* สุดแผ่นดินแผ่นฟ้าพาท่องโลก
มีสุขโศกเส้นทางหว่างวิถี
ผ่านตำนานเรื่องราวนับทวี
ทั้งภูติผีเทวดาคนเดินดิน
* เพียงใจคิดแบบอย่างทางสร้างสรรค์
ไม่เหมือนกันพันอย่างต่างถวิล
บนความแปลกแตกต่างเป็นอาจิณ
มิรู้สิ้นหากมิค้นดั้นด้นมา
* เคยฟังไหมเสียงคร่ำครวญกลางพงพฤกษ์
เป็นสำนึกสรรพสัตว์จะโดนฆ่า
เคยฟังไหมเสียงขุนเขาจำนรรจา
เคยไหมหนาวาดสีลมไว้อย่างไร
* แสวงหาป่าไม้ผลตามคิดนึก
ผลผลึกรสชาติหวานปานไฉน
ความอุดมสมบูรณ์ได้จากที่ใด
จะสงสัยหรือไม่ซึ้งถึงค่ามัน
* พายุฝนกับธารามาเคียงคู่
ปักษาหมู่บินคลอเคลียเรี่ยไรฝัน
เหยี่ยวอินทรีย์ที่โผผินล้วนเพื่อนกัน
สร้างสีสันกลางนภาสง่าครัน
* ไม่ว่าต่ำหรือสูงสักเพียงไหน
ขาวหรือดำอย่างไรก็หมายมั่น
มากหรือน้อยอุ้มชูได้ช่วยแบ่งปัน
มิตรภาพจะทอฝันอันงดงาม
* แม้มิเคยเยินยลพระจันทร์แจ่ม
หรือนางแย้มแซมต้นสนสยาม
เราควรมีบทเพลงเปล่งนิยาม
มีความงามของสายลมห่มกายา
* เพราะว่าโลกเป็นของเราทั้งมวล
ทุกสิ่งล้วนสัมพันธ์ตามประสา
ตราบทุกคนวาดสีสันอันเพลินตา
เป็นบุญญาได้สรรสร้างทางฉิมพลี
* นำเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ มาให้อ่านด้วยค่ะ
……Colors of the Wind……
Think you own whatever land you land on
Earth is just a dead thing you can claim
But I know every rock and tree and creature
Has a life, has a spirit, has a name
Think the only people who are people
Are the people who look and think like you
But if you walk the footsteps of a stranger
You learn things you never knew
You never knew
Have you ever heard the wolf cry to the blue corn moon?
or ask the grinning bobcat why he grinned
Can you sing with all the voices of the mountains?
Can you paint with all the colors of the wind?
Can you paint with all the colors of the wind?
Come run the hidden pine trails of the forest
Come taste the sun-sweet berries of the earth
Come roll in all the riches all around you
And for once never wonder what they’re worth
The rainstorm and the rivers are my brothers
And the heron and the otter are my friends
And we are all connected to each other
In a circle in a hoop that never ends
(rpt 1...or let the eagle tell you where he’s been)
How high does the sycamore grow
If you cut it down, then you’ll never know
And you’ll never hear the wolf cry
To the blue corn moon
Or whether we are white or copper-skinned
We need to sing with all the voices of the mountains
To paint with all the colors of the wind
You can own the Earth and still all you’ll own is earth
Until you can paint with all the colors of the wind
* เผื่อท่านใด มีอารมณ์สุนทรีย์ เชิญร่วมบรรเลง บทกวี เพิ่มเติมได้ ขอบพระคุณค่ะ
อ่ะแฮ่มมม ๆ ๆ เอียงหูมาใกล้ ๆ จะร้องเพลง Colors of the Wind ให้ฟัง อิอิ
....
....
....
อ่าววว อึ้งรับประทานเลยรึเนี่ย โห ๆ ๆ ยังไม่ได้ร้องเล้ยยยยยยย
สีสันแห่งสายลม
ผสานผสมความเหงา
ปลอบประโลมหัวใจเศร้า
ไม่ให้ว่างเปล่ากว่าที่เคย
เป็นเพลงโปรดอีกเพลง ฟังทีไรจะนึกถึงโพคาฮอนทัค คิดถึงคุณย่าต้นหลิว ..
สวัสดีค่ะ นางเอก
ตอนนี้คุณนางเอกกำลังเศร้า TT_TT
มาปลอบหน่อยสิ แฮ่ะ ๆ ๆ เหมือนขู่เลยนะ ว๊ายยย เค้าลืมตัว
ว้าว น้องนางเอกจ๋า มาปลอบช้าไป ไหมคะ
หากแต่ไปเยี่ยมยาม ที่บันทึก โลกเนิบช้า มาแล้วเจ้า
จะรอติดตาม ผลงาน ใหม่ๆ แบบละเลียด เช่นเคยค่ะ
คิมหันต์ วันระวี ที่ร้อนผ่าว
ทุกชีวิต ดิ้นด้าว ราวกังหัน
วัฎฏะ สงสาร เวียนผ่านพลัน
ละพันธนาการกั้น วันหลุดพ้น
...