สวัสดีค่ะ อ. Lin Hui
- ขอบคุณสำหรับเรื่องดี ๆ ชวนคิดอีกแล้วค่ะ
- อ่านจบปุ๊บ กลิ่นไอในวัยเรียนกลับมาครบหมดทุกกระบวนเลยค่ะ
- ครูปูเองก็มีประสบการณ์ที่ทั้งแสนประทับใจ และแสนจะเจ็บปวด จนทำให้สำเร็จการศึกษาช้ากว่ากำหนดทั้ง ๆ ที่ผลการเรียนก็ไม่มีปัญหาค่ะ
- เมื่อคืนเพิ่งคุยโทรศัพท์กับรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัย เรื่องความผิดพลาดในอดีตของครู ที่ฝากรอยแผลเป็นในความรู้สึกและ ในใบ transcript
- ยิ่งคุยก็ยิ่งออกรสเนื่องจากมีประสบการณ์ร่วมกัน
- แต่ครูปู ก็ต้องสรุปบทสนทนาอย่างที่ไม่ลืมในวิชาชีพว่า เราเป็นครู หากเราสองคนกำลังแอบฟังเด็กผู้หญิงสองคนคุยกัน (นินทา) เรื่องความผิดพลาดของครูอย่างออกรสเช่นเรา เราจะมีคำแนะนำหรือ ส่งเสริมอย่างไร ไหม
- หรือวันใดวันหนึ่ง ที่สัตว์สองเท้า ผู้ประกอบวิชาชีพครู เช่นเรา เผลอเรอพลาดพลั้ง เราจะต้องการคนเข้าใจและทิ้งช่องว่างให้เราได้มีโอกาสแก้ไขสักคน สองคนหรือไม่
- ครูก็คน ศิษย์ก็คน ในยามพลาดพลั้ง อีกฝ่ายหนึ่งคงต้องดูแลตัวเองให้ดี ๆ รอจนถึงวันที่ทั้งคู่ดูแลตัวเองได้ดีแล้ว จะเกิดความเข้าใจ เช่นที่ ครู handy บอกว่า มันก็เป็นเช่นนั้นเอง กระมังคะ
- ร่วมเทิดพระคุณครู ด้วยคนค่ะ