เมื่อสิ้นสุดการสัมมนา..ชีวิตก็หมุนกลับสู่กิจวัตรเดิมๆ และโลกที่ย่ำก้าวใบเดิม
การตัดสินใจไปร่วมสัมมนาว่ายากแล้ว..การหวนคืนสู่กิจวัตรเดิมกลับน่าสนใจไม่แตกต่างกัน....
วิถีหนึ่งคือ....ดำเนินชีวิตตามความเป็นไป...ไม่ขัดขืน...แต่สงบมากขึ้น....
---------------------------------****----------------------------------------
ชีวิตยามเย็น...
กับก้าวเดินในความสงบที่สวนสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เพื่อสูดลมหายใจของธรรมชาติ
และคารวะกับสรรพสิ่งที่ต่างมีชีวิตเพื่อแผ่นดิน...
ยิ่งก้าวเดินก็ยิ่งแกร่ง...ยิ่งสงบก็ยิ่งมีพลัง
และชีวิตยามค่ำคืน...
กับมุมในห้องทำงานที่หอพัก
กับภาระกิจที่มีกำหนดเวลา และต้องอาศัยความสงบในการจัดการ
........โลกใบเดิมยังคงหมุนต่อไป...
-------แต่ก้าวที่เดินในใจกลับสงบมากขึ้น---------------
แล้วคุณๆละคะ...ชีวิตหลังการสัมมนาเป็นอย่างไรกันบ้าง
น้องลูกหว้าที่คิดถึง
พ่อครูบาคะ
อาจารย์ครับ
ผมไม่มีเวลาพักเหนื่อยเลย ผมถูกจองด้วยงานจนถึงกลางเดือนหน้าครับ ...
วันที่ 23-25 นี้ผมก็มีโอกาสทำงานใหญ่อีกครั้ง เป็นงาน "CBT ภาคเหนือ" จัดที่เชียงใหม่ และผมเป็นพ่องานครับ
ผมได้ประสบการณ์ที่ดีจาก งานสัมมนาฯ ก็วางแผนให้รัดกุม ดูกระบวนการให้ดี ผมใช้กระบวนการ KM แบบธรรมชาติให้ชาวบ้านและแกนนำทั่วภาคเหนือ Show and Share กันเต็มที่
วันนี้ประชุมเตรียมงานกันแบบละเอียด มาถึงห้องก็เหนื่อยๆมากครับ
อ้อ...ผมไปแวะทำบุญสังฆทานที่วัดมาด้วยครับ ได้สนทนากับ พระอาจารย์ปภังกร มาด้วย แล้วจะเอาเรื่องราวมาเล่า นอกจากนี้ก็แวะเวียนรับส่งคนที่สนามบินทั้งภาคเช้าบ่าย กิจกรรมเอี๊ยดเลยครับ
มาบ่นด้วยความยินดี และเล่าเรื่องให้เพื่อนๆพี่ๆฟังด้วยครับ
โอ้โห..น้องเอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
มีวันหนึ่งพี่ อึ่งอ๊อบ โทรมาถามด้วยความเป็นห่วง ด้วยว่าผมทำงานแบบลืมเหนื่อยบ่อยๆ
มีงานสัมภาษณ์ที่เชียงราย บอกพี่เค้าว่าผมจะไป ผมขับรถออกจากเชียงใหม่เช้า ไปเชียงราย 3 ชม. และคุยงาน 30 นาที ขับกลับอีก 3 ชั่วโมง รวม 6 ชม.
พี่อึ่งอ๊อบเธอตกใจมาก!!! ที่มาถามอีกทีในวันเดียวกัน ที่ผมทำธุระเรียบร้อยแล้ว
สนุกครับกับการทำงาน ทำให้สนุกครับ จะได้ไม่เบื่อ วางแผนดีๆ ผมชอบเจอคนเยอะๆครับ- - -เพราะได้เรียนรู้ใหม่ๆตลอดเวลา
และปีหน้าผมวางแผนเรียนต่อครับ อาจารย์ครับ
สวัสดีค่ะ อ.
จันทรรัตน์
ชีวิตหลังการสัมมนาก็คล้ายกับชีวิตก่อนการสัมมนาค่ะ ทำหน้าที่ตามปรกติ ไม่ว่าจะเป็นกับที่ทำงานหรือครอบครัวค่ะ
เข้าสู่ระบบชีวิตเดิมๆ แต่ใจเปี่ยมสุขเพิ่มเพราะพบกัลยาณมิตรเพิ่มจากในงานสัมมนา อ้อ..นอนดึกกว่าเดิมอีกหน่อยเพราะตามอ่านงานของสมาชิกค่ะ ^ ^
สวสัดีค่ะอาจารย์สร้อย
กลับจากการสัมมนา KM เชียงใหม่ ก็กลับสู่วิถีชีวิตเดิมๆ แต่มีพลังใจมากกว่าเดิมค่ะ ต้องมาตั้งสติสะสางงานที่กักตุนไว้จนเป็นดินพอกหางหมูพร้อมๆกับงานใหม่ที่ทยอยมาให้จัดการด้วยค่ะ....
ยังไม่ได้คุยเรื่องกล้องและการถ่ายภาพกับอาจารย์เลยนะค่ะ
เฮฮาศาสตร์ 3 ที่ดงหลวง อยากให้อาจารย์ไปด้วยจังเลยค่ะ
หนูสร้อย
ห้องน่าอยู่จัง แต่ตอนนี้ง่วงจัง
แล้วจะมาบรรยายภาพทีหลังครับ
หาววววววว!
อ.จันทรรัตน์
ดีจังค่ะที่ได้ทำงานอยู่ในที่ๆ มีต้นไม้แวดล้อมเยอะๆ คงสดชื่นน่าดู ไม่เหมือนหนู นอนห้องแอร์ ขับรถเปิดแอร์ อยู่ออฟฟิศก็มีแอร์ วันๆ นึงเจออากาศข้างนอกแค่ตอนขึ้นรถ กับลงรถ เลยสุขภาพไม่ค่อยจะดีค่ะ ถ้าออกมาเดินก็จะยิ่งแย่เพราะบ้านอยู่กลางเมืองมีแต่ควันรถ ที่ทำงานยังดีนิดนึงคือมีสวนรกๆ อยู่ด้านหน้า ก็ยังพอนับได้ว่ามีต้นไม้ เฮ้อ เซ็งจัง
พ่อครูบาคะ
ผ้าสีขาวที่พับไว้ใช้ปูกราบพระ..มุมนี้ตามปกติใช้วันละ 2 ครั้งเช้า-เย็น ...มีความกว้างหนึ่งวา ยาววาครึ่ง...
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ขอบคุณค่ะ อาจารย์
ซูซานที่คิดถึง
อาจารย์แป๋วขา
น้องเอก..
อาจารย์ครับ
ผมไม่โฮเปอร์ครับเทียบกับ อ.ขจิต ผมเคลื่อนที่แบบบราวเนี่ยนที่มีอัตราเร่งน้อยกว่ามาก และเทียบกับ อ.พิชัย ท่านจัดสรรเวลาได้กับงานที่หลากหลาย จำได้ว่าหลังงานสัมมนา ๑ วันท่านยังต้องไปบรรยายธรรมถึง ๓ ทุ่ม...
แต่หากวันหนึ่งมีกิจธุระหรืองาน ผมก็ต้องพยายามทำให้เสร็จเป็นอย่างๆไป เพราะงานใหม่ก็เข้ามาอีก กลายเป็นดินพอก ก็ไม่ไหว
จราจรชีวิตหลังงานสัมมนาก็ยุ่งๆดี ก็เหมือนเป็นช่วงที่ผมต้องตัดสินใจและคิดบางอย่างด้วย แต่งานหลากหลายก็เข้ามารุมๆ คิดอีกทีดีเหมือนกัน สำหรับสถานะ freelance อย่างผม
"ยิ่งก้าวเดินก็ยิ่งแกร่ง...ยิ่งสงบก็ยิ่งมีพลัง" ...เป็นข้อความที่ดีมากๆ เลยครับ มีทั้งการเคลื่อนไหวและการหยุดนิ่ง การกระทำและไม่กระทำ อยู่ด้วยกัน ขอบคุณอาจารย์สร้อย (เรียกตามคนอื่น) มากครับสำหรับการ "ตกผลึก" หลังงานและภาพที่แฝงไปด้วยความรู้สึก