จุดอ้างอิงแห่งสายใจ

P
ดร. แสวง รวยสูงเนิน
เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 17:52 [ 336660 ]

และคุณเม้งยังมีก้อนหินวิเศษที่ทำให้ทุกครั้งที่ใช้ จะทำให้มีความสุขกันทั้งครอบครัวอีกด้วย

070410+058+%28small%29

เพราะอะไรหรือครับ

ก็มีคุณเม้งและคนในภาพ จะให้คำตอบได้ดีที่สุด

070410+056+%28small%29

(สังเกตว่า คุณแม่นั่งบนก้อนหิน และสังเกตที่มือขวานะครับ)


P
P

สวัสดีครับ ท่านอาจารย์

  • ว้าวววววว.... ก้อนหินวิเศษครับผม กราบขอบพระคุณมากๆ เลยครับผม เพราะผมเองก็นึกไม่ออกว่าตำแหน่งตรงไหนกันแน่เวลาแม่พูดถึงแต่ละครั้ง ในจินตนาการผมคาดผิดไปประมาณ สิบห้าเมตรครับจากตำแหน่งจริงครับ
  • นับว่า จากบ้านมา 15 ปีจินตนาการคลาดเคลื่อนไป ปีละเมตร เลยครับ
  • ยอดเยี่ยมจริงๆ เลยครับ ก้อนหินสื่อสายใยจากไทยถึงเยอรมัน ผ่านบล็อกเกอร์สื่อกลางระหว่างใจ ครบสมบูรณ์ ดั่งการจัดการความรู้ใน 5 ระดับ เลยนะครับเนี่ย
  • อากาศ น้ำ ดิน หิน แมกมา (แต่แมกมาในสายใจ มิตรภาพระหว่างกันนะครับ)
  • เห็นไหมครับ ท้ายที่สุด ก็มาลงที่การจัดการความรู้ ถามว่าทำไมต้องตรงตำแหน่งนั้น ถึงจะคุยได้ชัด อิๆๆ นี่คือการทดลองแบบ Random walk เพื่อหาจุดที่ดีที่สุดครับ
  • นับว่าเป็นการวิจัยอีกขั้นหนึ่งของพระอรหันต์ของผมครับ ขอเรียกจุดนั้นว่า จุดอ้างอิงแห่งสายใจ
  • ขอบพระคุณมากๆ นะครับ
  • ผมขอเสียงจิ้งหรีดแบบชัดๆ แจ๋วๆ ด้วยนะครับผม ตอนนี้ผมชักจะสนใจเรื่องการตัดต้นกก กับการงอกของต้นข้าวแล้วนะครับ
  • รบกวนท่านอาจารย์ช่วยตัดตามระยะความสูง แล้วดูการโตนะครับ อยากจะรู้ว่ามีผลคล้ายๆ กับไฮดร้าหรือไม่ครับ อย่างไฮดร้ามันจะมีผลว่าตัดตรงไหนมันจะเป็นหัวหรือเป็นเท้านะครับ
  • ขอบพระคุณอีกครั้งครับผม กลับไปใต้ครั้งหน้า เชิญแวะที่บ้านด้วยครับ หากผมอยู่ตานีแล้วจะให้เลยไปหาผมด้วยก็ได้ครับ หรือผมค่อยขึ้นมาเจอที่พัทลุงก็ได้ครับ
  • ขอบคุณครับ

P
ดร. แสวง รวยสูงเนิน
เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 19:52 [ 336843 ]

และเหนือสิ่งอื่นใด คุณเม้งยังมีคนสำคัญที่สุดในโลก ตั้งตารอคอย ตั้งใจคอยชื่นชม ความสำเร็จของคุณเม้งอยู่ทุกวัน

070410+055+%28small%29


P

กราบสวัสดีครับท่านอาจารย์แสวง


ที่มาจาก บทความดีของ อ.แสวง http://gotoknow.org/blog/sawaengkku/115704

ขอบคุณท่าน อ.แสวง และดาราทุกท่านรวมทั้งก้อนหินด้วยครับ และตากล้องสำหรับภาพที่สื่อสารความรู้สึกดีๆ เหล่านี้นะครับ

 ผมจะรีบกลับนะครับผม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มิสเตอร์ช่วย

คำสำคัญ (Tags)#ดร.แสวง#km ธรรมชาติ#random walk#จุดอ้างอิงแห่งสายใจ#พระอรหันต์ที่บ้าน#วิจัยพระอรหันต์#การจัดการความรู้ 5 ระดับ

หมายเลขบันทึก: 116214, เขียน: 01 Aug 2007 @ 23:15 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 19:44 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 22, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง


ความเห็น (22)

Handy
เขียนเมื่อ 

เออ .. ดีแล้ว กลับเสียทีเถอะ .. สาวๆ และพี่บ่าว คอยแล้วคอยอีกอยู่นี่แหละ .. มีเรื่องให้ทำ โขลุยหมด .. ขอบอก.
    คิดถึงและเป็นห่วงครับ .. พักผ่อนให้พอด้วยนะ .. กลับมาโทรมๆ ไม่เอา.

ผมอ่านบันทึกนี้ด้วยความรู้สึกดีใจและเสียใจไปในเวลาเดียวกันครับ ดีใจที่คุณเม้งกำลังก้าวหน้า และใกล้สำเร็จการศึกษากลับไปทำงานรับใช้แผ่นดิน ผมเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปีก่อน และบันทึกนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องนี้อีกครั้ง อาจจะนอกประเด็นนะครับ แต่ก็ขอแลกเปลี่ยนกันสั้นๆ นะครับ เหตุการณ์เกิดที่บล็อกอื่น เป็นบล็อกที่มีนักเรียนต่างประเทศบันทึกความคิดความเห็นกันมากพอควร ช่วงที่มีรัฐประหารเมื่อปีก่อน สมาชิกหลายๆ คนในบล็อก ออกมาแสดงความคิดเห็นว่าไม่อยากกลับประเทศไทย เพราะเห็นเมืองไทยย่ำแย่  กลับไปก็คงลำบาก หลายคนรับทุนจากรัฐบาลมาด้วยซ้ำ ผมอ่านและร่วมแสดงความคิดเห็นในบล็อกนั้นอย่างใจหายครับ พร้อมทั้งนึกถึงเรื่องที่อาจารย์นิธิ เอียวศรีวงศ์เคยกล่าวว่า เราทะนุถนอมเด็กอัจฉริยะให้ได้ทรัพยากรมากๆ เพื่อที่พวกเขาจะได้เคยตัว และคิดถึงแต่ตัวเอง ก็ออกจะไม่เกินเลย จริงไหมครับ?

ถ้าคนตัวเล็กๆ ไม่คิดว่าจะทำอะไรได้ แล้วปล่อยให้ถิ่นที่อยู่ของเราย่ำแย่ลงไปเรื่อยๆ ก็คงไม่มีใครทำละครับ

ขอแสดงความยินดีกับคุณเม้งอย่างจริงใจนะครับ ทั้งเรื่องความสำเร็จด้านการงานและความหวังที่จะกลับไปรับใช้แผ่นดินของเรา 

นึกถึงใจคนที่ต้องจากไกลคนอันเป็นที่รัก แล้วมีคนส่งรูปมาให้ดู เหมือนอยากจะบินไปหาในทันที นะเฮีย

ผมนึกถึงผมตอนออกจากบ้านไปอยู่โรงเรียนปอเนาะ(คล้ายรร.ประจำ) วันศุกร์ตอนเย็นของสัปดาห์แรกที่ไปเรียน ลงจากมอเตอร์ไซด์รับจ้างหน้าบ้าน เห็นแม่นั่งรออยู่ แม่ทั้งกอดทั้งจูบลูก แล้วก็พากันร้องให้ด้วยความคิดถึง

เวลานี้มีลูก(เป็นของตัวเองแล้ว) จากไปนานๆ ก็คิดถึงมากครับ

เพื่อนเม้ง

ผมเข้าไปหลายครั้งที่เม้งบอกให้ผมเข้าไปอ่าน

อ่านหลายครั้งก็ยังไม่เข้าใจ แต่อ่านบันทึกนี้ก็พอเข้าใจครับ ว่าความหมายโดยนัย ของก้อนหิน สื่อถึงอะไร

ทราบว่า อ.ดร.แสวง ได้เดินทางไปที่บ้านเม้งที่จุฬาภรณ์แล้ว ผมเองก็ไปที่นครหลายครั้ง แต่ยังไม่ได้ไปเยี่ยมพ่อกับแม่อยู่ดี ครั้งต่อไปคงได้ไปเยี่ยมเยียนครับ

เลยไม่แปลกใจว่า อ.แสวงได้รูปคุณพ่อกับแม่มาได้อย่างไร ??

อยากกลับบ้านใช่มั้ยครับเม้ง!!!

ให้กำลังใจให้งานเสร็จเร็วๆครับเพื่อน

///////////////////////////////////////////////

ผมถามอีกนิดนะครับ

สารลูกเหรียง ที่เก็บฝักสุกมาแล้วเอามาผ่าเอาเมล็ดออก เพื่อให้เป็นสารเหรียง เมล็ดสีดำๆ  นำมาใช้ทำอะไรครับ??

พี่นั่งดูรูปแล้วอึ้งไปพักนึง...

 

ลำคอตื้นตัน...น้ำตาพาลจะหยดออกมากระทบกับคีย์บอร์ด...

 

สำนึกรักและผูกพัน... นั่นยิ่งใหญ่เกินกว่าปริญญาใดๆ...

 

 

 

เรียน พันธมิตรทุกท่าน

ผมได้ทำหน้าที่บางอย่างที่ตั้งใจในการสื่อสารให้เป็นเรื่องเบาๆ เริ่มจากการแสดงที่คุณเม้งเข้าประกวดนางงามจักรวาฬในนามของคุณปุ๋ย

และล้อเลียนเชิงอิจฉาว่า คุณเม้งเหนือผมในทุกเรื่อง แม้แต่วันนี้ คุณเม้งก็ยังมีพ่อแม่ให้กำลังใจอยู่ตลอดเวลา ต่างจากผมที่พ่อแม่เสียไปนานแล้ว ตั้งแต่ก่อนผมไปเรียนปริญญาเอกแล้ว

แต่ก็คาดไม่ถึงว่าดูเหมือนผลที่ออกมาจะหนักกว่าที่ผมตั้งใจไว้เดิม

ที่สำคัญ ผมมิได้มีเจตนาที่ทำให้สมาธิ และพลังของคุณเม้งไขว้เขวแม้แต่น้อย

ควรมิควรก็แล้วแต่จะโปรด นะครับ

P
Handy  

สวัสดีครับพี่บ่าวที่คิดถึงจังหู

ครับผม กระผมจะพยายามเต็มความสามารถครับ ดูสายตาพระอรหันต์ผมซิครับ ทำท่าเหมือนคอยมองไปยังรถที่มาเยี่ยมเลย อิๆ ผมจำได้ครั้งหนึ่งตอนเรียนอยู่ ป.ตรี ตานี ผมไม่ได้กลับบ้านไปประมาณ ครึ่งปี ผมกลับไป พระอรหันต์องค์ที่นั่งคุยโทรศัพท์อยู่ออกมาเจอที่หน้าบ้านพอดี ประกอบกับผมไม่ได้แจ้งท่านก่อนว่าจะกลับ เพราะต้องการจะทำให้ทุกอย่างปกติ

สิ่งที่เธอมองมาที่ผมขณะนั้น เธอกระโดดโลดเต้นด้วยความดี พร้อมตะโกนบอกน้องๆ ในสวนยางว่า ไม่ต้องเก็บยางแล้ววันนี้ ให้มาก่อน ตอนนี้พี่บ่าวกลับมาแล้ว

อิๆๆ ขอบคุณมากครับ ไม่รู้บาปหรือบุญนะครับ แต่ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ยังบันทึกอยู่ในดีวีดีแห่งหัวใจที่ชัดเจนทุกท่าทางครับ

ขอบคุณพี่บ่าวมากครับ

สวัสดีครับทุกท่าน

โดยเฉพาะน้องเม้ง

ปรบมือให้ครับ   ขอให้ครอบครัวมีความสุขมากๆ  เดินไปในทางที่ประสงค์ ความต้องการ และความถูกต้อง

ความรักที่บริสุทธิ ประกาศให้รู้ว่า ความเจิดจ้า ความสวยงาม ความจริงใจ  ประทับไว้ในพื้นโลกตราบนานเท่านาน

ปรบมือให้ดังๆครับ......................... 

P

สวัสดีครับคุณแว้บ

  • สบายดีไหมครับ คิดถึงนะครับผม
  • ขอบคุณมากๆ เลยครับ สำหรับความรู้สึกดีๆ และผมเข้าใจในสิ่งที่เป็นไปอย่างที่คุณเล่ามานะครับ
  • ผมเองเน้นตัวเนื้อหามากกว่านะครับ ที่มาเรียนที่นี่ และผมก็ไม่ได้ถือว่าเป็นความสำเร็จใดๆ เลยครับ เหมือนเราปลูกผักบุ้งก็ได้กินผักบุ้งนะครับ มันเป็นเรื่องธรรมดามากๆ เลยครับ เรียนประถมก็ต้องจบประถมครับ เรียนมัธยมก็ต้องจบมัธยม หากเรามีสภาพไปตามกาลเวลาและความตั้งใจ และทำอย่างอื่น ก็คงเช่นเดียวกัน
  • สำหรับความคิดลึกๆ นั้น เราต้องสร้างกระจกให้กับตัวเราด้วยครับ ผมมีกระจกอยู่หลายๆ บานครับ แล้วผมค่อยเฉลยนะครับ ว่ากระจกเหล่านั้นของผมคืออะไร วันหนึ่งผมจะเล่าให้ฟังนะครับ
  • ขอให้คุณแว้บทำงานด้วยความสุขนะครับ คงมีโอกาสวันหนึ่งได้พูดคุย พบเจอกันแน่นอนครับ
  • ขอบคุณมากๆ นะครับ สำหรับกำลังใจ
P

สวัสดีครับเพื่อนอิง

  • ขอบคุณเพื่อนมากๆ นะครับ ผมเพิ่งทราบเมื่อไม่นานว่าท่านมีครอบครัวแล้ว ผมก็อิจฉาเพื่อนเหมือนกัน แต่ก็อดปลื้มใจเพื่อนไม่ได้ และย้อนให้คิดถึงชีวิตในองค์การบริหารองค์การนักศึกษาที่เคยทำงานมาด้วยกันครับ
  • ผมอยู่ใกล้ แต่จะทำให้ใจใกล้เสมอ ไม่ทำให้รู้สึกว่าห่าง แม้ตัวอยู่ไกล ผมทำอาหารไทยทานเพราะว่า ผมก็ติดใจและอาหารไทยและสิ่งที่เป็นไทยแบบบ้านๆ บ้านนอก แกงไทยๆ ใต้ๆ
  • ส่วนหนึ่งเช่น เวลาผมโทรไปหาพระอรหันต์ท่านมักจะถามว่า ลูกทำอะไรกินวันนี้ เพื่อนคิดว่าต่างกันไหมครับ หากผมตอบว่า กินพิซซ่า กับผมตอบแม่ว่า แกงส้มกุ้งฝอย คำตอบสองคำตอบนี้จะทำให้ความรู้สึกแตกต่างกันใช่ไหมครับ ในความเป็นท่าน
  • แต่ที่ผมตอบไปไม่ได้โกหกนะครับ ตอบไปตามที่กินจริง ดังนั้น เป็นความอบอุ่นใจอย่างหนึ่งครับ ที่รู้สึกว่ายังไงก็เรื่องการกินท่านได้ฉีดวัคซีนเข็มใหญ่ไว้ที่กระดูกสันหลังผมเรียบร้อยแล้วครับ
  • ตอนกลับไปบ้าน ปีละครั้ง ผมได้มีโอกาสอยู่กับบ้านไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ เพราะต้องตระเวนทั้งงานประชุมวิชาการและเยี่ยมเยียนสถาบันตามวาระครับ ท่านบอกว่าผมกลับไปแบบผีหลอกคือ ไปหลอกๆหลอนๆให้ดีใจนอนหมอนไม่ทันเรียบแล้วก็จากไป
  • ตอนจาก เป็นการจากแบบไปส่งจากท่ารถทัวร์เพื่อขึ้น กทม.เท่านั้นครับ ดังนั้นความรู้สึกก็คือว่า ลูกยังอยู่ในเมืองไทย ไม่ได้จากไปไหนไกลครับ แล้วค่อยบินอีกกี่วันหลังจากนั้น ก็โทรไปลาตอนจะบินครับ
  • ผมว่าการสื่อสารในปัจจุบันดีกว่าเมื่อก่อนมากๆ ผมเลยคิดว่าคนที่มาเรียนในสมัยก่อนนี่มีความหนักแน่นมากๆ เลยครับ ขอนับถือจริงๆ ครับ
  • ไว้ว่างๆ กลับไปผมคงได้ไปเยี่ยมเพื่อนนะครับ มีเพื่อนอีกคนกลับไปเห็นว่าจะทำงานเทอมหน้านะครับ เพื่อนคงได้เจอในสถาบันเดียวกันครับ
  • ขอบคุณเพื่อนมากครับ
P

สวัสดีครับเพื่อนเอก

  • ขอบคุณมากครับเพื่อน
  • ไว้เวลาเอกมีโอกาสให้เกียรติไปเยี่ยมบ้านผมนะครับ เอกคงจะเห็นก้อนหินก้อนนั้นนะครับ เอเป็นอิฐบล็อกนะครับ
  • สารเหรียง หมายถึง เมล็ดเหรียงที่ปอกเอาเมล็ดมารวมกัน เหมือนๆ กับที่เรียกข้าวสารนะครับ ส่วนเอาไปทำอะไรนี่ก็คือ เอาไปเพาะนะครับ ทำเป็นผักจิ้ม หรือแกงทั้งหลายนะครับ เพาะให้เป็นต้นอ่อนนะครับ เค้าเรียกว่าหน่อเหรียง รู้สึกว่า เค้าขาย กก.ละ หนึ่งร้อยบาท นะครับ การปอกฝักเหรียงแข็งๆ นั้นก็ต้องใช้วิธีการจัดการ KM เหมือนกันครับ เพราะฝักมันแข็ง อันนี้ คุณแม่คงให้คำตอบได้ดีครับ 
  • ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ
P

สวัสดีครับพี่สอน

  • ขอบคุณมากๆ นะครับพี่ สำหรับความรู้สึกดีๆ นะครับ
  • เห็นด้วนนะครับ ว่า สำนึกรักและผูกพัน... นั่นยิ่งใหญ่เกินกว่าปริญญาใดๆ...
  • ความรักที่ยิ่งใหญ่ของคนเรา อยู่ภายในนี่หล่ะครับ
  • พี่สอนสบายดีนะครับ คงได้มีโอกาสไปเยี่ยมพี่วันหนึ่งก็วันหนึ่งครับ
P

สวัสดีครับท่านอาจารย์

  • สบายดีไหมครับผม ได้ข่าวว่าดึกๆ ก็ยังอยู่ในทุ่งนาหรือครับ ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะครับ ด้วยความเป็นห่วงเช่นกันนะครับผม
  • คำตอบทุกอย่างที่อาจารย์ค้นหาอยู่ทั้งหมด ก็อยู่ในนาข้าวและบ่อปลาของอาจารย์นั่นหล่ะครับ ผมเชื่อว่าอาจารย์ค้นพบแน่นอนนะครับ เมื่อองค์ประกอบพร้อม คำตอบที่ชัดเจนจะเกิดในระบบความคิด คงคล้ายๆ กับ เอธิลีนที่ทำให้ผลไม้สุกนะครับ
  • สำหรับเรื่องภาพและอะไรสนุกๆ อย่าได้กังวลใดๆ นะครับ ไม่ได้มีอะไรและจะเสียสมาธิใดๆ นะครับ ต้องขอบพระคุณทุกท่านที่มาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้นะครับ
  • มีอะไรหลายๆ อย่างให้ร่วมคิดกันอีกต่อไปมากมายนะครับผม
  • ขอบพระคุณมากครับ
P

สวัสดีครับพี่เหลียง

  • ขอบคุณมากครับพี่ และขอให้พี่และทุกๆ คนมีความสุขเช่นกันนะครับ
  • ทุกคนเป็นพี่น้องกันโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ โลกนี้ก็จะมีความสุขไปอีกนานครับ
  • ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะน้องเม้ง

  •  บันทึกนี้น่ารักจังเลย  คุณพ่อกับคุณแม่ของเม้งดูใจดีนะคะ    ชอบภาพที่คุณแม่นั่งยิ้มรับโทรศัพท์จัง
  • ...มีก้อนหินวิเศษด้วย...     : )

อ่านพบ มิตรภาพ พบความรักความอบอุ่นในครอบครัว ความ ปรารถนาดี

แล้วมีความรู้สึกที่ดีงาม และมีความสุข ค่ะ

 

P

สวัสดีครับพี่แอมป์

  • ขอบคุณมากครับพี่สาว งานนี้มีการปั้นดาราด้วยครับ อิๆๆ
  • ขอบคุณมากๆ นะครับผม ไว้ว่างๆ มาเที่ยวนะครับผม ยินดีต้อนรับครับผม
P

สวัสดีครับพี่หมอ

  • ขอบคุณมากครับพี่ สบายดีไหมครับผม
  • มีโอกาสผ่านมาทางใต้แวะมาเยี่ยมเยียนกันได้นะครับผม และหลังจากกลับไปจะมีโอกาสต้อนรับนะครับ
  • สนุกในการทำงานนะครับผม

 

Boo
เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วซึ้งจังค่ะ ...

....  คิดถึงป๋า อี๋  ...  คิดถึงเพลง คิดถึงบ้าน

....  คุณแม่คุณเม้งกำลังร้องเพลง  ...

หลบมาอยู่แค่ๆ แลตากันเคยๆ ...  รึเปล่านะ

....  จุดอ้างอิงแห่งสายใจใครกำหนด

.... ทั่วภิภพแหล่งหล้ากาลสมัย

.... รักท่วมท้นพันผูกปลูกสายใย

.... พ่อแม่ให้แก่ลูกรักประจักษ์ทรวง  ....

 

I lost my word  ....  absolutely, they'll proud of you.

 

 

P
poo 
 

สวัสดีครับคุณปู

สบายดีนะครับผม กลับมาแล้วหรือครับ

ขอบคุณมากนะครับผม ในทางกลับกัน คุณปูเองก็คงเป็นเช่นนั้นครับ

โชคดีนะครับ

อาจารย์เม้ง ครับ

  • อ่านแล้ว อึ้ง อยู่พักใหญ่ เหมือนท่านอาจารย์ขำเลยครับ
  • ผมว่าสัญญาณ ณ จุดไหนสำหรับอาจารย์เม้งคงจะแรง ชัดเจนทุกจุด แต่ ณ จุดนั้นตรงก้อนหินวิเศษมันพิเศษจริงๆ
  • ขอให้อาจารย์เรียนจบเร็วๆ ประสบความสำเร็จ กลับมาพัฒนาชาติและเป็นขวัญและกำลังใจของทุกคนทางบ้านนะครับ
  • อ่านเรื่องอาจารย์เม้งแล้วอมยิ้ม ตรงข้ามกับ forward mail ในบันทึกของน้องขาวลากไส้เรื่องนี้

 

P
นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี
  • สวัสดีครับคุณหมอเติมศักดิ์ ผมไปตอบน้องขาวไว้แล้วตามรายการต่อไปนี้นะครับ
  • ------------------------------------------------------------
  • พอดีตามท่านคุณหมอเติมศักดิ์เข้ามานะครับ
  • ขอบคุณมากครับสำหรับบทความครับ
  • ในเนื้อเรื่องอาจจะต่างจากที่ผมเป็นครับ
  • ผมตอนอยู่ใกล้บ้านระหว่าง ปัตตานีกับนครศรีธรรมราช ติดต่อกับที่บ้านเพียงแค่จดหมาย เพราะไม่มีโทรศัพท์
  • ตอนเรียนโทที่ กทม. ต้องติดต่อผ่านการโทรไปฝากข้อความไว้เพื่อรอนัดพบ กับทางจดหมาย เพื่อรอนัดคุยกับคุณแม่คุณพ่อ
  • มาอยู่เยอรมัน ช่วงแรก ก็ต้องทำแบบเดิม เพราะไม่มีโทรศัพท์ที่บ้าน แต่ผมดีใจทุกครั้งที่ได้คุยกับที่บ้าน จนมาถึงยุคที่ราคามือถือลดต่ำลง ทำให้มีโอกาสได้พูดคุยกับที่บ้านได้สะดวกขึ้น
  • โทรหาที่บ้าน เป็นส่วนที่เกิดจากตัวผมเอง เพราะจะเป็นเรื่องที่เปลืองเงินในการโทรมาหาลูกโดยไม่จำเป็น ดังนั้นผมจะต้องโทรไปหาตามที่คิดถึงในช่วงถี่ๆ สองสามวันครั้ง ตามวาระ
  • พูดคุยแต่และครั้ง คุณแม่จะบอกว่า นั่นนานแล้วนะลูก เดี๋ยวเปลืองนะ แล้วก็คุยต่อไปอีกหน่อย จนแม่ต้องบอกว่า น่านนานแล้วนะ ไม่ใช่แม่ไม่อยากจะคุยกับลูกนะ แต่แม่ไม่อยากให้ลูกต้องเปลืองนะ
  • แล้วก็จบด้วย บอกให้ท่านรักษาสุขภาพ แล้วท่านก็บอกว่า ลูกก็รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันนะ ลูกคนดีของแม่
  • คุณอ่านแล้วไม่ต้องอิจฉานะครับ แม้ว่าท่านใดจะมีหรือไม่มีคุณพ่อคุณแม่อยู่ ผมว่าคุณก็ทำได้ด้วยการทำความดี เป็นคนดีเท่าที่เราทำได้ ท่านไม่ได้จากเราไปไหน และเราก็คือเนื้อผสมของท่านเหมือนกัน ดังนั้นท่านก็อยู่กับเราตลอดไปครับ
  • ขอให้ทุกท่านมีความสุขนะครับ
  • ---------------------------------------------------------

สำหรับจุดที่ชัดเจนนั้นเป็นสิ่งที่น่าสนใจครับ จริงๆ แม่บอกว่า จะมีอยู่ซักสองสามจุดที่ชัดๆ นะครับ แต่ตรงก้อนหินนั้นชัดที่สุดครับ แต่ในกลางคืน บริเวณในตัวบ้านอาจจะไม่ชัด ผมได้ตกลงกับแม่ว่า กรองเอาแต่เสียงที่ฟังแล้วเข้าใจ สัญญาณรบกวนไม่ได้มีผลต่อสายสัมพันธ์ ไม่ต้องไปอารมณ์เสียกับสิ่งรบกวนเหล่านั้น แล้วจะสบายใจในการคุย

ขอบคุณคุณหมอมากๆ นะครับผม