มีรูปรอยของความทรงจำ ระลึกเตือนให้เราเข้าใจถึงอดีต ด้วยความหมายที่ว่า ความทรงจำล้วนมีกลิ่นอันงดงามกำกับความหมายของชีวิต

ความทรงจำมีกลิ่น        <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">มีคำถามตัวโตที่เพิ่งถามผมว่า</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ความทรงจำมีกลิ่นไหม?</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ถ้าเป็นเมื่อหลายปีก่อน หากมีคนตอบคำถามประโยคนี้ ด้วยการสรุปแบบฟันธงว่า ความทรงจำไม่มีกลิ่น ผมจะเกิดอาการพุ่งพล่าน และแรงบันดาลใจที่จะเถียงแบบเอาเท้าชี้ฟ้าว่า ไม่จริง แต่เมื่อหลายปีของชีวิตผ่านไป ผมอาจจะถามกลับว่า ทำไม แต่เมื่อถึงวันนี้ ผมอาจจะแค่พยักหน้าเพื่อรับทราบ แต่ไม่ได้ตอบรับว่าเห็นด้วยกับข้อสรุป เพราะสุดท้าย ผมก็ยังคงเชื่อว่า ความทรงจำมีกลิ่น</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ไม่ใช่เพราะวันเวลาผ่านไป จะทำให้เราสุขุมขึ้น หรือเป็นเพราะหัวหงอกที่เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะข้างกระหม่อมซึ่งแทงยอดหงอกขาวเพิ่มทุกวัน ทำให้เราหวาดกลัวและระมัดระวังกับการเผชิญหน้า แม้เพียงการปะทะคารมกับคนแปลกหน้า แต่อาจเป็นเพราะความจริงของโลกอันมากมาย และหัวใจของผู้คนซึ่งเราได้พบพาน ทำให้รับรู้ว่า ไม่มีความจริงเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้อย่างแน่นอน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">แม้ผมจะเชื่อว่า ความทรงจำมีกลิ่น แต่ผมก็ไม่กล้าที่สรุปว่า สิ่งเหล่านี้เป็นสัจจธรรม และความจริงสัมบูรณ์ในโลกที่ความหลากหลายงอกงาม ขึ้นในท่ามกลางคำประกาศทุกคืนวัน เพียงแต่ความประทับใจและความทรงจำ บอกกล่าวให้ผมรับรู้ในชั่วคืนวันว่า เมื่อยามใดที่เรามีโอกาสได้กลิ่นของอดีต เป็นกลิ่นซึ่งกระตุ้นให้ความทรงจำได้เริ่มต้นทำงาน วันนั้นผมก็จะต้องสรุปกับตัวเองเสมอว่า สิ่งเหล่านี้มีตัวตนอยู่จริง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ทุกครั้งที่ได้กลิ่นไอดินยามฝนตกใหม่ๆ ซึ่งกรุ่นความอบหอมของพื้นดิน และความฉ่ำเย็นของเม็ดฝน ได้กลิ่นกับข้าวยามเช้า เหมือนตอนตื่นนอนเพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียน กลิ่นทุ่งนาดอนยามหน้าหนาว ที่ฝุ่นและควันฟืนคอยไล่หนาว เหมือนกลิ่นมือตอนหยิบฟืนใส่ไฟ ยามกางเต็นท์นอนกับเพื่อนฝูง และอีกมากมายหลายกลิ่น ที่จะคอยเวลาเหมาะสม เพื่อออกมาหยิบจับความประทับใจให้ลุกขึ้นทำงาน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ไม่ใช่เพราะความโหยหาอดีตหรอกหรือ ซึ่งหลอกหลอนเรา ให้หลงอยู่ในวังวนอันอบอุ่น และไม่ใช่เพราะการกอดความทรงจำหรอกหรือ ที่ทำให้เราคอยบอกเล่าเรื่องเก่าในอดีต แทบทุกครั้งยามอยู่ในกลุ่มเพื่อนเก่า คอยบอกเล่าหยิบจำเรื่องราวโยงกันไปมา คอยสะกิดเรื่องขำขันไว้หยอก เพื่อบอกว่าเราจดจำได้ถึงคืนวันเก่าๆ</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">แรงบันดาลใจและความทรงจำ ล้วนเป็นคลังข้อมูลอันดีสำหรับบุคคลบางประการ ที่จำต้องใช้บทเรียนเรื่องเล่า และอดีตคอยเป็นเครื่องกำกับทิศทางของการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นการเขียนเรื่องราว บอกกล่าวเรื่องเล่า สร้างสรรค์สิ่งใหม่ในข้อคิด หรือกระทั่งว่าบันทึกถึงทุกสิ่งอย่างเพื่อกระตุ้นให้เกิดเรื่องราว</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">การจดจำอดีตอาจตีความได้ถึงช่วงวัยอันชราภาพ เมื่อยามนั่งเท้าเรื่องเล่าความหลัง เท่ากับพลังมูลค่าในโลกสมัยใหม่ ซึ่งถูกผลักขึ้นจากแรงสร้างสรรค์ของงานศิลปะ เมื่อลมแห่งการโหยหาอดีตและคืนวันอันงดงาม ล้วนต้องใช้อดีตเป็นฐานรองรับแทบทั้งสิ้น และไม่ใช่ดอกผลจากอดีตเหล่านี้หรือ ที่ผลักให้เราทะยานไปสู่อนาคตคำจำกัดถึงการสร้างสรรค์</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">งานสกุลศิลปะที่ขุดเรื่องราวของอดีตขึ้นมาปัดฝุ่น จนกระทั่งนำกลับมาสร้างใหม่ ในรูปลักษณ์เดิมหรือหัวใจเดิมแต่รูปใหม่ กระทั่งคอยหยิบเชื่อมกับงานสมัยใหม่ เพื่อกระตุ้นให้เราจดจำได้ถึงอดีต ไม่ใช่เพียงเรื่องบอกเล่าของตาแก่ร้านกาแฟ ที่คอยเรียงเรื่องเก่าเล่าให้คนไม่รู้จักได้นั่งฟังเท่านั้น แต่กลับกลายเป็นแง่มุมทางการตลาดที่ทรงประสิทธิภาพ ที่เล่นกับอารมณ์สุนทรีย์ในแง่มุมของอดีต และการเล่นกับความประทับใจของคน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ไม่ใช่เพราะความรวดเร็วโฉ่งฉ่าง และวิ่งตะบึนของอนาคตหรอกหรือ ที่นำเราไปสู่ความโล่งเบาและหวาดกลัวต่ออนาคต ความหนาวเย็นในใจเมื่อยามมองหาอนาคต จนไม่กล้าพูดว่ามองเห็นแสงสว่างของปลายอุโมงค์แห่งอนาคต กับความอบอุ่นใจเมื่อยามคิดถึงเรื่องเก่าๆ ความรู้สึกปลอดภัยยามคุยกับเพื่อนเก่า ในเรื่องเดิมๆเมื่อคราวไล่เตะตูดชกต่อยกัน เพียงเพื่อหลีกเรื่องในวันนี้และปัจจุบัน ที่คอยถามเราท่ามกลางความขัดแย้ง และการต้องเลือก</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ในเมื่ออดีตงดงามถึงเพียงนี้ รวมทั้งหยุดเราไว้กับความประทับใจที่มีสุข ทำไมเราจึงจะต้องลืมเลือน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">สำหรับคำตอบที่ผมใช้ในทุกวันนี้ สำหรับการระลึกอดีตในชาตินี้ นอกเหนือจากหวนระลึกถึงทุกกลิ่นที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เมื่อครั้งมีโอกาสสูดดม ผมจะพยายามเก็บภาพในอดีตไว้อีกครั้งเสมอ เหมือนการบันทึกข้อมูลซ้ำลงไป อาจจะแยกไฟล์เปลี่ยนชื่อ หรือเพิ่มรายละเอียดจุดทศนิยมตามหลังก็ตามแต่ แต่ทุกครั้งความทรงจำเหล่านั้น จะยังคงมีที่ทางไว้อยู่เสมอ</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">หลายปีก่อนขณะนั่งกลุ้มใจในอพาร์ทเมนท์ ขณะคิดเรื่องราวเรื่อยเปื่อยวนไปวนมา ระหว่างความจริงอันเจ็บปวด จากอดีตซึ่งรู้สึกว่าเคยมีสุข กับอนาคตที่มองไม่เห็นว่าจะต้องทำอะไรบ้างนั้น ในเช้าวันนั้น ผมได้กลิ่นฟืนหุงข้าว กลิ่นข้าวกำลังเดือด กลิ่นกับข้าวที่กำลังทำใหม่ๆ ของร้านใกล้อพาร์ทเมนท์ ใกล้ห้องที่ผมกำลังนั่งกลุ้มใจ และใกล้ใจผมมากขึ้น เมื่อนึกได้ว่ากลิ่นเหล่านี้คือกลิ่นอันอบอุ่นในวัยเด็ก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>ไม่บ่อยครั้งนักที่เราจะได้กลิ่นของฟืนทำกับข้าว ในชีวิตเมืองหลวง ที่ทุกอย่างดูดีมีสกุลและดูทันสมัยพร้อมสำหรับความเปลี่ยนแปลงสู่อนาคต  วันนั้นผมนั่งจดบันทึกเรื่องยาว ถึงความประทับใจใดบ้าง</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">วันนี้ผมลำดับความถึงความประทับใจในแต่ละกลิ่น และมีหลายกลิ่นในชีวิต ที่ยังรอคอยให้กลับไปทบทวน กลับไปนั่งคิดถึง และทำความเข้าใจว่า เมื่อการเดินทางไกลครั้งสุดท้ายของชีวิตยังไม่เริ่มต้นขึ้น ผมยังอยากได้กลิ่นแห่งความทรงจำเหล่านี้อยู่เสมอ และอยากกรุ่นกลิ่นแห่งความทรงจำเหล่านี้ไปอีกนาน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">อาจจะกินของขม อาจไม่ชมเด็กสาว แต่ยังคงเล่าความหลัง แม้ว่าจะนั่งเล่ากับตัวเองก็ตาม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>ถึงวันนี้ผมก็ยังคงยืนยันว่า พื้นที่ของความทรงจำล้วนมีกลิ่นเป็นเครื่องหมายกำกับไว้เสมอ วันนี้ผมยืนยันแบบเอาขาชี้ฟ้าว่า ความทรงจำล้วนมีกลิ่น</p><p></p>