เหงา

chainung
  โดดเดี่ยวทางความคิดจึงขีดเขียน  

ด้วยโดดเดี่ยวทางความคิดจึงขีดเขียน

มีสมองคอยปรับเปลี่ยนสั่งการให้

ให้ขีดเขียนเรียนรู้ตามอำเภอใจ

เขียนเถอะเขียนไปใจสั่งมา...

ยามเปลี่ยวเหงาเศร้าบ้างอย่างวันนี้

จึงเรียงร้อยบทกวีกระวาดหา-

หาคนที่อยู่ห่างไกลสุดสายตา

อยากถามไถ่ผ่านดวงหน้าภาษาใจ...

เป็นอย่างไรบ้างหนอขอแค่รู้

สุขหรือทุกข์ความเป็นอยู่ดีอยู่ไหม

ห่วงตัวเองบ้างนะ-เพราะห่วงใย

กระซิบฝากลมไปให้เธอรู้...

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ยินเสียงขับขานบนลานกวี

คำสำคัญ (Tags)#km เชียงใหม่, กวี

หมายเลขบันทึก: 120387, เขียน: 18 Aug 2007 @ 12:40, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 19:58, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (8)

ตามมาให้กำลังใจครับ

ชอบใจในบทกลอนที่ซึ้งตรึงใจ

เพลาๆน้ำตาลหน่อยนะครับระยะนี้ รู้สึกว่าที่ปากจะมีมดเกาะ :)

แนะนำนิ้ดนึง...เวลาอัฟโหลดบันทึกแล้ว ตรวจดูอีกครั้ง โดยใช้ฟังส์ชั่นแก้ไขบันทึก ดูเรื่องวรรคตอนและระบายตัวทึบ เน้นข้อความเพิ่มได้ครับ

ตรงขึ้นต้นนั้น... ดูเบียดกับ ช่องคำเด่นมากเกินไป

ควรกด enter ให้ข้อความต่ำลงมาสักสองสามบรรทัดครับ :)

 

chainung
เขียนเมื่อ 18 Aug 2007 @ 15:02

ขอบคุณที่ท่านแวะเข้ามาเยี่ยม-ชม และแนะนำครับผม ตราตรึงอยู่ในใจครับ  ถึงแม้กลอนจะหวาน แต่หน้าตาดูไม่ได้ครับ

Little Jazz
เขียนเมื่อ 18 Aug 2007 @ 15:03
อาจารย์ท่าจะเป็นคนโมแลนติกนะเนี่ย ^ ^ (แกล้งพิมพ์ผิดให้ขำๆ ยามบ่าย)
chainung
เขียนเมื่อ 18 Aug 2007 @ 15:16
ที่จริงผมเป็นคน"ดำสนิท" ครับ
paleeyon
เขียนเมื่อ 18 Aug 2007 @ 23:30

ขอร่วมถ่ายทอดความเหงาเศร้าเคล้าสายฝน ด้วยกลอนสด ที่แวปขึ้นขณะนั่งรถไปทำงานครับ 

 

กำปงธมระทมจิตด้วยคิดถึง

คนที่ซึ่งเฝ้าภักดีไม่มีหาย

คงต้องโศกระทมเศร้ามิรู้วาย

เหตุเพราะชายคนเขลาไม่นำพา

พิรุณถั่งฟ้าร่วมอาดรู

รามสรูพิโรธไล่เมขลา

ฟ้าคำรามก้องสนั่นลั่นพสุธา

หลั่งน้ำตากับฟ้าเถิดหนานาง

 ขอคารวะต่อความรู้สึกดีดีที่มีให้

กำปงธม กำพูชา วันฟ้าฉ่ำฝน

ศักราช
เขียนเมื่อ 18 Aug 2007 @ 23:49

เหงาเหงา  เพราะเหงา จึงเศร้าสร้อย

ดั่งเมฆลอย ทึมทึบ เพราะตัวเหงา

หากไม่เหงา แม้นเมฆทึบ ดูบางเบา

ใยจึงเศร้า ไปทำไม พาโลกตรม

อกเอ๋ยอก อี่แป้นแตก เพราะตัวเหงา

หากบรรเทา ไปหาหมอ คงเกิดผล

สู้สู้สู้  ทำงาน จะดาลดล

จะส่งผล คลายเหงา  ไม่เศร้าเอย

 

ปล.อย่าคิดมากนะครับ แต่งสนุกสร้างบรรยากาศครับ จะได้หายเหงา...จากลุงปั๋น คนไม่ขี้เหงา

สวัสดีค่ะ

  • กลอนที่แต่งไพเราะมากๆเลยค่ะ 
  • .....ทำไมกวีจึงมีอะไรดีๆซ่อนไว้ในตัว  ที่ใครๆก็ไม่สามารถถอดแบบออกไปได้น้อ....
  • .....อยู่ทางนี้สุขสบายดีค่ะ  จะมีก็คิดถึงเพื่อนๆมากหน่อยเท่านั้นเองค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ
chainung
เขียนเมื่อ 20 Aug 2007 @ 14:14
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาทักทายด้วยภาษากวี ภาษากาย และภาษาใจ g2k อยู่ไหนเราก็ใจเดียวกันครับ วันนี้แวะมาตอบก่อน ยังคิดอะไรไม่ออก เพิ่งพาครอบครัวไปเที่ยวมาตามรางวัลที่พักฟรี จากท่านคณบดีได้มอบให้คราวอบรมบล็อกเกอร์ใหม่ ไว้พรุ่งนี้จะมาขีดเขียนกวีให้ได้อ่านนะครับ