ชีวิตการทำงาน.....จุดสร้างความผูกพันอันยาวนานน่าประทับใจ

โอ๋-อโณ

วันนี้ตอนเที่ยงคนห้อง Chem และอีกหลายๆหน่วยในภาควิชาพยา-ธิวิทยาของเราไปงานฉลองแต่งงานกันค่ะ ต้องบอกว่าเป็นงานแต่งงานของหลานของพวกเรา ย้ำอีกทีว่า เป็นหลานของพวกเราค่ะ งานนี้จัดขึ้นที่บ้านงานไม่ใช่ตามโรงแรม เป็นย่านที่พวกเราหลายๆคนคุ้นเคยเป็นอย่างดี ทั้งแบบอยู่แถวๆนั้นแล้วก็มีแบบไปซื้อที่แถวนั้นไว้ เป็นงานของลูกสาวคนโตของพี่พิบูลย์ มูลติชัยของพวกเรานั่นเอง

พี่พิบูลย์หรือ "ลุงบูลย์" ของพวกเราเกษียณอายุไปตั้งแต่หลายปีก่อน (ตัวเรายังไม่กลับมาเมืองไทยเลย) แต่พวกเราทุกคนก็ยังคงคิดถึง"ลุงบูลย์"ของเราเสมอ ตอนครอบครัวเรากลับมาใหม่ๆก็มีโอกาสได้แวะไปเยี่ยมเยียน "ลุงบูลย์"ของเรา ได้พบลุงบูลย์มีความสุขกับการ"ขุนโค"และดูเหมือนจะสุขภาพแข็งแรงหนุ่มแน่นกว่าตอนที่อยู่ในห้องแล็บเสียอีก เพราะได้ออกกำลังในสภาพอากาศธรรมชาติบริสุทธิ์

พี่สุนีย์ หรือ"พี่ปิ๊ก" ของพวกเราซึ่งเป็นภรรยาพี่พิบูลย์ก็เกษียณไปแล้วเช่นกันหลังจากทำงานที่หน่วยโลหิตฯมาหลายสิบปี เรียกว่าทั้ง 2 ท่านเป็นพี่ใหญ่ที่พวกเราเคารพนับถือเป็นอย่างยิ่ง พี่ทั้งสองเป็นคนที่เป็นแบบอย่างของคนทำงานที่ขยันขันแข็ง รักและทุ่มเทให้กับงานตลอดมา แม้จะเกษียณไปหลายปีแล้ว พวกเราก็ยังไม่ลืมวิถีปฏิบัติที่ดีของท่าน นอกจากนั้น พี่พิบูลย์ยังทิ้งมรดก เคล็ดลับอะไรๆไว้กับพวกเราหลายๆคนที่บางครั้งเราเองอาจจะทำตามจนไม่รู้ตัวไปแล้วบ้างก็ได้ ที่เห็นชัดๆก็จำได้ว่าเคยเขียนไว้ครั้งหนึ่งแล้ว

ทำให้วันนี้ เราได้เห็นพวกเราชาวพยา-ธิฯมากมายไปร่วมแสดงความยินดีกันที่บ้านงาน รู้สึกดีใจไปกับพี่บูลย์และพี่ปิ๊กในโอกาสอันเป็นมงคลนี้ไปด้วย งานนี้นอกจาก"น้องหญิง" เจ้าสาวแล้ว ยังได้เห็น "น้องปาล์ม" ซึ่งพวกเราหลายๆคนได้เห็นน้องเขามาตั้งแต่ยังเรียนชั้นประถม แต่ตอนนี้เป็นเภสัชกรสาวสวยไปแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ

 
ด้านหลังนี่สมาชิกดั้งเดิมของภาควิชาพยาธิวิทยาทั้งนั้นเลยนะคะ ยกเว้นตัวเองกับน้องปาล์ม น้องขวัญและเจ้าบ่าว

 

พี่จอยคนสวยที่เป็นคิวเกษียณท่านต่อไป กับลุงบูลย์และพี่ประจิมคนสวยห้อง Chem กับรูปเจ้าของงานแต่งงานวันนี้

  

เกิดความรู้สึกดีๆที่อยากจะบันทึกไว้ว่า พี่ทั้งสองกับบรรยากาศในวันนี้ ที่เราเห็นคนพยา-ธิฯมากมายไปร่วมงาน ทำให้รู้สึกได้ถึงความผูกพันอันยาวนานที่เริ่มมาจากการทำงานด้วยกัน ประทับใจในตัวตน ในการทำงานของกัน แม้จะห่างหายจากกันไปตามวาระก็ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ที่ดีๆลดน้อยลงไปเลย เป็นแรงบันดาลใจให้อยากทำแต่สิ่งดีๆให้กับผู้ที่ร่วมงานกับเรา กับผู้คนรอบๆตัวเราเรื่อยๆไปจริงๆค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าและเรื่องคุยจาก Lab Chem

คำสำคัญ (Tags)#การทำงาน#ม.สงขลานครินทร์#คณะแพทยศาสตร์#เคมีคลินิก#ภาควิชาพยาธิวิทยา#ความผูกพัน#พิบูลย์ มูลติชัย

หมายเลขบันทึก: 121892, เขียน: 24 Aug 2007 @ 23:46, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:16, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (4)

เมตตา
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 07:20
               พี่ทั้งสองเป็นคนที่เป็นแบบอย่างของคนทำงานที่ขยันขันแข็ง รักและทุ่มเทให้กับงานตลอดมา  เป็นผลของการกระทำที่สั่งสม อ่านแล้วเข้าใจเรื่องกรรม...(ผลแห่งการกระทำ) เพิ่มขึ้นค่ะ พี่โอ๋คะ...เช้าวันนี้...อยู่ที่สนามบินขอนแก่นค่ะ...ที่นี่ wireless ฟรีค่ะ...
  • แวะมาชื่นชมคนดีของชาวพยาธิ มอ.ค่ะ...
  • เห็นความรัก  ความอบอุ่นที่มีให้กันและกันดุจครอบครัวเดียวกัน   ไม่ห่างกันแม้จะจากกันด้วยงานก็ตาม...ความรักและผูกพันยังอยู่..ชื่นชมมากๆค่ะ

         ..................ขอปรบมือดังๆให้ด้วยค่ะ.............

                        รักชาวพยาธิ มอ.ทุกท่านค่ะ

สวัสดีค่ะคุณโอ๋...โอ๋-อโณ

  • มาขอชื่นชมกับความดีความงามและความสำเร็จด้วยนะคะ
  • ครูอ้อยนิยมกับความรักความอบอุ่น..และความสุขมากๆค่ะ

ซึ้ง....คิดถึงเสมอค่ะ  คุณโอ๋

Handy
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 00:35

สวัสดีครับคุณน้อง
      มาบอกว่า รู้สึกดี และมีความเห็นเหมือนครูอ้อยครับ