เป็นสิ่งที่พวกเราทำกันจนเป็นกิจวัตรไปแล้วค่ะ น่าจะใช้เป็นประโยชน์ได้กับทุกบ้านค่ะ

เนื่องจากคุณพ่อคุณแม่มีกิจต้องไปร่วมการประชุม Approach the laboratory test by Professional Medical Technologist ซึ่งดำเนินการโดยบริษัท PCL Holding Co., Ltd. และจัดขึ้นที่เขื่อนรัชชประภา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในวันที่ 24-25 พ.ค.50 เราตัดสินใจจะขับรถไปกันเอง เพื่อจะได้เลยไประนอง-บ้านเกิดคุณพ่อด้วยเลย เพราะจะได้ไปเยี่ยมบ้านพร้อมกับร่วมงานวันเกิดครบรอบ 80 ปีคุณย่าของสามหนุ่มด้วย

เราเดินทางกันเช้าวันที่ 23 พ.ค.ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พวกเราจะได้เดินทางไกลกันทั้งบ้านในเมืองไทย ตอนนี้เด็กๆเป็นหนุ่มน้อยกันแล้วคุณพ่อคุณแม่ก็เลยค่อนข้างสบาย ลูกๆจัดกระเป๋ากันเอง เตรียม CD เพลงที่อยากฟังกันเอง อยู่ในรถก็ไม่ต้องหาเกมส์มาชวนเล่นเหมือนสมัยก่อน จำได้ว่าตอนนั้นเราต้องเตรียมเพลงเด็กๆที่ลูกชอบไปเปิดกันตลอดทาง จนเราพ่อแม่ร้องเพลงเด็กๆกันได้หมด แถมด้วยสารพัดสารพันเกมส์ที่คุณแม่ต้องสรรหามา (ดีที่เป็นคนจินตนาการเก่ง เลยคิดได้เรื่อยๆและลูกก็ขยันเล่นมาก) เช่น แข่งกันทายว่าจากเมืองหนึ่งถึงอีกเมือง (หรือที่จอดครั้งต่อไป) เราจะเจอรถสีแดงกี่คัน หรือรถยี่ห้อนั้นยี่ห้อนี้กี่คัน เรียกว่าเด็กๆก็จะจดจ่ออยู่กับรถที่จะสวนมาหรือแซงเรา (แล้วแต่เราจะช่วยกันตั้งกติกา) จนลืมไปเลยว่าเรากำลังนั่งจับเจ่ากันอยู่ในรถ

ครั้งนี้เราไม่ได้เล่นเกมส์กัน แต่หนักไปทางฟังเพลงจาก CD ซึ่งเป็นเพลงที่พวกเราไม่ได้มีโอกาสฟังกันเลยตั้งแต่กลับมาเมืองไทย ทำให้ได้ส่งเสียงร้องตามกันได้ด้วยความคิดถึง นึกแล้วก็น่าแปลกนะคะที่เพลงเหล่านี้ติดปากพวกเรากันไปโดยปริยายไม่ต้องรื้อฟื้นอะไรเลย ฟังปั๊บก็เจื้อยแจ้วตามไปกันได้เลยทั้งๆที่ไม่ได้มีโอกาสเปิดหรือได้ฟังมาเลยเกือบ 2 ปีแล้ว

การเล่นเกมส์ต่างๆที่ใช้การสังเกตสิ่งต่างๆบนท้องถนนนี่เป็นเรื่องที่ใช้ได้กับเด็กทุกเพศทุกวัยจริงๆนะคะ ใช้ได้เสมอ เพียงแต่เราเองต้องมีเทคนิคในการเลือกกฎ ตามแต่ระยะทางหรือความถี่ในการตอบสนอง เช่น หากอยากจะพักหู ก็ให้หาอะไรที่ต้องคิดหลังจากเห็นแล้วด้วย เช่น แข่งกันหาป้ายทะเบียนรถที่บวกกันได้มากที่สุด แข่งกันหารถที่ป้ายทะเบียนเลขตัวแรกกับตัวหลังเป็นเลขตัวที่เลือก ฯลฯ ใครมีเทคนิคดีๆอื่นๆอย่าลืมนำมาแลกเปลี่ยนเก็บไว้ใน GotoKnow บ้างนะคะ