ยิ่งเก่ง ตำแหน่งสูง ก็อาจจะหัวสี่เหลี่ยมได้ง่ายๆ

 สมการ (กระบวนทัศน์ หรือ paradigm) ในหัวคนแบบดื้อ แบบเถรตรง แบบไม่เรียนรู้  ฯลฯ

พวก  ซี้ปังเท้า  / one side fit all  / เข็มขัดสั้น    มักจะออกมาแบบ "ถ้าเกิดเหตุแบบนี้  ต้องแก้แบบนี้"   หรือ   1 + 1 = 2 เสมอมา

พวกเขา จะมี สมการ  ที่ฝังเอาไว้แนบแน่น  เอาสมการนั้นมาตัดสิน  เช่น

สมการ ที่ว่า  " อะไร พิสูจน์ไม่ได้ =  ไม่จริง ไม่ควรเชื่อ " ---->  เช่น เรื่อง บาป บุญ คุณโทษ  เจ้ากรรมนายเวร นรก สวรรค์  ฯลฯ มันเป็นเรื่อง beyond science  ไม่ใช่ว่าจะ non-science เสมอไป

สมการที่ว่า  " ปฏิบัติธรรม = นั่งสมาธิ  ไปวัด"  ---->  ซึ่ง จริงๆแล้ว  ไม่จำเป็น เช่นนั้น   สมาธิที่ถุก คือ ใช้สมาธิเป็นเครื่องมือ   ให้มี สติอย่างต่อเนื่อง  จิตให้ว่าง   จะ อิริยาบทใดก็ได้  ที่ไหนก็ได้ ไม่ใช่ที่วัดเสมอไป

สมการที่ว่า  "เจองู เจอแขก ตีแขกก่อน"  ---->   ซึ่ง ค่อนข้าง Racism มองแคบไปหน่อย แขกดีๆก็มี

สมการที่ว่า "ฉัน คือ พ่อ   = แก(ลูก)ต้องเชื่อฟัง" ---->   อันนี้ สร้างทุกข์ สะมากกว่า สุข

สมการที่ว่า " จัดอบรมให้ทั่วประเทศ เอางบประมาณ ไป = สำเร็จ ทุกคนเข้าใจ ปัญหาหมดไป " ---->  วันก่อน ผมเห็น ผู้บริหารระดับสูง ท่านจะแก้ปัญหาครูเป็นหนี้  ด้วยการ จัดอบรมเรื่อง วิธีไม่เป็นหนี้   ท่านพูดตอนแรกดูดี คือ  "ให้เงินไป สู้สอนไม่ได้  ให้ไปก็หายหมด" --->   ท่านจึงบอกว่า จะหา งบฯ มาจัดอบรม ให้ครูช่วยตนเองได้ อยู่อย่างพอเพียง      สมการเดิมๆ  คือ class room training    และ One idea fit all thailand   .....  อีกแย้ว !!!!

สมการที่ว่า  "ฉันทำได้ ก็มันง่ายๆ  ฉันว่ามันสำหรับฉัน =  ง่าย และ  ดีกับทุกคน "  --->  นักคอมพิวเตอร์ที่เก่งๆ  มักจะเห็นบางเรื่อง ง่าย สะดวก  ปรับเปลี่ยนอยู่เรื่อยๆ   แต่ ลุงๆ ป้าๆ  เจอ การเปลี่ยนแปลงบ่อยเริ่มท้อ  ลูกเล่นเก่าๆ ยังไม่ทันได้ใช้เลย  เซียนคอม ฯ เปลี่ยนอีกแล้ว     รอๆ กันบ้างสิ  ลุงๆป้าๆแก่แล้ว .....  แค่ เข้ามาถึงหน้าจอ หน้าเว็ปได้เนี่ย  ก็เก่งแล้วหลานเอ้ย --->  ผมเองก็เป็นคนหัวสี่เหลี่ยม เช่น   นึกว่าอธิบายแบบนี้แล้วคนจะเข้าใจ  จริงๆแล้ว ต้องอธิบายหลายๆแบบ หลายๆตัวอย่าง    หรือ  อะไรกัน เรื่องง่ายๆแค่นี้ไม่เข้าใจ 

สมการพวกนี้ ถ้าใช้บ่อย ๆ  จะเคยตัว  เป็นโหมดออโต้ ( automatic)  ได้เฉยเลยนะ  น่ากลัวนะ   เป็นโหมด ที่ปิดกั้นการเรียนรู้ของตนเอง และ คนอื่น

ลองค้นหา สมการประเภทมาตรฐาน ที่เราใช้จนเคยตัวสิครับ  แล้ว จะร้อง จ๊ากเลย   เราปิดกั้นตนเองได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือนี่