หลับในห้องเรียนจนถูกเชิญออกจากห้องเรียน

หลับในห้องเรียนจนถูกเชิญออกจากห้องเรียน    Lin Hui มีประสบการณ์เกือบทุกรูปแบบที่เกี่ยวกับอาการง่วงนอนในห้องเรียนค่ะ เป็นวีระกรรมที่ไม่ควรเอาแบบอย่างค่ะ ที่เล่าให้ฟังเพื่อเป็นการให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์แก่คนรุ่นหลังที่น่าจะแก้ไขกันได้  และต้องขอกราบอภัยต่อครูบาอาจารย์ทุกท่านที่ Lin Hui ง่วงจนหลับในวิชาที่ท่านสอนค่ะ ตามปกติ Lin Hui ตอนเป็นเด็กตั้งใจเรียนค่ะ เป็นนักศึกษาก็ตั้งใจมากขึ้นไปอีก ใหม่ๆก็ตื่นเต้นกับการเรียนการสอนในระดับมหาวิทยาลัย ซึ่งมีหลากหลายมาก มีภาคบรรยายอย่างเดียว มีทั้งบรรยายและภาคปฏิบัการในห้องเรียน มีภาคปฏิการภาคสนาม มีภาคปฏิบัติการตอนกลางคืน ปรากฏว่าปฏิบัติการตอนกลางคืนไม่เคยง่วงเลยแล้วจะให้หลับได้อย่างไร

หลิน :   วันนี้มาอีกแนวหนึ่งแล้ว ฟังดูมันน่าเศร้านะเพื่อน

 ฮุ่ย :   อะไรกันแค่เกริ่นนำเรียบร้อยหน่อยก็ทำเป็นเศร้าเชียว

หลิน :  เออนะ ถูกไล่ออกจากห้องเรียน เอ้ยไม่ใช่ถูกเชิญออกห้องเรียนนี่นะ ไม่คิดจะเศร้าเลยหรือ?

  ฮุ่ย :   จะเศร้าทำไม ฉันไม่เศร้าหรอกเพียงแต่โกรธตัวเองเล็กน้อย ว่าจะไม่แล้วเชียวก็....จนได้

หลิน :    ฉันยินได้ยินเพื่อนๆเขาบ่นว่าวิชานี้ยากมากเรียนไม่รู้เรื่อง  และเป็นอาจารย์พิเศษจากกอง

            ทับเรือมาสอนใช่ไหม

  ฮุ่ย :   ทำไมเธอถึงรู้ละเอียดจริง

หลิน :    จะไม่ให้รู้ได้ไงก็เขาปิดกันให้ Z ทำไม่เธอถึงง่วงละไหนคุยโวว่าถนัดวิชาฟิสิคส์

 ฮุ่ย :    มันก็จริงอยู่ แต่ก็เป็นเพียงสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ฉันง่วง

หลิน :   อะไรนะ ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า วิชาที่ถนัดนี่นะทำให้ง่วงนอน อมช้างทั้งฝูงมาพูดฉันก็ไม่เชื่อ

           ไม่เชื่อจริงๆ แต่เอเธอบอกว่าเป็นเพียงสาเหตุหนึ่ง นี่ก็แสดงว่ามีอย่างอื่นด้วยซิ

 ฮุ่ย :     แม้นแล้ว ความจริงเรื่องนี้ฉันไม่ค่อยอยากเล่าสักเท่าไรหรอก เกรงว่าจะไม่สมควร แต่มา

             พิจารณาอีกทีแล้วก็เห็นว่าน่าจะเป็นประโยน์ต่อเธอและคนรุ่นหลังนะถึงเล่าให้ฟัง

หลิน :    งั้นก็เล่าให้ฟังเร็วๆ ซิชักอยากรู้เหมือนกัน

 ฮุ่ย :     ตั้งใจฟังให้ดีนะ อันที่จริงวิชานี้เป็นวิชาบังคับของพวก  Major Cartography กับ  Major 

             Physical Geography แต่ส่วนใหญ่เป็นเด็กสายศิลป์ก็อาจจะอยากไปหน่อยเพราะไม่มีพื้นมา

             ก่อน แต่ฉันจบสายวิทย์เกือบติดบอร์ดเหมือนกัน แต่เพื่อนๆของฉันซิที่ไปเรียน กรุงเทพฯ

             เรียนรร.เตรียมอุดมฯ ติดบอร์ดลำดับที่  2 และ 3 เลยนะขอบอก ส่วน รร.ที่ฉันอยู่เป็นโรงเรียน

             ตจว. ติดคนเดียวเป็นที่ 1 ของโรงเรียนเป็นผู้ชาย ฉันก็แค่ที่สองเป็นรองจ๊ะ

หลิน :    โม้อยู่ได้ไม่อยากฟัง   ฉันอยากรู้ว่าทำไม่เธอถึง ง่วง....แล้วถูกเชิญ.....เท่านั้น เรื่องอื่นไม่สน

   ฮุ่ย :    ก็ได้ก็ได้ เรื่องมันก็มีอยู่ว่าเป็นชั่วโมงบ่าย แล้วก็มันคล้ายกับวิชาฟิสิคส์ที่ฉันเรียนมา แล้วก็...

หลิน :    แล้วก็อะไรล่ะ รีบๆบอกมานะ ไม่งั้นฉันจะไม่ฟังแล้วนะเสียเวลา

 ฮุ่ย :     เสียงอาจารย์โทนเสียงแบนๆ ราบเรียบสม่ำเสมอ ทำให้ฉันเคลิ้มหลับคำนับท่านหลายหนจน

            ท่านทนไม่ไหวจึงเชิญฉันออกไป ทั้งห้องเงียบกริบสถานะการตึงเครียด

หลิน :    แล้วเธอทำยังไงต่อไป

  ฮุ่ย :   ฉันจะทำอะไรได้ ก็ไปตีปิงป่องต่อสนุกสนานไปเลย ตอนทานข้าวเย็นซิเพื่อนๆที่เรียนวิชานี้

            ด้วยกันรีบเข้ามาคุยด้วยและพร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือ และวางแผนกันว่าให้ฉันนั่งแถว       

            ที่สองแล้วให้ ก.(นามสมุติ)นั่งประกบซ้ายให้ ข.(นามสมุติ)ประกบขวา คอยสังเกตุดู ถ้าฉันเริ่ม

            ง่วงให้ใช้ข้อศอกกระทุ้งที่ซี่โครงทางซ้ายบ้างขวาบ้างตามโอกาศและจังหวะเหมาะ

หลิน :    แล้วไงต่อ

   ฮุ่ย :   ฉันก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี มีเพื่อนดีเสียอย่างก็ดีไปสารพัดอย่าง แต่เธอเอ้ย....

หลิน :   อะไรหรือ

 ฮุ่ย :   ตอนบอกผลสอบมิดเทอม อาจารย์บอกว่ามีคนทำคะแนนสูงสุดได้เกือบเต็มหนึ่งคน จะบอกเป็น

          คนสุดท้ายจากนั้นอาจารย์ก็เริ่มอ่านชื่อแล้วบอกคะแนนที่ละคนๆ ทุกครั้งอาจารย์อ่านชื่อมัก

          จะมองมาทางฉันทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ อยู่ไม่น้อยเลย

หลิน :   เป็นอะไรไปทำไมถอนหายยาวปานนั้น

 ฮุ่ย :    เหลือสองคนสุดท้าย ทันใดนั้นอาจารย์ขานชื่อฉันเสียงดังผิดปกติจนฉันสะดุ้ง แต่ฉันงงมาก

           อาจารย์ซิ ตกใจยิ่งกว่าฉันเสียอีก มันตื่นเต้นเหมือนการประกาศผลประกวดนางงามก็มิปาน

           เธอชื่อ.....หรือ ฉันงงไปหมดแล้ว ก็ชื่อฉันแล้วจะให้ฉันชื่อะไร? เธอได้ท็อปวิชานี้ แล้วก็

          บอกคะแนนเพื่อนฉันอีกคนที่รองท็อปแต่คะแนนห่างกันอย่างมีนัย  นับตั้งแต่นั้นมาฉันกลายเป็น

          เด็กดีของ อาจารย์และช่วยติวให้เพื่อนจนจบภาคการศึกษา เรื่องมันก็เป็นประการฉะนี้แหละ

          เพื่อนเอ๋ย ถ้าเราพยายามที่จะทำความเข้าใจช่วยกันแก้ไขปัญหามันก็จะหมดไปเองค่ะ

           Lin Hui ขอกราบระลึกถึงท่านด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ