ขออนุญาติ นั่งพัก ที่เก้าอี้สีขาว ตัวนั้นหน่อยนะคะ

...  มองข้ามผ่าน ภูผา ตระหง่านตา

.... หลุดกรอบ พันธนาการ ตรงหน้า

.... ย้อนรอย เล่าเรื่อง จำนรรจา

.... ความทรงจำ ย้ำตรึงตรา ติดตรึงใจ

....  กลิ่นระรวย โชยชื่น รื่นรมย์

..... บ่มเพาะ อารมณ์ โหยหา

.... กลิ่นความหลัง หอมหวาน นานมา

... หล่อเลี้ยง กายใจ จิตวิญญาณ

+  ขอบคุณค่ะ สำหรับข้อเขียน แง่งาม ชอบมากค่ะ