เมื่อวานผมโทรศัพท์ไปหาแม่ หลังจากที่ได้ฟังพระราชดำรัสของ แม่ของแผ่นดิน
พอโทรไปแม่ก็จะถามเรื่องโน้นเรื่องนี้ ถามสารทุกข์สุกดิบ ลูกคนนี้แม้จะมีอายุกว่าครึ่งชีวิต แต่ก็ไม่เคยโตในสายตาแม่เลย แม่ยังรักและเป็นห่วงเป็นไยอย่างไร ก็ยังคงเหมือนแม่คนเดิม ผมคุยกับแม่อ้อมค้อมไปเรื่อยๆ ใจอยากจะพูดว่า "ผมรักแม่นะครับ" แต่มันเหมือนยากเหลือเกิน เหมือนกับในโฆษณาทีวี
แต่สุดท้ายก่อนจบการสนทนา ผมก็ได้เอ่ยปาก บอกกับแม่ว่า "ขอให้แม่อายุมั่นขวัญยืน อย่าป่วยอย่าไข้" และพูดด้วยเสียงเบาๆ ว่า "หนึ่งรักแม่นะครับ"
แต่ของนิวโทรไปบอกว่า หนูโทรมาสวัสดีวันแม่ รักแม่น๊า....อิอิ...แบบว่าตลกกลบเกลื่อนหนะคะ...555
รักแม่เหมือนกันจ้า....
มาแอบอมยิ้มค่ะ
น่ารักดีครับอาจารย์
รู้สึกดีจัง(ประทับใจ)
เข้ามาเป็นสมาชิกคนรักแม่ด้วยคนคะ...เดือนสิงหานี่มีวันหยุดเยอะดีจัง...พรุ่งนี้ก็จะได้...กลับบ้านอีกแล้ว...อ.หนึ่งก็เป็นคุณพ่อคนดีที่หนึ่งด้วยเหมือนกันคะ...ขอบอก...
"มันยากจริง ๆ " แต่วันแม่ที่ผ่านมาก็ได้บอก"รักแม่"เหมือนกันนะ ...ไม่มีโอกาสได้ไปหาทั้ง ๆ ที่บ้านก็อยู่ใกล้กันนะ..ได้แต่โทรศัพท์ไปหา น้ำตาไหลเลย...วันนั้นแปลก..ทำไมพูดว่า"รักแม่" แค่นี้ถึงได้จับจิตจับใจเหลือเกิน มันบอกอาการไม่ถูก รู้สึกดี อารมณ์ดีทั้งวัน เจอแต่สิ่งดี ๆ ด้วย เราได้หาซื้อดอกมะลิด้วยนะ สวยดีเหมือนกัน ซื้อ 3 ช่อเลย คิดไว้ว่าจะเอาไปให้แม่เรา ท่านอาจารย์ที่เคารพรักเหมือนแม่อีก 2 ท่าน แต่มีโอกาสได้ไหว้แค่ท่านเดียว ที่สำคัญไม่ใช่แม่เรานะซิ...เป็นอาจารย์อีกท่าน เข้าไปหาท่านที่บ้าน กราบลงที่ตักน้ำตาจะไหลอีกแล้ว สุดท้ายก็ได้แต่โทรไปหาแม่ตัวจริงอย่างเดียว คิดไว้ว่าพรุ่งนี้ว่าจะไปกราบลงที่เท้าท่านสักหน่อย คิดว่าคงไม่สายเกินไปนะเรา...ไอ้มดแดง...
อ่านแล้วอมยิ้มคะ มีความสุขไปด้วย
วันแม่ที่ผ่านมาตุ๊กก็บอกรักแม่คะ
แต่แม่ชอบแกล้งทุกครั้งชอบบอกตุ๊กก่อนตลอดแพ้แม่ตลอดเลยคะ
แม่ชอบบอกว่าแม่รักตุ๊กนะลูก.......
ตุ๊กบอกว่าตุ๊กรักแม่ที่สุดในโลก..น้ำตาก็ไหล...
รักแม่มากยากร้องให้เพราะรักแม่แม่เป็นต้นโพธิ์ไห้นอนเย็น
แม่เป็นธนาคารที่ไห้ฝากเงินมามาย
แม่คือดวงดาวที่ฉันหลงรักมานานหลายปีก้ได้มาเจอแม่คนนี้
คือแม่ดั้งดวงจัยของเรา
บายนะ
ทุก
คน
ขอ
ไห้
มี
ความ
สุข
กับ
แม่
อย่าลืมหอมแก้มแม่นะ
ความรู้สึกเหมือนกันกับอาจารย์เลยค่ะ ขนาดเป็นผู้หญิงก็ยังไม่เคยบอกรักแม่เลย เขิน...ความเคยชิน..หรือเพราะมองไม่เห็นว่า
สำคัญ...คิดว่าแม่คงรู้แล้วมั๊ง... เลยมองข้ามไป จนเปิดอ่านเจอในเน็ต มีผู้ชายคนหนึ่งเขียนไว้...เขาไม่เคยบอกรักแม่ ไม่เคยขอโทษแม่ในทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาในอดีต จนวันหนึ่งเขาเลยคิดบอกรักแม่ และพูดคำว่า ขอโทษ และให้แม่ยกโทษให้เขาด้วย
ซึ่งแม่ก็บอกว่ารู้แล้วว่าลูกรักแม่ แม่ไม่เคยโกรธลูกเลย เขาบอกความรู้สึกตอนนั้นว่า ดีใจ..ตื้นตันจนน้ำตาไหล และโล่งโปร่งเหมือนปลดความรู้สึกที่หนักอึ้งออกจากตัว พอตกเย็นเลิกงานกลับบ้าน เลยโทรหาแม่บ้าง คุยสารพัดเรื่องพอจะเริ่มพูด มันตื้อเลย พูดไม่ออก นาน...กว่าจะพูดได้ พอพูดไปแล้ว มีความรู้สึกเหมือนเขาเลย โล่ง...คิดว่าเราควรจะบอกรักและขอโทษแม่บ่อยๆเพราะเราไม่รู้ว่า คำพูดเรา การกระทำของเรามีอะไรบ้างที่เราอาจไม่รู้ว่า หรือคิดว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆ ได้ทำร้ายจิตใจแม่บ้างหรือเปล่า
ทำเถอะค่ะ แล้วจะมีแต่สิ่งดีๆ เข้ามา ลองทำดู...ลองดู
.....พระคุณแม่..ยิ่งใหญ่หาใครเปรียบ
ใครจะเทียบความรักนี้...หามีไม่
ลูกคนนี้จะอยู่..เป็นญาใจ
จะถนอมรัก..แม่..ไว้ตลอดกาล
.....รักอะไรไหนเทียบเปรียบแม่รัก
ลูกประจักษ์แก่ใจหาใครเหมือน
ตั้งแต่เล็กแม่เราเฝ้าคอยเตือน
ไม่ลืมเลือนรักลูกด้วยผูกพัน....
....ลูกยื่นให้ "มะลินัอย" ที่ร้อยรัก
กราบที่ตักด้วยรักแม่ไม่แปรผัน
บอกแม่ว่ารักแม่ล้นพ้นรำพัน
จะสร้างฝันให้แม่เห็นเป็นคนดี...