เมื่อได้ทราบข่าวตอนเช้าของวันที่ 18  กรกฎาคม 2554 จากน้องพอลล่า ที่โทรมาหาแต่ไม่ได้รับสาย พอโทรกลับหาน้องสาว บอกว่าพี่ไก่พี่หนานเสียแล้วเกิดอุบัติเหตุ พี่ไก่ส่งข่าวให้พี่ ๆ คนอื่นด้วย พอสักพักพี่แก้วโทรมาบอกว่าคุณเอกแจ้งข่าวการจากไปของคุณหนานเกียรติ ขอให้ส่งข่าวด้วย ติดตามข่าวด้วยความเศร้า เสียใจ บอกไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้น เรื่องจริงหรือไม่ ไม่น่าเชื่อว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดกับคนใกล้ตัวที่รู้จัก

            หลังจากนั้นไปทำงานด่วนที่ด่วนจริงๆ ทำไป คิดไปว่าเกิดอะไรขึ้น ติดตามข่าวเป็นระยะ จนทนไม่ได้โทรถามคุณเอกว่าเรื่องจริงใช่ไหม ใจจริงอยากไปร่วมงานแต่เนื่องจากภาระกิจที่ได้รับมอบมายจึงได้ขอให้คุณเอกประสานแจ้งให้ทราบด้วยว่าจะช่วยทำบุญได้อย่างไร พี่ๆ G2K ขอนแก่นขอแสดงความเสียใจและอาลัยต่อการจากไปของคุณหนานเกียรติ น้องชายที่แสนดี ผู้เสียสละเพื่อสังคม

             ขออนุญาตเล่าถึงเรื่องราวว่าได้รู้จักน้องหนานเกียรติได้อย่างไร มีความประทับใจอย่างไรบ้าง 

             ในวันที่เจอกันครั้งแรกในงาน gotoknow forum  ที่ขอนแก่น วันนั้นดูรายชื่อผู้ที่จะเข้าร่วม จำได้ว่ามีพี่บังวอญ่าบอกว่าจะมาร่วมงาน แอบดีใจลึก ๆ ชื่อนงน้องเราไม่คุ้น ในช่วงที่รายงานตัวเล่าเรื่องแต่ละคนนั้นจำได้และมีความประทับใจ

              พอเริ่มกิจกรรมต่าง ๆ ทุกคนสนใจร่วมแลกเปลี่ยน คุยกันเป็นกลุ่ม ๆ มีชายหนุ่มคนหนึ่ง ที่หน้าตาดี คมเข้ม ผมสั้นมาก ๆ  เรานั่งมองใครกันผู้ชายคนนี้เป็นใคร มาร่วมงาน Gotoknow ที่ขอนแก่น ยังไม่คุ้นเท่าไหร่ น้องคุยกับคนข้างๆ แบบเงียบ ๆ เรียบร้อยมากและสายตามองหาใครบางคน พร้อมกับสอบถามข้อมูล เราเดินไปนั่งข้าง ๆ ขณะทานข้าว พร้อมกับฟังคำถามไปด้วย ช่วยตอบให้เท่าที่มีข้อมูล

               พอในช่วงบ่ายมีกิจกรรมพับกระดาษโดย ดร.ชิว น้องก็ร่วมทำกิจกรรมถ้าจำไม่ผิดนะ  ฝนตกหนัก แต่พี่ ๆ เจ้าภาพขอนแก่นมีงานในช่วงเย็นที่จะต้องไปร่วม จำได้ว่าเป็นงานมุทิตาจิต รองหัวหน้าฝ่ายการพยาบาล พี่ๆหลายคนเป็นกรรมการและต้องไปร่วมงาน อารามที่รีบไปอาบน้ำ ทำผม แต่งชุดไทยเลยปากหนักไปหน่อยไม่ได้ถามว่าน้องพักที่ไหน รู้อย่างเดียวว่าขับรถมาขอนแก่น เดินทางมาร่วมจะพันกิโล เพื่อที่จะได้คุยกับใครบางคนที่รอคอย พอสอบถามแล้วค่อยรู้ว่าเป็นพี่บังวอญ่าแล้วจะเดินทางต่อไปที่ภูเวียงไปติดตามหาคนรับผิดชอบโครงการ และไปต่อที่พิษณุโลก แต่ไม่รู้ว่าจะไปหาพี่ครูคิม  เราเลยทิ้งน้องไว้ที่งาน G2K ทำให้ไม่ทราบว่าน้องยังไม่ได้เดินทางไปไหน เพราะว่าฝนตกหนักมาก

               พอเช้ามาค่อยได้ทราบว่าน้องพักอยู่ที่ขอนแก่น เราไม่ได้ดูแลน้องเท่าที่ควรวันนั้น เจ้าภาพ G2Kขอนแก่นติดภาระกิจหลายงานมากจนเหมือนวิ่งรอก ได้แต่ขอโทษกันภายหลัง

               หลังจากนั้นก็ได้ติดตามเรื่องราวต่าง ๆ เรียนรู้ร่วมกัน และมีสิ่งที่ผูกพันคือน้องเฌวาที่น่ารัก ยังจำได้ว่าเมล็ดพันธ์ผักที่ส่งให้น้องเฌวาปลูก ยังมีบันทึกถึง ประทับใจการทำงาน การครองชีวิต และการเลี้ยงดูลูกสาวสุดที่รัก ต่อมาก็ได้เจอกันอีกเมื่อน้องเดินทางมาที่ขอนแก่น เราก็ขอขอแก้ตัวอีกครั้งเมื่อได้พบกันครั้งที่สอง ที่สาม น้องบุกมาถึงห้องที่ทำงานโต๊ะที่แสนจะรก ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในขณะที่ทานข้าวเย็นกัน ทุกครั้งที่ได้เจอและพูดคุยกันจะมีแต่สิ่งที่ดี ๆ ที่ได้ทำร่วมกัน

              ยังประทับไม่ลืมเมื่อครั้งไปร่วมกิจกรรม จิตอาสาที่หนองคาย  น้องเดินทางด้วยรถโดยสารจากจังหวัดตาก มาที่ขอนแก่น ครั้งแรกนัดว่าจะเจอกันที่ บขส. ซึ่งจะเดินทางมาถึงตอนดึ ๆมาก เลยตัดสินใจเดินทางไปหนองคายคนเดียวก่อนในช่วงเย็น ในวันนั้นที่มีกิจกรรม สายตาที่มุ่งมั่น ดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ กับคนไข้ และญาติที่ดูแลผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรังแล้ว ทำให้รู้สึกได้ว่าน้องมีความตั้งใจและเป็นคนที่มีความรู้ ความสามารถ เชี่ยวชาญ ดำเนินกิจกรรมได้ไม่น่าเบื่อ พอในช่วงบ่ายน้อง  ขับรถยนต์ของพี่สุ  ให้พี่ ๆนั่งกลับบ้านขอนแก่นอย่างสบาย เราแวะทานข้าวกันที่ร้านแซบนัว เวลาที่ไปทานข้าว นั่งมองคุณหนานเกียรติซดน้ำแกง ต้มแซบอย่างอร่อย แล้วน้องกับพี่คิมก็เดินทางกลับบ้านด้วยรถโดยสาร

              หลังจากนั้นเราก็ได้เจอกันอีก ทุกครั้งที่มาขอนแก่น มาถอดบทเรียนที่เขื่อนอุบลรัตน์ ก็จะนัดเจอกัน ไปทานข้าว พี่ๆ ก็จะซักถามพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ แล้วนำมาบทเรียน  ชอบอ่านบันทึกที่น้องเขียน ภาษาไพเราะ เข้าใจง่ายชัดเจน เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ทำให้มองจินตนาการ มองเห็นภาพได้ชัดเจนมาก ๆ ที่แสดงถึงความรัก ความผูกพันที่มีต่อลูกสาว

              เมื่อได้ทราบข่าวทางโทรศัพท์ รู้สึกใจหาย บอกไม่ถูก ความรักความผูกพันที่พี่ น้องG2K ที่มีให้แก่กัน นั่งทำงานด่วนไป ติดตามข่าวตลอดทุกระยะ

             ในควมทรงจำยังมองเห็นภาพของน้องทุกอริยบถที่ได้เจอ ได้คุย รู้สึกเศร้า ใจหาย ไม่คิดว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น พี่จะขอระลึกถึงคุณงามความดี และจดจำเสมอไป หลับให้สบาย ขอให้ไปสู่สุคติ พี่เชื่อว่าพี่น้องG2Kไม่ทอดทิ้งน้องเฌวา เด็กน้อยที่น่ารักและแสนดี