ความตอนเดิมที่แล้ว....ที่เคยนำเสนอคือบันทึกเรื่อง....พบไม้งามยามขวานบิ่น  
มาถึงบันทึกนี้....ขอพูดประโยคเดิม  หรือ..... 
โปรดฟังอีกครั้งว่า...ยังคงเหมือนเดิม ทั้งประธานที่เป็นผู้กระทำ  กับ กรรมที่ถูกกระทำ   
ระยะนี้เป็นฤดูฝน  ฝนก็ตกทุกวัน  ตรงโน้นตกบ้าง  ตรงนี้ตกบ้าง  เป็นบริเวณกว้าง...ไม่น่าสงสัย 
แต่.....แหม  บริเวณเดียวกัน   ในชายคาเดียวกัน  อูย...ฝนตกไม่ทั่วฟ้า...
ผู้คนกำลังพายเรือจ้ำเอ้าจ้ำเอ้า..เลยหยุดเลย..ไม่พายต่อ  
แต่จะเอาเท้าราน้ำด้วยนั้น.....ย่อมเป็นสิทธิของเขา...ว่ากันไม่ได้  
ครูอ้อยพูดอะไรนี่  ไม่เห็นจะเข้าใจ  มีอารมณ์อย่างไรนะตอนนี้  ก็มีอารมณ์อยากจะทำงานที่เป็นผลโยงไปสู่นักเรียนที่แท้จริงแล้วล่ะสิ  
ไม่อยากอยู่ที่โรงเรียนเย็นย่ำ  แบบทำงานหามรุ่งหามค่ำ  จนป่วยอีกต่อไปแล้ว 
เพราะฝนตกไม่ทั่วฟ้า.....ไงล่ะ  
ฝนตกไม่ทั่วฟ้า  หมายถึง...ทำการใดหรือแจกจ่ายสิ่งของไม่ทั่วถึงกัน เช่น หัวหน้าแจกของขวัญให้กับลูกน้องเพียงบางคน.....อ้างอิงที่นี่ 
หรือจะฟังเพลงที่นี่  
ครูอ้อยตั้งหน้าตั้งตาทำงานของครูอ้อยต่อไป   ก็หมายถึง  จ้ำเอ้าจ้ำเอ้าต่อไป  
เข้าใจดีเลยว่า...ฝนตกไม่ทั่วฟ้า....จนต้องมือไม่พายเอาเท้าราน้ำ  หมายถึงอะไร   อธิบายได้ชัดเจนในตัวของสุภาษิตสำนวนนี้เลย.....