ก้าวถอยอีกหนึ่งก้าว เพื่อที่จะก้าวไปข้างหน้าอีก 10 ก้าว
สวัสดีคะเพื่อนรักนักศึกษามหาวิทยาลัยชีวิต ศูนย์เรียนรู้อำเภอกระนวนจังหวัดขอนแก่น หลักสูตรศิลปศาสตรสาขาสหวิทยาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น วันนี้ดิฉันได้เข้าไปเยี่ยมบล็อคเพื่อนหลายๆกลุ่ม และได้แสดงความคิดเห็นลงไป เพื่อจะบอกว่า ดิฉันได้เข้ามาเยี่ยมท่านแล้ว และดิฉันได้สังเกตเห็นว่า เพื่อนในกลุ่มของท่านก็ได้มีโอกาสเข้าไปในบล็อคของพวกท่านเอง ถ้าเป็นผู้แทนก็คือ สนับสนุนคนในพรรค แต่เมื่อมาเปรียบเทียบตัวดิฉันเอง ดิฉันถึงได้รู้ว่า ดิฉันทำงานอย่างโดดเดี่ยว
ดิฉันก็คงจะมีคำเดียวว่า ปลงเสียเถอะ เพราะมันจำเป็น ก็คงจะมีเพื่อนกลุ่มต่างๆเข้าไปเยี่ยมชม เยี่ยมอ่านบล็อคของดิฉันบ้าง แต่ดิฉันก็มีกำลังใจอย่างน้อย เรื่องของดิฉัน 2 เรื่องได้เข้าไปอยู่ในแพลนเน็ตของอาจารย์เม็กดำ 1 ถึง 2 เรื่องเชียว แสดงว่าเรื่องของดิฉันเขียนได้เข้าเป้าน่าสนใจ เพื่อที่จะให้คนอื่นสนใจ อ่านผ่านของอาจารย์ได้
นี่คือกำลังใจที่ฉันได้รับ จากคนที่ห่างไกล แต่คนไกล้อย่าเมินเชียวนะเพราะมันคือคะแนน แนวร่วมของดิฉัน ป่านฉะนี้คงไม่รู้ฟ้ารู้หมอก ว่าดิฉันกำลังทำอะไรเพื่อเขาอยู่
อะไรก็ตาม ชีวิตคนเราเกิดมา ไม่มีอะไรที่แน่นอน และในชีวิตจะพบทั้งสิ่งดีและสิ่งเลวเสมอไป ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านเข้ามามากมาย อยู่ที่ใครจะรับกับเหตุการณ์นั้นได้ อาจจะรับโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม และสามารถยอมรับมันได้แค่ไหน คงไม่มีใครต้องการรับแต่สิ่งร้ายๆเสมอไปหรอกนะ ในชีวิต บางคนเมื่อเจอสิ่งเลวร้าย อาจจะรับแทบไม่ได้ และทำใจไม่ได้ก็มี แต่อย่างไร ก็ตาม ถ้าหากว่ามีอะไรเกิดขึ้น ขอให้ตั้งสติ อย่าสติแตกเด็ดขาดมันจะเหมือนคนบ้า จงตั้งสติให้ได้
คนเราเลือกเกิด หรือเลือกที่จะเป็นได้ แต่เมื่อมันได้เกิดพลาดพลั้งไปแล้ว หรือล้มเหลวไปแล้ว บางครั้งซวนเซ ถอยหลังไปถีง 5ก้าว แต่เมื่อตั้งสติได้ก็พยุงตัว ตั้งหลักใหม่ และก้าวไปอีกข้างหน้าอย่างมั่นคง และตั้งใจ เดินก้าวใหม่ ตั้งต้นใหม่ ทีละก้าว ทีละก้าว แม้มันจะช้าไปนิด ก็ยังน่าภูมิใจ เพราะในขณะที่เราก้าวช้าๆไปนั้น เรายังพอมองเห็นสิ่งที่ฝัน สิ่งที่เป็นไปได้ นั่นคือความตั้งใจที่เราที่ตั้งต้นใหม่เพื่อที่จะก้าวไปถึงมัน ก็คือเป้าหมายนั้นเอง และจุดหมายปลายทางนั้น สำหรับดิฉันนั้น ก็คือใบปริญญาใบเดียวเอามาติดข้างฝา อีกไม่นาน ความฝันดิฉันนั้นคงเป็นจริง ถ้าหากว่าไม่ท้อ และถอยไปซะก่อน ก็มีหลายๆครั้งที่ถอยไปแล้ว แต่มีสติคิดได้อีก ถอยไปตั้งหลักคะ
ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนรักนักศึกษาจงสู้ต่อไป จงเข้มแข็งอย่าอ่อนแอ เพราะคนที่เขาไม่พร้อมเท่าเรา เขายังสู้ แล้วเราจะถอยไป ก็อายเขาซิ สู้ สู้ ไม่ถึงกับฆ่าตัวตายหรอกนะ ถ้าไม่ได้ดั่งใจ สงสารคนอยู่ข้างหลัง ถ้าไม่มีเรา เขาจะแย่ขนาดไหน นี่แค่เรื่องเรียนนะ ไม่ใช่อกหัก รับรองอกหักไม่มีตาย มีแต่จะหาใหม่ หรือไม่ บ่อปะ แต่หาตืม
ดิฉันนางสุมาลี มุงคุณคำชาว คนเราใช่ว่าจะอารมณ์ดีเสมอไป บางตรั้งก็มีร้ายบ้าง นี่แหละมหาวิทยาลัยชีวิต ของจริงหละ แมนบอ แมนบอ
สวัสดีค่ะ คุณเล็ก
สุมาลี เล็ก มุงคุณคำชาว
ขอบคุณมากคะอาจารย์เม็กดำ 1 ที่มาคอยให้กำลังใจ
คนอยู่ไกลเอาใจเข้ามาอ่านเหลือเกิน ยิ่งหญ้าบัวอยู่ถึงชัยภูมิ ก็ยังส่งกำลังใจมา ส่วนคนอยู่ใกล้มาลุ้นให้เราทำจนเป็นแล้ว พอเป็นแล้ว หายตัวจ้อย รู้ไหมเขากลัวความโดดเดี่ยวนะจะบอกให้
มันจะตัวคนเดียวได้อย่างไร คนเดินดินพึ่งจะก้าวขึ้นบล็อกเป็นครั้งแรก และเห็นความแตกต่างด้านความคิดมากมาย นี้และการเรียนรู้
นี่เจ้เล็ก….บ่นไร รู้ได้งัยอยู่คนเดียวในโลก บางทีมีตนเขามาอ่านเยอะแยะแต่ยังไม่อยากถามหรือตอบ “จงรุกขึ้นสู้ไป จุดหมายไม่ไกลเกินจริง…“ ซิบอกหั่ย
ขอบคุณกลุ่มโซเดี้ยมมากนะ คนไทยหรือเปล่า แล้วจะแวะเยี่ยม บล็อคความรู้ แล้วจะไปให้ความคิดเห็นนะ หนึ่งความคิดเห็น คือ หนึ่งคะแนน และเป็นหนึ่งกำลังใจ
สวัสดีค่ะคุณ
ขอบคุณหญ้าบัวมากเลยคะ หญ้าบัวพูดมาเหมือนรู้ใจ หญ้าบัวคงเคยประสบปัญหาแบบนี้มาแล้ว ใช่ไหมคะ ขอบคุณที่เตือนสติ ขออภัยที่บอกถิ่นผิด แต่รู้ว่าอยู่แถวๆนั้น เพรชบูรณ์กับชัยภูมิใกล้กันไหมเนี่ยอยากเห็นหน้าหญ้าบัวจังเลย ทำไมหันข้างคะ หย้าบัวคงจะใจดีนะคะ พูดแต่เรื่องธรรมธรรมโม อีกหน่อยทราบซึ้งในรสพระธรรม เดี๋ยวก็จะไปบวชซะหรอก
เมื่อเราได้รับสิ่งใหม่เราย่อมสนุกกับมัน เหมือนกับเด็กที่ได้รับของเล่นใหม่ แต่เราจะเล่นกับมันอย่างไร ถึงจะได้คุณค่ามากกว่าของเล่นธรรมดา
"คนเดินดิน "
ถ้าหากของเล่นใหม่คือการอ่านและเยี่ยมหาความรู้ ในโกโตโน คือของเล่นใหม่ แล้วเล่นแบบให้สนุก อยากออกความคิดเห็นอะไร อยากแสดงความรู้สึกอย่างไร อยากบอกอะไร ว่าแล้วมันก็สนุกมากเลย สำหรับคนที่มีเวลาอ่าน มีเวลาศึกษา เพราะหลังจากอ่านแต่ละคน ก็เข้าท่าหมดทุกคน แทบจะไม่อยากออกจากระบบเลย จะไปทักทายคนทั้งโลกให้หมดแต่ด้วยชีวิต มันทำหลายอย่าง และทุกอย่างก็ต้องอาศัยเวลา พยายามจะบริหารเวลาให้มีเวลา มาอ่นวันละเรื่อง 2 เรื่อง วันละคน 2คน แต่ช่วงนี้คงจะสนุกสนานมากไม่ได้ ช่วงนี้อาจจะห่างด้วยซำ จะสอบวันที่ 25สิงหานี้ เม็กดำ 9 ไม่สอบด้วยเหรอ เรียนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ฉะนั้นอาจจะไม่ค่อยได้เห็นนะระยะนี้ บอกหญ้าบัวผ่านบล็อคนี้ด้วย อาจจะเงียบ อ่านหนังสือซักพักนะคะ แล้วจะกลัยมาหาอ่านที่เหลืออีกคะ บ้ายบาย
สวัสดีครับ คุณพี่สุมาลี หรือ เจ๊เล็ก นะครับ
ผมขอแสดงความดีใจและภูมิใจร่วมกับกลุ่มว่าที่บัณฑิต ด้วยนะครับ ที่ ณ.วันนี้ระยะทางก็ได้พิสูจน์กำลังการทำงานของกลุ่มและเวลาก็ได้พิสูจน์ผลงานของกลุ่มออกมาให้แด่สาธารณะได้รับชมนะครับ พี่เล็ก..อย่าพึ่งปลง..หรืออย่าพึ่งท้อ..เมื่อเราทำงานกลุ่มหรือทำงานกับส่วนรวมแล้ว บางอย่างอาจจะไม่เป็นหรือไม่ได้ดังที่ใจเราคิดหรอกนะพี่ ผมเห็นความพยายามของพี่ที่ต้องค้นคว้าและปรับปรุงผลงานเพื่อให้ออกให้ดีแล้วนั้น ผมยอมรับว่าพี่มีความตั้งใจจริงกับเนี้องานตัวนี้มากนะครับ การทำงานกลุ่มนั้นคำตอบก็คือการทำงานหลายคนหรือทำเป็นทีม ถ้าเป็น ทีมตะกร้อ ก็ต้องมีมือเสริพ ต้องมีมือชง และต้องมีมือตบ พร้อมต้องมีทีมเวิร์คและการวางแผนการต่อสู้ให้ดีและแก้ปัญหาในสนามแข่งได้ทันการณ์ถึงจะมีโอกาสเป้นผู้คว้าชัยชนะมาได้...
ณ.ปัจจุบันนี้ พี่เล็ก ก็คือกัปตันทีมของ กลุ่มว่าที่บัณฑิต พร้อมทั้งส่งผลงานที่ดีขึ้นและออกมาเรื่อย ๆ อย่างต่อเนื่อง ในส่วนต้วผมก็ถือว่านี้ก็คือ หนึ่งผลิตภัณฑ์ของ ศรร.อำเภอกระนวน ถูกมั้ยครับ
สุดท้ายนี้..(.ข้าพเจ้าขอเชิญประธานขึ้นสู่ยอดเสา)
...ขอโทษครับ...กลุ่มเด็กหลังห้อง.ขอเป็นกำลังใจให้กับ กลุ่มว่าที่บัณฑิต และพี่เล็ก...นะครับ...
......ดล คนเดิม...
ขอบคุณ คุณจิดลมากนะ ที่แวะเข้ามาชมและให้กำลังใจ จากกลุ่มเด็กหลังห้อง ประธานไม่มา คาขึ้นนเสาธง เตรียมเคารพนักศึกษา เอามั่วไปหมด ไม่รู้ใครเป็นใคร ตีลังกาคิด ก็ยังนึกภาพไม่เห็น ขอบคุณเด็กหลังห้องมากมายเลย อ่านหนังสือเตรียมสอบแล้วยัง ว่าจะไม่เปิดอ่านโกโตโน เพราะเปิดอ่านที่ไร ของคนอื่นไม่อยากหนีเลย สนุกมาก รู้อะไรขึ้นเยอะ เรามันแค่หางอึ่ง ไปเห็นนักวิชาการทั้งหลายเกี่ยวกับความรู้ทุกรูปแบบ เรายอมรับ เราแค่วิชาเกิน คือวิชาความรู้เกี่ยวกับชีวิต ว่าทำอย่างไร มีวิธีใด ที่จะทำให้เราสมหวัง สมบูรณ์แบบ ให้อยู่กับโลกนี้ ได้ด้วยความพอเพียง ก็ยังมีกิเลส ตัญหา ความโลภ ความอยากเกินความพอดีของชีวิตอยู่ดี ถึงได้ตัดสินใจ มาเรียนยามแก่นี่แหละ ไม่รู้จะเอาอะไรนักหนากับชีวิต เนาะกลุ่มคนเดินดิน เม็กดำ 9 ก็ยังปลงได้ว่า มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น ยังจะมีสิ่งที่สนุกสนานกว่านี้อีก ถ้าเข้าใจ ใช่ไหมมนุษย์เดินดิน และหญ้าบัวด้วย คิดถึงอดไม่ได้ ก็ต้องแบ่งเวลาส่วนหนึ่งเข้ามาทักทาย อีกหน่อยคงเป็นยาเสพติด เป็นยาเสพติดที่ดี ถ้าไม่ได้เข้ามาวันหนึ่ง ขาดใจแน่อน อ่านหนังสือเตรียมสอบ ต่อก่อนนะคะ
คนเดินดิน ก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่งไม่มีอะไรมากไปกว่า ต กับ จ (ตัวกับหัวใจ) ฮิ..ฮิ.. หัวเราะ เขย อุ้ย!.ไม่ใช้.. เขิน แห แห เกือบเป็นเขยเขาแล้วไหมล่ะ และมักเอาสิ่งหนึ่งมาเปรียบกับสิ่งหนึ่งทำให้คนคิดปวดสมองเล่น ที่เขามาก็เพราะใครบางคนรู้สึกโดดเดี่ยว ตอนนี้ดวงใจน้อยๆ เริ่มจะสดใสขึ้นแล้ว “ มีบทความใหม่พึ่งเขียนไปอ่านซิ “
ขอบคุณกลุ่มเด็กหลังห้อง ที่เข้าใจ จิตใจ และให้กำลังใจ ปรธานไม่มา คาขึ้นนเสาธง รองประธานมาเอง ขอบคุณ จิดล มากมายเลยที่เข้ามาแวะเยี่ยม
เข้าไปเยี่ยมกลุ่มเด็กหลังห้องหมดทุกคนแล้ว ขอบคุณยังไม่โดดเดียว อ่านหนังสือถึงไหนแล้ว
เพื่อนนักศึกษาที่รักทุกท่าน เมื่อกี่ได้เข้าไปอ่าน บล็อคของเม็กดำ 9 หัวข้อเรื่อง หลักธรรม คุณธรรม จริยธรรม ที่นำมาใช้ในการบริหารชุมชน ในการจัดการวิสาหกิจชุมชน มีหลักการอะไรบ้าง คิดว่า เป็นเก็งข้อสอบที่ควรรู้ ถ้าใครอยากรู้เข้าไปอ่านในบล็อคถามตอบนะคะ ของเม็กดำ 9 คะ ความรู้ว่าที่ข้อสอบ
เปิดอ่านทุกวัน...ถามหาทำไม...แม่หย่ายยยยยยยย...เล็ก