การได้ลงมือทำโดยทำไปค้นพบไป ผิด ถูก ก็เอามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

อ่านหนังสือของ ดร.วรภัทร ภู่เจริญ "การบริหารนวัตกรรมอย่างยั่งยืนและพอเพียง" ก็ทำให้อยากเอามาแบ่งปัน

"การเรียนรู้แบบผู้เรียนสร้างองค์ความรู้ได้ด้วยตนเอง เริ่มจากการเรียนรู้ใจตนเอง เรียนรู้วิธีเรียนรู้ (Learn how to learn) คือ รู้ตนเอง รู้ผิดชอบชั่วดี รู้แบ่งปัน รู้คุณค่าแท้ รู้พอเพียง รู้ยั่งยืน รู้เพื่อประโยชน์ของมนุษยชาติ และสันติภาพ

Constructionism learning = การที่เราฝึกจนผู้เรียนเรียนรู้ที่จะเรียนด้วยตนเองเป็น สร้างองค์ความรู้ สร้างคำถาม หาโจทย์ กล้าคิด กล้าทำ กล้าถาม กล้าลอง ค้นพบตนเอง รู้จักแบ่งปัน ผิดชอบชั่วดี.... เป็นการสร้างองค์ความรู้จากใน"ใจ"ออกมา รู้ใจตนเองก่อน เจอ "ธรรม" ที่ใจก่อน แล้วเรื่องภายนอกก็จะเรียนได้โดยง่าย

ไตรสิกขา = เรียนรู้ อธิจิต อธิศีล อธิปัญญา (อธิ = ใหญ่ สำคัญ เป็น major เป็น necessary)

  1. อธิจิต = จะเรียนรู้ "จิต" ได้ ก็ต้องมีสติ ดังนั้น ฝึกสติก่อน
  2. อธิศีล = คือ เป็นปกติที่ใจ จะทำใจให้เป็นปกติได้ ก็ต้องรู้จิตและจะรู้จิตได้ ก็ต้องมีสติ
  3. อธิปัญญา = ความคิดที่ออกมาตอนจิตเป็นปกติ จะทำจิตให้ปกติ เป็นศีล (ศีล แปลว่า ปกติ) ก็ต้องหาใจเจอ ซึ่งจะหาใจเจอได้ก็ต้องมีสติ

ผู้บริหารและบัณฑิตสมัยใหม่ ตกหลุมพรางของกิเลส หลุดเข้าไปสู่โลกของ "บริโภคนิยม" แบบเต็มรัก ก็เพราะหลักสูตรไทย สังคมไทย ยังไม่เป็นสังคมการเรียนรู้ (Learning Society) ยังไม่เป็น "สังคมอุดมปัญญา"

อยากจะให้มาช่วยกันสร้างสังคมการเรียนรู้ (Learning Society) ให้เป็น "สังคมอุดมปัญญา"และให้ทุกคนสำรวจตนเองว่าเรามีสติไหม.... เพราะทุกวันนี้สังคมไทยเป็นอย่างที่ ดร.วรภัทร ได้กล่าวไว้จริง... เท่าที่ได้สัมผัสมา