หลังจากที่ได้รับการติดต่อและผมยืนยันจะไปพูดเพื่อ "ต่อยอด KM ด้วย Blog" ให้กับทาง ม.ราชภัฎมหาสารคาม (อ่านย้อนหลังจากบันทึก ชีวิตยุค GotoKnow (11) : พูดเรื่อง GotoKnow เพื่อ UKM-11) ในช่วงบ่ายของวันที่ 19 ก.ค. 2550 ที่ผ่านมามีกิจกรรมอะไรบ้าง ขอยกมาแลกเปลี่ยนบางช่วงบางตอน และนี้เป็นครั้งแรกนอกมหาวิทยาลัยที่ผมได้ร่วมงานอย่างเป็นทางการกับ อ.JJ คุณพิชา และ แจ็ค
บรรยากาศทั่วไป
สภาพแวดล้อม บรรยากาศตลอดบ่ายนี้มองดูแล้วค่อนข้างเป็นไปอย่างรีบเร่ง และติดขัดบ้างบางช่วงของการเริ่มต้นจากผู้จัดเอง ในช่วงของกระบวนการและการบรรยายของวิทยากรทั้ง 4 ท่าน ก็เป็นไปด้วยเวลาที่กระชั้น-รีบเร่ง ผู้เข้าอบรมบางส่วนจากการที่ผมได้แวะไปสังเกตการณ์จากหลังเวที จนบางครั้งผมคิดๆ ว่า...เกิดอาการเครียดข้างในลึกๆ อย่างไม่เคยเกิดความรู้สึกเหล่านี้มาก่อน แต่อย่างไรก็ตาม ถือว่างานนี้เจ้าภาพผู้จัดประสบผลสำเร็จได้อย่างน่าพอใจ มาดูกระบวนการกันโดยแบ่งออกเป็นดังนี้ครับ :-
ช่วงแรก (13.00 - 14.50 น.)
รับบรรยากาศช่วงนี้ได้จาก เล่าเรื่องด้วยภาพ ช่วงเช้าJJชง..ช่วงบ่ายJJพาไปเก็บชั่วโมงบิน
ช่วงสอง (15.00 - 16.10 น.) : เหลือผมอยู่คนเดียวครับ ! ผมใช้ชื่อเอาเองว่า "Blog บนเส้นทางแห่ง...KM" แล้ว blog ไปเกี่ยวข้องอย่างไรกับ KM ติดตามได้จากเนื้อหาด้านล่างนี้ได้เลยครับ...

ผมแบ่งเนื้อหาออกเป็นสัดส่วนตามเวลาเท่าที่มี และสำรวจแล้วว่ามีอยู่น้อยมากที่ผ่านการอบรม km แต่ยังดีที่ผมเตรียมมาแล้ว ผมแบ่งออกเป็น...
- บรรยาย(จากSlide ที่เตรียมมา 18 หน้า) ผมปูพื้นฐาน km ให้บ้างเนื่องจากส่วนมากยังใหม่ จะรออ่านเอกสารคงไม่ทัน ใช้เวลา 20 นาที : ผมชี้ให้เห็นว่า Blog จะใช้อย่างไรกับ KM จึงได้นำ KM Process และ Tuna model (kmi) ในการนำเสนอ ดังภาพ จะเห็นว่า Blog สามารถนำไปปรับใช้ได้อย่างดีภายใต้กระบวนการจัดการความรู้ ไม่ว่าจะเลือกใช้ model อะไรก็ตาม ซึ่งในฐานะที่ ม.ราชภัฎมหาสารคาม เป็นหน่วยงานที่จะกต้องรับการประเมินจาก กพร. สมศ. ก็ยังนำไปปฏิบัติหรือเขียนเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้พัฒนางานต่อไปได้


- Blog + GotoKnow + การเขียน Blog ใช้เวลาประมาณ 20 นาที : ผมเล่าให้เห็นว่าการเขียน Blog ก็เหมือนกับการเขียนบันทึกประจำวัน เพียงแต่ไปอยู่บน www เท่านั้นเอง และหลักการเขียนเพื่อการพัฒนาระบบคิด พัฒนางาน ได้อย่างไร GotoKnow มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างแพร่หลายมากขึ้น ซึ่งจะเห็นว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ KM ภายใต้การสนับสนุนของ สคส. สสส. สกว. มอ. และ INET งานนี้ผู้พัฒนาและดูแลระบบ ....รับเครดิตดีกันเต็มที่ครับ

- สาธิตระบบ GotoKnow ใช้เวลาประมาณ 20 นาที : ช่วงนี้ผมถือว่าเป็นจุดสำคัญที่ทำให้ผู้เข้าอบรมมองภาพของการนำ : หลังจากที่เล่าคุณประโยชน์ของการใช้ระบบ Gotoknow ให้ฟังแล้วก็เริ่มต่อด้วยการจับใครบางคนเพื่อเป็น "หน้าม้า" กึ่งๆ บังคับนิดนึง (ต้องขออภัย) แต่ก็ได้ผลดีครับ การสอนโดยการสาธิตในสภาพแวดล้อมเท่าที่เป็นขณะนั้นคงทำได้เพียงเท่านี้ ในที่สุดก็ได้สมาชิก(อย่างน้อย) 1 ท่าน โดยมี Blog ลองไปดูความรู้สึกของ Blogger น้องใหม่ กันได้ที่ http://gotoknow.org/blog/yaowares/112905
- เปิดโอกาสให้ผู้เข้ารับการอบรม เพื่อ..พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ 10 นาที : ช่วงนี้ก็เป็นอีกช่วงเวลาที่ผมได้แต่ป้อนคำถาม แต่มีคำตอบ และการแลกเปลี่ยนน้อยมากๆ ครับ มีเพียงไม่กี่ท่านที่ถามและร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ หนึ่งในนั้นก็คือ CKO แห่ง ม.ราชภัฎมหาสารคาม ดร.ทองม้วน นาเสงี่ยม ท่านมี planet อยู่ที่ http://gotoknow.org/planet/thongmuan และบางส่วนจากนักศึกษาที่เข้าร่วม เช่น Blog(น่าจะหมายถึง GotoKnow) ว่าเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไรกับ Space (ไมโครซอฟต์) ...ผมแลกเปลี่ยนด้วยว่า หน้าที่นะเหมือนกันครับ คือทำหน้าที่เป็น Blog ด้วยกันทั้งสองอย่าง แต่ลักษณะเด่นของแต่ละอย่างนั้นไม่เหมือนกัน ฉะนั้นความชอบก็ขึ้นกับว่าท่านจะเลือกใช้งานอย่างไรเท่านั้นเอง

ขอบพระคุณค่ะคุณวิชิต พี่หนิงโหลดเอกสารไปศึกษาด้วยนะคะ
สวัสดีครับคุณวิชิต
เฝ้ามองเพื่อนๆมมส.ทำงานกันอย่างมีชีวิตชีวา น่าดีใจ
เห็นเอกสารแล้วถูกใจมากครับ ต้องขออนุญาตโหลดไว้อ่านเพื่อพัฒนาตัวเองนะครับ
จะมาร่วมงานสัมมนาที่เชียงใหม่มั้ยครับ???
ถึงระยะเวลาจะสั้นแต่มันก็ไม่ได้หมายถึงว่าจะได้รับความรู้น้อยลง ขอบคุณสำหรับเวลาอันน้อยนิดที่ทำให้ได้หาความรู้จากเวลาอันน้อยนิดนั้น
เรียน ท่านสายน้ำแห่งความคิด วิชิตแห่งมมส
ขอบคุณ
ทั้ง tacit สู่ Explicit จิตมุ่งมั่น
ร่วมแบ่งปันสร้างสรรค์กันเต็มที่
คือวิถีจัดการความรู้คู่สังคมไทย"
ขอบคุณอีกครั้งจากใจครับ
ยินดีครับคุณ
เรียน อ.jj
(เดินสายอีกแล้วพี่เรา… อิ อิ ) สังคม… ที่เริ่มตัน มักเป็นสีขาว สิ่งที่ขาวสะอาดเสมอ… นานวันย่อมคล้ำมัวไปตามกาลเวลา… แต่ถ้าวันใดวันหนึ่งมีแม่บ้านมาทำความสะอาดให้ มันก็จะขาวสะอาดตาเหมือนเดิม… (สร้างสังคมใหม่ใช่เรื่องยาก… แต่การหาแม่บ้านที่ขยันนี่ยากกว่า… อย่าลืมหาแม่บ้านดี ๆ สักคนนะครับ)