เมื่อวันศุกร์  เพื่อนครูที่โรงเรียนมาหาครูอ้อยที่ห้องทำงาน   และชวนคุยสักห้านาที  

เธอบอกว่า....อ้อย...เธอทำอย่างไร  แฟนเธอถึงได้รางวัลเหมือนเธอ  

ครูอ้อยหยุดฟังเธอสักพัก  อ้ำอึ้งพูดไม่ออก   เพราะความจริง.....ครูอ้อยไม่ได้ทำอะไรเลย  

แต่ก็ตอบไปอย่างตั้งใจว่า....แฟนอ้อย  ก็ทำเหมือนอ้อยนั่นล่ะ  ขยันอ่าน  ขยันเขียน  แสดงความคิดเห็น 

เธอยังถามต่อไปอีกว่า...แค่นี้เองหรือ....ฉันรู้มาว่า...รางวัลนี้น่ะ  จะได้มานั้นต้องยากพอสมควรนะ  เพราะคนที่เขียนบล็อกมีจำนวนมากมาย 

ครูอ้อยจึงชวนให้เธอนั่ง  และคุยกันเกินกว่า ห้านาที 

ครูอ้อยพยายามอธิบายว่า.....นอกจากที่เธอจะมีคุณสมบัติดังกล่าวที่ครูอ้อยเขียนมาแล้ว.....เธอยังมีน้ำใจ  หมายถึง  ครูอ้อยพูดอะไร  ก็จะตามกันไปทุกเรื่อง  ไม่ได้หมายถึง  เรื่องไม่ดีนะ  เรื่องที่ไม่ดี   เธอก็จะเตือนครูอ้อยว่า..อย่าทำเลย..แล้วเธอก็บอกเหตุผล  ที่สำคัญที่สุดเธอ.....

 

เธอยกย่องผู้อื่นเสมอ...  ด้วยเหตุนี้ที่เธอเขียนบันทึกเรื่อง.....ผมได้เรียนมหาวิทยาลัยแล้ว

นี่ล่ะค่ะ  ที่เป็นเหตุผลหนึ่งในหลายๆเหตุผล...ที่เธอได้รับรางวัล...ภูมิใจจริงๆ  

ชมท่านอื่นมามากแล้ว...ขอชมคนใกล้เคียงบ้าง...ไม่ว่ากัน