ข้าพเจ้าฯ ยังคงอยู่ในโลกเงียบของข้าพเจ้า และคิดถึงโลกแห่งการบันทึกอยู่เสมอ

ขณะที่รถตู้ในวัยใกล้ปลดระวางพาตัวฝ่าความมืดเข้าสู่ตัวเมืองโคราช

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นอย่างเป็นกันเอง -</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ยังผลให้ข้าพเจ้าฯ  สะดุ้งตื่นจากภวังค์ในโลกเงียบของตนเอง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ชื่อของต้นสายโชว์หราอย่างมีชีวิต</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ข้าพเจ้ากดรับอย่างไม่รอช้า</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“สวัสดีครับ, ตอนนี้อยู่กำแพงเพชร,  โทรมาบอกว่า คิดถึง..”</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือถ้อยคำในห้วงเวลาสั้น ๆ  ที่ผมรับรู้และซึมซับจากัลยาณมิตรผู้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ซึ่งเป็นนักฝันผู้นำข่าวจากดินแดนอันไกลโพ้นในม่านหมอก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p></p><p>๒๙  พฤษภา  ๕o</p><p>๒o.๕๕  น. </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถนนเปลี่ยวที่ไม่เคยร้างการสัญจร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">…………………………</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เลิกงานแล้ว,  แต่ข้าพเจ้าฯ  ยังไม่เลิกคิดที่จะทำงาน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผู้ช่วยของข้าพเจ้าฯ  บอกกล่าวอย่างสุภาพให้เข้าร่วมประชุมกับนิสิตและผู้แทนผู้ประกอบการรถสองแถว</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ข้าพเจ้าฯ  ยิ้มรับอย่างยินดี,  กระนั้นใบหน้าและแววตาก็ฉายชัดถึงความอ่อนแรงอย่างเต็มล้น</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่นานนัก,  เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างมีชีวิต  (อีกครั้ง)</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เบอร์ที่โชว์หราอยู่นั้นเป็นเบอร์ที่ข้าพเจ้าไม่เคยพานพบมาก่อน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้น,  ข้าพเจ้าก็อดที่จะรับสายไม่ได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“สวัสดีค่ะ…  รู้มั้ยใครโทรมา …  คุยได้หรือเปล่า ..   ตอนนี้อยู่ใกล้นิดเดียว  ..เชียงใหม่ !  .. โทรมาแกล้ง  …  หายเขินหรือยัง…”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือ  ถ้อยคำที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและฉาบแต่งด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีเสน่ห์  และมีพลังต่อการทำให้ข้าพเจ้าฯ เขินอายยิ่งนัก !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>๑  มิถุนายน ๕o </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังเวลางาน, ที่ยังทำงาน ..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">…………………….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“สวัสดีค่ะ ..  ทำอะไรอยู่ …  คุยได้หรือเปล่า … หายเขินหรือยัง … จะเอาตุ๊กแกมาแกล้ง … อยู่กับปัจจุบัน  อย่าให้อดีตหรืออนาคตมารบกวนต่อการงานที่เราต้องปฏิบัติอยู่ในขณะนี้ … อ่อนเหมือนสำลี …”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือ  เสียงแห่งมิตรภาพที่คุ้นเคยจากคนใต้ที่สัญจรไกลไปยังเมืองเหนือ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>๒  มิถุนายน ๕o</p><p>๒o.o๗  น.</p><p>ห้วงอ่อนล้า, หลังการกรำงานแห่งชีวิตและความฝัน    </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">………………………………</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p>   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือสรรพเสียงจากมิ่งมิตรผู้เต็มไปด้วยพลังชีวิตที่เดินทางมาขานทักข้าพเจ้า ฯ  ,  และเป็นสรรพเสียงที่เดินทางมาในห้วงที่ข้าพเจ้าฯ  กำลังหยุดนิ่งใน “โลกแห่งบันทึก”  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นสรรพเสียงที่ขานทักและสะกิดเตือนให้ข้าพเจ้ามีสติอีกครั้ง  หลังจากที่ก่อนหน้านี้   ข้าพเจ้ากำลังทำความเข้าใจกับคำถามอีกหลายคำถาม    ซึ่งคำถามเหล่านั้น  ต่างก็โถมทับมายังชีวิตข้าพเจ้าราวกับพายุคลื่นในท้องทะเลอันบ้าคลั่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คำขานทัก  เป็นเสมือนคำขานเรียกจากโลกแห่งบันทึก …</p>  คำขานทัก  เป็นเสมือนคำขานเรียกจากโลกแห่งความรักและมิตรภาพ   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คำขานทัก  เป็นเสมือนคำขานเรียกที่กดย้ำให้ข้าพเจ้าฯ  หวนคิดถึงโลกแห่งบันทึกนี้อีกครั้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">…………………</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ข้าพเจ้าฯ   ยังคงอยู่ในโลกเงียบของข้าพเจ้า  และคิดถึงโลกแห่งการบันทึกอยู่เสมอ  และความคิดถึงนั้น  ยังคงเป็นความคิดถึงที่เป็นปัจจุบัน ,  เกิดขึ้น  และดำเนินไปอย่างไม่รู้จบ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บ่อยครั้ง,  ข้าพเจ้าฯ พยายามอย่างเหลือล้นในการที่จะเขียนบันทึก  แต่แล้วกลับต้องนั่งจ้องหน้าจอคอมฯ อย่างนิ่งงัน… ความคิดเลื่อนลอย  และเต็มไปด้วยคำถามนานาคำถาม</p>  …    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โลกเงียบของข้าพเจ้าฯ   ยังคงต้องดำเนินไปเหมือนที่เคยเป็นมา    ทว่าข้าพเจ้าฯ  กลับยังคงแว่วยินเสียงขานทักจากโลกแห่งบันทึกอย่างแจ่มชัด   และไม่มีทีท่าว่าเสียงขานทักนั้น  จะแผ่วเบาและเลือนหายไปเลยแม้แต่น้อย …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  หากแต่วันนี้ – ตอนนี้  ข้าพเจ้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า  เพราะเหตุใดจึงไม่สามารถก้าวออกมาจากโลกเงียบนั้นได้ !  ข้าพเจ้าฯ  สงสัยยิ่งนัก !      </p><p></p><p></p><p>คิดถึง </p><p>ระลึกถึง…(เสมอ)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">(เสมือนคำขอบคุณในสรรพเสียงของมิ่งมิตร)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>