อ่าน อุ หรือ อุบ กันแน่?
คุณเคยอ่านคำเหล่านี้กันอย่างไร
ผมได้รับการร้องขอเรื่องความรู้การใช้ภาษาไทยมาหลายท่านแล้ว ก็ยินดีที่จะเขียนให้อ่านกัน โดยขอเริ่มต้นด้วยคำที่มักอ่านกันผิดๆ เพราะเคยชิน คือพูดคำนี้มานานจนติดปากและคิดว่าถูกต้องแล้ว ผมเองแทบจะไม่มีโอกาสบอกใครเลยนอกจากลูกศิษย์ ก็หวังว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับทุกๆ ท่านครับ
อ่าน อุบ หรือ อุ กันแน่?
คำต่อไปนี้ อ่านคำหน้าว่า อุ ทุกท่านคงพูดหรืออ่านกันไม่ผิดครับ
อุปัชฌาย์ = อุ - ปัด - ชา
อุทกภัย = อุ-ทก -กะ -ไพ
อุบัติเหตุ = อุ - บัด - ติ - เหด
อุบัติภัย = อุ - บัด - ติ - ไพ
แต่คำต่อไปนี้คนส่วนใหญ่กลับอ่านออกเป็น อุบ ซึ่ง อ่านผิดครับ แท้จริงแล้ว ต้องอ่านว่า อุ เหมือนคำข้างบนครับ
อุปกรณ์ = อุ - ปะ - กอน
อุปการะ = อุ - ปะ - กา - ระ
อุปถัมภ์ = อุ - ปะ - ถำ
อุปถัมภก = อุ - ปะ - ถำ - พก
อุปทูต = อุ - ปะ - ทูด
อุปนิสัย = อุ - ปะ - นิ - ไส
อุปโภค = อุ - ปะ - โพก
อุปมา = อุ - ปะ - มา
อุปไมย = อุ - ปะ - ไม
อุปราช = อุ - ปะ - หฺราด
อุปโลกน์ = อุ - ปะ - โหลก ( คำนี้เขียนผิดกันมากครับ แปลว่า ยกกันขึ้นเป็น เช่น เขาอุปโลกน์เธอให้เป็นเลขาธิการพรรค)
อุปสมบท = อุ - ปะ - สม -บด
อุปสรรค = อุ - ปะ - สัก
อุปัทวันตราย = อุ - ปัด - ทะ - วัน - ตะ -ราย (คำนี้คนไทยไม่ค่อยได้ใช้กันครับ ทั้งๆ ที่เป็นคำที่ไพเราะ แต่คงออกเสียงยาวมาก เขียนก็มักผิด ดังนั้น อะไรที่ยากๆ ก็เลยไม่ใช้ คนไทยมักใช้เพียงสั้นๆ ว่า อันตราย ส่วน อุปัทว ตัดทิ้ง)
อย่างไรก็ตาม เมื่อคนไทยนิยมพูดหรืออ่านคำดังกล่าวว่า อุบ จนเคยชิน คำเหล่านี้ก็สามารถอ่านว่า อุบ ได้ ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ฉบับ 2542 (ฉบับปัจจุบัน) ก็เก็บคำอ่านไว้ทั้งสองอย่าง คือ อุ กับ อุบ เราก็คงสบายใจว่าเราอ่านได้ไม่ผิดครับ
(ผมเพิ่มเติมไว้เพื่อมิให้เข้าใจผิดกันว่าต่อไปต้อง อุ อย่างเดียว ผมแจ้งที่มาที่ไปไว้เป็นความรู้ครับ)
ผมก็หวังว่า ความรู้เกี่ยวกับคำที่มักพูด-อ่าน-เขียนผิดเหล่านี้คงจะช่วยให้ทุกท่านได้ระมัดระวังกันมากขึ้น และขอให้ช่วยกัน
"พูดจาภาษาไทยให้ถูกต้อง" ด้วยครับ เพื่อรักษ์ภาษาของชาติให้บริสุทธิ์ยาวนานต่อไป
สวัสดีค่ะ พี่กรเพชร
ดีใจจังเลยที่ได้พบพี่อีกครั้งที่นี่ แอมแปร์เป็นรุ่นน้องเอกไทยปริญญาโท ที่ มศว.ประสานมิตรค่ะ ถ้าพี่จำไม่ได้ก็จะไม่งอนเลยเพราะนานมากแล้ว ตอนนี้แอมแปร์สอนนิเทศศาสตร์ อยู่ที่ราชภัฏนครศรีธรรมราชค่ะ : )
และที่ดีใจยิ่งกว่า คือบันทึกเรื่อง "ภาษาไทยอย่าใช้กันผิด" ที่พี่เขียนนี่แหละค่ะ รุ่นน้องไม่กล้าเขียนเลย ไม่ได้สอนภาษาไทยล้วนๆมานานแล้ว บางทีก็เผลอเขียนผิดไปเยอะเหมือนกัน ต้องคอยเปิดพจนานุกรมเอา
อยากหาอ่านงานวิจัยที่ว่าด้วยอนาคตของภาษาไทยจังค่ะ อยากรู้ว่าแนวโน้มการใช้ภาษา จะออกมาเป็นอย่างไร เพราะตอนนี้เด็กๆมัธยมเขียนน้อยลง และมีคำใช้ค่อนข้างจำกัด ข้อมูลนี้จากที่แอมแปร์สังเกตการเขียนเด็กๆนิเทศศาสตร์มาสิบกว่าปีนะคะ
แอมแปร์สอนการเขียนของเด็กนิเทศศาสตร์ค่ะพี่กรเพชร และพบว่าสอนยากขึ้น เด็กๆมีความพยายามที่จะเขียนน้อยลง และยังอ่านไม่มากพอ เขียนเล่าไปเดี๋ยวยาว ให้พี่กรเพชรจำแอมแปร์ได้ก่อนดีกว่า แล้วเดี๋ยวจะเข้ามาคุยใหม่อีกที
ดีใจที่ได้พบพี่ในGotoknow นะคะ
ด้วยความเคารพและระลึกถึงค่ะ : )
แอมแปร์
พี่พยายามระลึกชาติอยู่นาน แต่ก็จำได้ครับ คลิกไปที่บล็อกของแอมแปร์ก็ยิ่งจำได้ "สุขุมาล จันทวี" หน้าตาอย่างนี้จำได้ชัดเจน พี่เพิ่งกลับมาจากประสานมิตรครับเพื่อไปร่วมสัมมนาการสอนภาษาไทยแก่ชาวต่างชาติ แอมแปร์ แวะไปอ่านรายละเอียดในบล็อกได้ครับ ส่วนเรื่องการสอนนักศึกษานั้น ปัจจุบันการเขียนภาษาไทยของนักศึกษาอยู่ในขั้นวิกฤติแล้วครับ สาเหตุคือ
๑ รู้คำที่จะใช้น้อย เลยวนเวียนอยู่กับ
"มันเป็นอะไรที่ แบบว่า ประมาณนั้น มันเป็นสีสัน
ลงตัว โอเค ..." พี่เรียกคำพวกนี้ว่า "ภาษาแอ๊บแบ๊ว"
๒ อ่านหนังสือน้อย จึงเป็นผลให้รู้คำน้อยไปด้วย และมักเลียนแบบถ้อยคำภาษาที่ไม่ดีในอินเทอร์เน็ต หนังสือพิมพ์ หรือจากสื่อมวลชนที่ไม่ค่อยรับผิดชอบภาษาของชาติ ที่สำคัญสื่อมวลชน(ที่ไม่รับผิดชอบ)มักบอกว่าเป็นภาษานิเทศศาสตร์ อ้างข้างๆ คูๆ โดยไม่รู้ว่านิเทศศาสตร์ที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร แอมแปร์คงต้องแนะนำนักศึกษาได้ว่า ภาษาที่เล่นสีสันโดยไม่ทำให้ภาษาไทยเพี้ยนเปลี่ยนไปนั้นเป็นอย่างไร
๓ ไม่รู้หลักเกณฑ์การเขียนอย่างแม่นยำ และไม่สนใจที่จะเรียนรู้ด้วย เพราะดูเหมือนจะยากสำหรับเขา ไม่เห็นความจำเป็น แต่เห็นว่าสื่อสารพอเข้าใจก็พอแล้ว
๔ ขากการฝึกฝน เพราะมีปัจจัยให้เขาเป็นอย่างนั้น ข้อสอบวิชาต่างๆ ก็ล้วนเป็นปรนัย อัตนัยเลิกถามได้เลย เขียนกันไม่ออก แม้แต่ข้อสอบภาษาไทยก็ยังกาๆ วงๆ ฝนๆ ก ข ค ง จ อยู่ประจำ ทำให้ขาดการคิดถ้อยคำมาใช้เขียน จึงเรียบเรียงความคิดไม่เป็น
ควาจริงยังมีสาเหตุย่อยๆ อีกมาก เอาไว้พี่จะเขียนคุยเป็นเรื่องๆ ในบล็อกก็แล้วกันครับ ดีใจที่ได้พบน้องที่น่ารักอีกครั้ง เข้ามาอ่านเรื่อยๆ ก็จะเห็นว่าพี่แก่แล้วย่อมขี้บ่นจู้จี้ทางภาษามากขึ้น แล้วพบกันใหม่นะครับ
อาจารย์กรเพชร คะ
ขอบคุณมากๆ ค่ะ มาตามอ่านแล้วค่ะ ต้องบอกว่ามีประโยชน์มากๆ คะ อย่างที่อ.ลูกหว้า แสดงความคิดเห็นไว้ค่ะ หลายๆ คำก็ไม่ทราบว่าตัวเองอ่านผิดมาตลอด
หนูขออนุญาตแนะนำให้อาจารย์ใส่คำหลักเพิ่มเติมอีก 1 คำคะ คำว่า "การอ่าน" น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการค้นหาคะ
ขอบคุณ อ.กรเพชร มากนะครับ
ผมได้ความรู้มากขึ้นครับ อ่านผิดมานาน
เขียนอีกนะครับ....ผมจะติดตามเรื่อยๆ
ชอบอ่านเรื่องแบบนี้จังค่ะ เขียนอีกเยอะๆ นะคะ จะได้รู้ตัวว่าคำไหนที่เราเขียนผิด หรืออ่านออกเสียงผิดบ่อยๆ
อ.กรเพชร ครับ..ที่ไม่อุบไต๋ความรู้ ก็เลยถามครับว่า อุบไต๋ เขียนหรืออ่านอย่างไรให้ถูกครับ
อ.ลูกหว้า
ช่วยกันสังเกตแล้วบอกกล่าวเป็นยามเฝ้าระวังเพื่อมาตรฐานภาษาไทยครับ
คุณมะปรางเปรี้ยว (เมื่อไหร่จะหวานครับ)
ขอบคุณที่ชี้แนะครับ จะทำตามที่แนะนำครับ
คุณจตุพร
ขอบคุณที่จะติดตามตลอดไป ผมมีเรื่องต้องขอความช่วยเหลือจากคุณจตุพรอีกมากครับ โดยเฉพาะการพัฒนาเว็บบล็อก
คุณ Little Jazz
จะเขียนให้มากขึ้นครับ มีอีกหลายเรื่องที่น่าสนใจครับ
อ.ศักราช
ผมเขียนอธิบายไว้อีกบันทึกหนึ่งครับ ตามไปอ่านได้ครับ ขอบคุณครับที่สนใจ
ดีมากครับ เป็นสิ่งที่ดีสำหรับบุคคลที่ยังไม่เข้าใจภาษาไทย เพราะว่าทุกวันนี้การนำภาษาไทยไปใช้ยังใช้ผิดกันอยู่เขียนผิดมาก ยิ่งแล้ววัยรุ่นสมัยใหม่ทุกวันนี้นำภาษาไทยไปใช้หรือที่เรียกกันว่าภาษาวิบัติ คิดอยากจะพูดอะไรก็พูด
ได้ความรู้ดีค่ะ อยากให้มีเรื่องเกี่ยวกับการสอนภาษาไทยให้ชาวต่างชาติด้วยค่ะขอบคุณค่ะ
ตามมาอ่าน..เพื่อปรับปรุงพื้นฐานความรู้ภาษาไทยค่ะ
เพราะตอนนี้...อยากมีอาชีพเป็นครูสอนภาษาไทยกับเขาบ้างน่ะค่ะ
และความจริงแล้วก็ใส่ใจเรื่องการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องอยู่แล้วนะคะ
ได้อ่านเนื้อหาที่อาจารย์เขียนไว้ยิ่งรู้สึกอยากทำให้ฝันของตัวเองเป็นจริงค่ะ
(อยากสอนภาษาไทยให้คนต่างชาติ แต่ยังไม่กล้าหายพอ
เพราะรู้ว่าตัวเอง..ด้อยในเรื่องภาษาทั้งไทยและเทศอยู่หลายประการ)
คนต่างชาติที่เขาอยากเรียนรู้ภาษาไทย วัฒนธรรมไทยยังมีอีกมาก
อยากเป็นส่วนหนึ่งของคนไทยที่ได้ช่วยอนุรักษ์ทุกสิ่งที่ดีงามของไทยค่ะ