อาชีพของชาวบ้าน มีผลต่อการจัดเวที

อาชีพของชาวบ้าน  มีผลต่อการจัดเวที                วันนี้เป็นวันนัดทำเวทีจัดการความรู้สู่ชุมชนอินทรีย์  ของหมู่ที่  1  บ้านพระเขียน  ซึ่งนัดทำเวทีที่วัดน้ำรอบ  ผมไปถึงวัดน้ำรอบเวลา  9  โมงเช้าเศษ  เพราะผู้ใหญ่บุญเสียง  บอกว่านัดชาวบ้านเวลา  10  โมงเช้า  ผมไปถึงเจอกับผู้ใหญ่รอผมอยู่  พร้อมกับขอโทษขอโพยผมเป็นการใหญ่  บอกผมว่าต้องขอโทษด้วยชาวบ้านมาได้ไม่กี่คน  พี่ขอเลื่อนเวทีได้หรือเปล่า... ผมบอกว่าได้ครับ... ไม่มีปัญหาอะไร  แต่ต้องทำเลื่อนไปวันใหนก็ได้  เพราะเป็นเวทีสุดท้าย       ต้องสรุปการปฏิบัติ  และสิ่งที่ได้จากการปฏิบัติของแต่ละครัวเรือนหลังจากที่เข้าร่วมโครงการ  ผู้ใหญ่บอกว่าได้ออกไปหาสมาชิกเพื่อมาร่วมเวที  แต่รู้สึกเห็นใจสมาชิกเพราะต้องประกอบอาชีพ  โดยเฉพาะช่วงนี้เป็นหน้าผลไม้ (มังคุด)  ถึงแม้ราคาจะถูกแสนถูก กก. ละ  2  บาท ชาวบ้านก็ต้องเก็บ  เพราะไม่รู้จะเอาไปใหนถึงอย่างไรก็เป็นหยาดเหงื่อ ขอยือเวลาออกไปหลังวันที่  10  สค.  2550  ผมเลยนัดเป็นวันที่  15 สค.  2550ผมสงสารทั้งผู้ใหญ่ครับที่พยายามหาคนมาร่วมเวที  อีกทั้งยังสงสารชาวบ้านซึ่ง  99%  ทำสวนมังคุด  ซึ่งเป็นผลไม่ที่เมื่อผลแก่และเริ่มเข้า  “หม้อใหม่”  เริ่มมีจุดสีม่วง  ผิวเริ่มมีสีคล้ำ  ก็ต้องรีบเก็บเพราะหากปล่อยไว้วันเดียวอาจสุกงอม (สีดำ)  ซึ่งจะไม่มีราคา  ประกอบกับราคามังคุดในปีนี้ ถูกแบบสุดๆ  กิโลกรัมละ  2-3 บาท  อยู่แล้วหากปล่อยให้สุกงอมไม่มีราคาเสียอีกก็เป็นการที่จะทำให้ชาวบ้านลำบากมากขึ้น  อย่างไรเรายอมเสียเวลาไปอีก  4-5  วัน  เพื่อให้ชาวบ้านมีความคล่องตัว  เพราะตอนนี้คิดว่าใจของชาวบ้านไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าใหร่  ถึงแม้ไม่ได้มีเวทีในวันนี้แต่ผมก็คุยกับผู้ใหญ่เกี่ยวกับเรื่องของเศรษฐกิจพอเพียงไปหลายเรื่องสุดท้ายก็คุยกันถึงเวทีในช่วงบ่ายของหมู่ที่  2  บ้านนาป่า  ผมบอกผู้ใหญ่บุญเสียง  ว่าเวทีที่ผ่านมาได้ตั้งเป้าไว้ถึงเรื่องการจัดตั้งกลุ่มออมทรัพย์   แต่ไม่ทราบจะได้ผลอย่างไร  ผู้ใหญ่บุญเสียง  บอกว่าที่หมู่ที่  1  ก็เคยจัดตั้งกลุ่มมาครั้งหนึ่งแต่ก็ล่มสลายไป  ผมบอกว่าน่าจะจัดตั้งใหม่  เพราะตอนนี้เป็นเรื่องของนโยบายไปแล้วในเรื่องของการมีกลุ่มออมทรัพย์ในหมู่บ้าน  โดยเฉพาะเป้าหมายของพัฒนาชุมชน ที่กำหนดไว้ว่า  ในปี  2551  จะต้องมีกลุ่มออมทรัพย์ ทุกหมู่บ้านในจังหวัดนครศรีธรรมราช  ผมบอกว่าอย่างไรก็ลองเอาไปคุยตอนวันที่ 15  ตอนทำเวทีก็แล้วกัน  ผมลาผู้ใหญ่บุญเสียง ตอนเที่ยง  ไปทานข้าวกลางวัน  เก็บแรงไว้เวทีหมู่ที่ 2  ในช่วงบ่ายโมง