ขอให้ลูกของแม่  มีความเจริญรุ่งเรือง  คิด  ทำ อะไรก็ขอให้สำเร็จสมดังปรารถนาทุกประการ  เดินทางไปไหนมาไหนก็ให้ปลอดภัย  ไม่มีอันตรายใดๆมาแผ้วพาล  สุขภาพอนามัยสมบูรณ์  ไม่เจ็บ  ไม่ไข้  มั่งมีเงินทอง  ทรัพย์สินเนืองนอง...น้ำตาของแม่ไหลอาบแก้ม  ที่พูดออกมาแบบละล่ำละลัก  ที่ครูอ้อยโอบกอด  และมอบพวงมาลัยสุดสวยที่สุดในร้านที่ครูอ้อยซื้อมา...

คุณแม่บอกกับครูอ้อยว่า...ครูอ้อยเป็นคนดีที่ทำหน้าที่ได้ครบทั้งการเป็นลูกที่ดี  และการเป็นแม่ที่ดีด้วย....

ครูอ้อยเลือกทำในสิ่งทีสำคัญที่สุดในชีวิต  และสิ่งนั้นก็ทำให้ครูอ้อยมีความสุขมากที่สุดด้วย   

ความสุขนี้ไม่เหมือนกับความสุขใดๆอีกแล้ว   วัดกันไม่ได้  ชั่งกันไม่ได้ว่า.....จะมีน้ำหนักเท่าไร  ใหญ่โตเพียงใด  

แต่รู้ว่า...มหาศาล  ไม่มีที่เปรียบเทียบได้เลย  

ในขณะที่ครูอ้อยกราบแม่  โอบกอดแม่   ลูกสาวคนเล็กของครูอ้อยก็นำกระเช้าดอกมะลิมาสะกิดครูอ้อบ  และกอดครูอ้อยเช่นกัน...

โอ้โฮ..รวดเร็วจัง....ให้สิ่งใดไป  ก็จะได้กลับคืนมา...ไม่ต้องชาติหน้าล่ะ...ชาตินี้ล่ะค่ะ..รวดเร็วจังค่ะ....

อ้อมกอดของแม่นี้อบอุ่นเสมอ...ครูอ้อยไปส่งลูกสาวที่ทำงาน  และเธอก็บอกกับครูอ้อยด้วยประโยคนี้ล่ะค่ะ