blog tag

 ขอบคุณ คุณเบิร์ด ที่้ชวนเล่นเกมส์ blog tag ซึ่งทำให้คนรู้จักและเข้าใจกันมากขึ้น 

จริง ๆ เรื่องที่จะเล่านี้ไม่ลับที่ไม่ธรรมดา ของคนธรรมดาคนหนึ่ง

1. สิ่งที่อยากทำมากที่สุดในชีิวิตคือปฏิบัติธรรมจนได้นิพพาน

เป็นความใฝ่ฝันและมีความรู้สึกตั้งแต่เรียนประถมแล้วว่าสิ่งที่พระพุทธเจ้าสอนนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์พึงจะขวนขวายพากเพียรปฏิบัติให้ได้  ช่วงที่เรียนที่ต่างประเทศบางช่วง อาจจะลืมในเรื่องธรรมะ ไปบ้าง แต่ตอนเช้าก็จะเหมือนมีใครมาสอนหรือมากระตุ้นให้กลับมาสนใจใหม่  เคยได้รับฉายาจากเพื่อน ๆ มงฟอร์ตว่า ท่านมหา  จากเพื่อนนักเรียนทุนว่า นางชี  แต่จริง ๆ ตนเองคิดว่าตนเองยังไม่ใช่เป็นคนที่ดีมาก หรือเป็นคนที่ปฏิบัตธรรมะได้ดีแล้ว   แต่เป็นคนที่สนใจธรรมะและต้องการปฏิบัติธรรมได้มากกว่านี้ และอยากเป็นคนดีมากกว่านี้   หลังเกษียณแล้วและไม่มีภาระผูกมัดอะไรหรือไม่สามารถทำประโยชน์ในทางโลกได้แล้ว คิดว่าจะไปบวช

2.  เป็นคนที่สนใจและถนัดวิชาสายศิลป์มากกว่าสายวิทย์

เป็นคนชอบอ่านกลอนทั้งไทยและอังกฤษ อ่านหนังสือปรัชญามากจนอ่านหนังสือทุกเล่มในหมวดปรัชญาในห้องสมุดของโรงเรียนศิริมาตย์เทวี พาน เชียงราย ชอบติดตามข่าวการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมตอนสอบชิงทุนกระทรวงวิทย์ ทำข้อสอบวิชาคณิตศาสตร์ไม่ค่อยได้  แต่รู้สึกสนุกในการทำข้อสอบวิชาสังคม  เขียนเรียงความเพื่อตอบโจทย์ที่ให้มาจนไม่มีที่จะให้เขียนให้สมุดคำตอบ   หลายคนอาจจะสงสัยว่าแล้วทำไมมาเรียนสายวิทย์  ตอนจบ ม 3 ถามแม่ว่าจะให้เรียนสายไหน เพราะคิดว่าเรียนได้ทั้ง 2 สาย แต่จริง ๆ คิดว่าทำได้ดีมากในสายศิลป์  แม่บอกว่าให้เรียนสายวิทย์เพราะหางานง่ายกว่า   มาถึงตอนนี้ก็ดีใจที่เรียนต่อสายวิทย์ เพราะจริง ๆ ตนเองก็เรียนได้ และประเทศไทยก็ขาดแคลนบุคลากรทางด้านสายวิทย์มากกว่าสายศิลป์

3.  ขับรถจริง ๆ ครั้งแรกตอนอยู่นิวยอร์ก

ด้วยความที่ฐานะทางบ้านยากจน  ที่บ้านมีแต่รถจักรยาน จึงขับรถไม่เป็น แต่ตอนเรียนปริญญาเอก ได้ฝึกงานที่ IBM TJ Watson Research Center  ที่นิวยอร์ก ต้องขับรถเนื่องจากไม่มีรถโดยสารผ่านสถาบันวิจัยนี้  จึงซื้อรถของรุ่นน้อง และให้คุณไฟว์ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทขับรถจากมิชิแกนไปนิวยอร์กเพื่อเอารถไปขับที่นิวยอร์ก   จริง ๆ เคยหัดขับรถมาก่อน  แต่หัดขับรถจริง ๆ ตอนที่อยู่เมือง San Jose, California แต่ตอนนั้นมีครูสอนช่วยอยู่ในรถตลอดเวลา  แต่พอมาอยู่นิวยอร์กต้องลุยเดี่ยว  ก่อนขับรถออกไปฝึกงาน ก็ภาวนาขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ุคุ้มครองทุกครั้ง  เพราะคนที่นั้นขับรถเร็ว และต้องขับรถบนทางด่วนด้วย อีกทั้งเป็นคนจำทางไม่ค่อยแม่น  เพราะฉะนั้น อาทิตย์แรกของการฝึกงาน ขับรถหลงทางเป็นส่วนใหญ่  เป็นประสบการณ์ที่ตื่นเต้น และน่าหวาดเสียว

4. เคยสอบเกือบตกวิชาภาษาอังกฤษ 

ตอนเรียนมัธยมต้นอยู่ที่โรงเรียนศิริมาตย์เทวี พาน เชียงราย ทำข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษดีอยู่ ไม่คิดว่าตนเองอ่อนภาษาอังกฤษ  จนกระทั่งมีคุณโอห์มซึ่ีงเป็นเพื่อนสนิทชวนไปสอบที่โรงเรียนปรินซ์รอแยล และโรงเรียนมงฟอร์ตที่เชียงใหม่ ปรากฎว่าตอนไปสอบเข้า ในวิชาภาษาอังกฤษ  เรากาข้อสอบมั่ว 25 ข้อจาก 100 ข้อ  เพราะอ่านโจทย์ไม่รู้เรื่อง แต่ปรากฎว่าก็ยังโชคดีที่สอบเข้าได้ทั้ง 2 แห่ง  แต่แม่ก็แนะนำให้เข้าโรงเรียนมงฟอร์ต  เพราะญาติบอกว่าสถิติสอบเอ็นท์ติดได้มากกว่าในสายวิทย์   พอเข้าไปเรียน ในการประกาศผลสอบมิดเทอม  เราเป็นเด็กต่างจังหวัดต่างอำเภอที่ท๊อปวิชาภาษาไทย  แต่เกือบตกวิชาภาษาอังกฤษ  เพื่อนในห้องก็งง  แต่เราไม่งง  เราคิดว่าเ็ป็นเพราะมาตรฐานการศึกษาในเมืองเล็กกับเมืองใหญ่แตกต่างกันมาก   เราก็เจ็บใจในความแตกต่างนี้  จึงเลือกที่จะเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยในต่ีางจังหวัด  เพราะอยากจะช่วยเด็กต่างจังหวัดให้มีโอกาสและมาตรฐานการศึกษาที่ไม่แตกต่างจากในกรุงเทพมาก

อย่างไรก็ตาม  เราก็โชคดีที่อยู่หอพักของครูที่สอนวิชาภาษาอังกฤษ และเราได้พยายามอ่านหนังสือที่เขามีอยู่เนือง ๆ  จนทำให้จากที่เคยสอบอังกฤษเกือบตกใน ม 4 เทอม 1 มาเป็นเืกือบท๊อป ใน ม 5 เทอม 2

5.  เคยสอบตกในการสอบมิดเทอมวิชาพื้นฐานวิศวกรรมไฟฟ้าและวิศวกรรมคอมพิวเตอร์

ตอนเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยคาร์เนกี้ เมลอน ประเทศสหรัฐอเมริกา  คณะวิศวกรรมศาสตร์ให้นักศึกษาปี 1 เรียนวิชาพื้นฐานของวิศวกรรมศาสตร์ในสาขาต่าง ๆ 2 สาขา เพื่อเลือกเรียนในสาขาที่ตนเองถนัดและสนใจในปี 2 ในเทอม 1 เราก็เรียนพื้นฐานวิศวกรรมโยธา ซึ่งพอรวมคะแนนทั้งหมดแล้ว เราได้รองท๊อปจากนักศึกษาทั้งหมดที่ลงในวิชานั้น เราก็ภูมิใจ แต่เราก็คงไม่เรียนวิศวกรรมโยธา  เพราะเราไ้ด้รับทุนจากรัฐบาลให้เรียนวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ตอนเทอม 2 ปี 1 จึงเรียนพื้นฐานวิศวกรรมไฟฟ้าและวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  ปรากฎว่าเราสอบได้ 27 จาก 100  เรารู้สึกเสียใจมาก เพราะเราต้องกลับไปเป็นอาจารย์สอน แต่เราก็พยายามและขยันให้มากขึ้น ที่นั้น การเรียนที่นั้นจะมีคะแนนการบ้าน คะแนนสอบย่อย และคะแนนจากส่วนอื่น ๆ ค่อนข้างเยอะ ตอนสอบปลายภาค เราก็ทำข้อสอบได้ วิชานี้เราจึงได้ A มาในที่สุด  และเราก็ขยันและพยายามเรียนจนจบและได้เกียรตินิยม

ขอบคุณค่ะที่อ่านจนถึงบรรทัดนี้ ยาวหน่อย แต่คิดว่าเป็นประสบการณ์ที่ไม่พบได้ง่าย ๆ สำหรับการต่อสู้และความพยายามในการพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นเพื่อที่จะทำประโยชน์ให้กับผู้อื่นได้มากขึ้น 

ขออนุญาต blog tag ไปที่ ..