาให้ผู้ป่วยหลับ.... สลบ... ปลุกตื่น  ฟื้นกลับบ้าน  ...หรือมิใช่เพียงดมยาให้แพทย์ผ่าตัดได้เท่านั้น...

 มนุษยสัมพันธ์หรือศิลปะการให้บริการนั่นคือสิ่งที่วิสัญญีพยาบาลควรมีตามความเหมาะสม  เพื่อให้การทำงานเป็นทีมประสบความสำเร็จ 

 

ศาสตร์และศิลป์จึงควรนำมาทบทวนและใช้เป็นอย่างยิ่ง....

 

ราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์ดูด้านศาสตร์....สภาการพยาบาลดูด้านศิลป์...น่าจะเป็นไปได้ไหม ?

...เมื่อไหร่จะได้มาคุยกันแล้วดูแลวิสัญญีพยาบาลให้เหมือนลูกที่มีพ่อแม่ครบกับเขาซะที...มิใช่เป็นลูกใครก็ไม่รู้...อย่างทุกวันนี้

 ....แล้วฉันจะคอยดู...ว่ารอบปีนี้.....การอบรมฟื้นฟูมีอะไรที่เปลี่ยนไปจากเมื่อ 20 ปีก่อนบ้าง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่มที่ ๓ : ชีวิตวันวัน

คำสำคัญ (Tags)#วิสัญญีพยาบาล#ราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทย#สภาการพยาบาลแห่งประเทศไทย

หมายเลขบันทึก: 122057, เขียน: 25 Aug 2007 @ 17:40, แก้ไข, 21 May 2012 @ 19:39, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 19, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (19)

หมอดมยา ก็ต้องการยาดม บ้างเช่นกัน

 

Handy
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 18:53

มาเยี่ยมน้องสาวผู้น่ารักครับ
    ตื้นตันกับความคิด จิตใจที่หวังจะเห็นอะไรที่ดีกว่าบังเกิดขึ้นในโลกแห่งการงานครับ
    ศาสตร์และศิลป์จึงควรนำมาทบทวนและใช้เป็นอย่างยิ่ง....
   เห็นด้วยครับ เพราะมีแค่ศาสตร์มันจะแข็ง ไร้ชีวิต วิญญาณ  หรือมีศิลป์แต่ไร้ศาสตร์ก็อันตรายไปอีกแบบหนึ่ง ... แต่ที่จะสมบูรณ์จริงๆ ควรมีทั้ง ศาสตร์ ศิลป์ และ กุศล ครับ

pa_daeng
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 20:00
  • สวัสดีค่ะ อ.กฤษณา
  • อาจารย์ สามารถทำให้ฝันเป็นจริงได้นะคะ เพราะอาจาย์ มีบทบาทการสอนอยู่แล้ว ทำให้น้องๆๆ มีจิตใจเป็นพยาบาลตัวจริงเสียงจริงได้
  • มีโอกาส ต่อสู้เพื่อน้องๆได้อีกด้วย
  • ช่วยคนห่างไกลด้วยนะคะ คนห่างไกลยังมีใจเป็นพยาบาลค่ะ ไม่ใช่เป็นคนวางยาอย่างเดียว
  • สู้ๆๆค่ะ :-))
ข้ามสีทันดร
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 20:10
  • สวัสดีครับ
  • มาเยี่ยมและร่วมลุ้นให้ฝันที่พี่ฝันใฝ่เป็นจริงในปีนี้ครับ
  • ตรงนี้เห็นภาพชัดเลยครับ....มิใช่พยาบาลผู้เข้ามาเพียงดมยาให้ผู้ป่วยหลับ.... สลบ... ปลุกตื่น  ฟื้นกลับบ้าน  ...หรือมิใช่เพียงดมยาให้แพทย์ผ่าตัดได้เท่านั้น...

คุณติ๋วที่รัก

  • มันเป็นปัญหาที่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเขามองกันอย่างไร..จำได้คร่าวๆ ว่ามีการเคยคุยกันในสภาฯ แต่ยังไม่ตกลง อย่างนั้นใช่ไหม..ที่เกี่ยวกับการกำหนดภาระงาน??
  • อย่างไงก็จะตามอ่านนะคะ

 

  • ขอบคุณที่แวะนำของเล่นมาฝากค่ะ...ท่าทางสนุก  เดี๋ยวว่างๆจะลองซะหน่อยค่ะ
  • ขอบคุณมากๆค่ะ

กราบพ่อครูบาฯค่ะ

  • บางคราวเห็นน้องๆทำงานหนักแล้วรู้สึกสงสารค่ะ....ว่าจะจับมาดมยาสลบให้หมด....เรามีก๊าซหัวเราะ (ไนตรัสออกไซด์) ใช้ดมยาด้วยคะ  จะได้ฮากันตึงๆ..ไม่เครียดค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ชาย
  • ตอนนี้น้องต้องพึ่งยาดมของพี่ซะแล้วค่ะ...มันเป็นยาวิเศษเลยแหละสำหรับน้อง
  • ขอบคุณสำหรับความอบอุ่นและกำลังใจที่พี่ชายมีให้น้องอยู่เสมอ
  • จริงด้วยค่ะ...ต้องมีกุศลด้วยค่ะ
  • หายเหนื่อยจากงานหรือยังคะ
Little Jazz
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 00:06
พี่ติ๋ว เขาไปแชทกัน หนูไม่ไหวแล้ว ไปนอนก่อนล่ะ พี่อึ่งอ๊อบยังอยู่ พรุ่งนี้โทรหาด้วย พี่ตุ๋ยก็อยากกินข้าวเย็นกับพี่เหมือนกัน นัดกันไว้ว่าจะ confirm ก่อนสี่โมงเย็น ไป sleep แล้วนะ ตาจะปิด คร่อกฟี้
สวัสดีค่ะ
  • สิ่งที่สอนน้องที่มาฝึกอบรมคือทำให้ดู....ซึ่งเขาจะเอากะเราหรือไม่นั้นน่าคิดค่ะ   สมัยนี้ถ้าไม่ใช่วิทยาศาสตร์ละก้อ..ไม่ค่อยจะเชื่อกัน  ต้องถามหาแต่ตัวเลข   ค่าความแม่นยำ....เฮ้อ....นักวิทยาศาสตร์
  • อย่างที่ อ.Handyว่าไว้ค่ะ จะสมบูรณ์จริงๆ ควรมีทั้ง ศาสตร์ ศิลป์ และ กุศล
  • ขอบคุณป้าแดงที่ให้กำลังใจค่ะ   อยากให้วิสัญญีเป็นวิชาชีพที่ถูกกฎหมายซะที   ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กัน......
สวัสดีค่ะ
  • อยากให้เห็นภาพการบริการที่เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์จริงๆค่ะ....

คุณสร้อย เพื่อนรัก

  • ได้ข่าวว่ากำลังมีความพยายามในการให้สภาการพยาบาลเข้าดูแลค่ะ...แต่ทางวิสัญญีพยาบาลเองก็ดูจะอยากเป็นอิสระ  เป็นตัวของตัวเอง..ราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์เขาก็ห่วงกัน...เลยไม่ทราบว่าจะออกหัวหรือออกก้อยค่ะ
  • ขอบคุณที่จะคอยติดตามข่าวคราว...ให้ได้ลุ้นค่ะ
P
  • ตกลงจ้ะ...แล้วพรุ่งนี้เจอกัน...

พี่ติ๋วคะ

การยอมรับในวงวิชาชีพ ถือเป็นเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญ

แม้แต่วงการเภสัช ยังมีบทบาทที่ไม่ชัดเจน แพทย์ยังเป็นผู้สั่งยา เภสัชเป็นผู้ผลิตยา  แทนที่จะเป็นผู้ที่ดูแลเรื่องยาของผู้ป่วย  ปัจจุบันจึงมีเรื่องที่ต้องเปิดประเด็นในหลาย ๆ ส่วน  แม้แต่พยาบาลยังเขียนใบสั่งยา ฉีดยาแทนหมอเล้ย ย ย ย ย ย ย

เอาไงดีค่ะเนี่ย...เดี๋ยวยาว

sasinanda
IP: xxx.121.195.24
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 00:37

สวัสดีค่ะ

P

สนใจที่คุณMiss somporn poungpratoom
P

บอกว่า แม้แต่พยาบาลยังเขียนใบสั่งยา ฉีดยาแทนหมอเล้ย ย ย ย ย ย ย

เอาไงดีค่ะเนี่ย...เดี๋ยวยาว

แล้วถ้าเกิดมีเรื่องขึ้นมา ทำไงคะ เพราะ ไม่ถูกต้องค่ะ

คุรติ๋วคะ พี่มีวิสัญญีพยาบาลไม่ต่ำกว่า2 คนค่ะ ที่สนิทสนมและชอบกันมาก เลยมีความรู้สึกว่า คุ้นเคยกับคุณติ๋วไปด้วยค่ะ

ขอให้ไปและกลับจากกรุงเทพ อย่างมีความสุขและสบายใจนะคะ

สวัสดีค่ะ น้องอึ่งอ๊อบ
P
Miss somporn poungpratoom
และคุณพี่
P
  • เรื่องนี้เป็นตำนานยาวมากแล้วค่ะสำหรับประเทศไทย...คงรอดูต่อไปค่ะ  ว่าจะมีอะไรดีขึ้นบ้างไหมสำหรับวงการนี้
  • .....ด้วยลักษณะคนไทยค่ะ...มีอะไรก็ช่วยกันไปหากช่วยได้  หลายๆอย่างก็เลยไม่ชัดเจน
  • ขอบคุณทั้งสองท่านมากๆค่ะที่แวะมาเป็นกำลังใจ

   ......(คุยเรื่องนี้ทีไร  ปวดใจทุกทีค่ะ) น่าจะได้ไปพบกับความสุขและสบายใจที่กรุงเทพฯบ้างค่ะ...

.........เครียด....ดื่ม...เมา...อิ...อิ....ล้อเล่นให้หายเครียดน่ะค่ะ

นายหมู
เขียนเมื่อ 27 Aug 2007 @ 22:30

ทุกอาชีพต้องมีการทบทวน

พี่ติ๋วจะไปนั่งนับนิ้วอายุราชการทำไมล่ะคับ

เด๋วจะนับไม่ถ้วน^^

โทดทีฮะ หมูล้อเล่น

คิดถึงพี่ติ๋วคับ

P
Dek`ComScience
สวัสดีครับ
  • ว่าจะยืมนิ้วน้องหมูมานับด้วยแล้ว...ง
  • สบายดีนะคะ...งานเยอะไหม
  • คิดถึงจ้ะ