3  สค. 49 ไปงานศพที่วัดชลประทานฯ ปากเกร็ด ฟังพระเทศน์ตอนหนึ่งว่า  งานศพเป็นโอกาสให้ได้เห็นความเป็นญาติ ความมีมิตรไมตรี และท่านก็สรุปให้จำง่ายๆว่า คนเราจะเห็นความเป็นญาติ เป็นมิตรแท้ก็เมื่อ “ยามจน”..”ยามเจ็บ”..และ..”ยามจาก” พยายามฟังแบบ Deep Listening จบแล้วจึงค่อยคิดตรวจสอบว่า ใช่มั้ย อย่างไรกันแน่ ในที่สุดก็พบว่า ส่วนใหญ่น่าจะใช่ตามนั้น คือใครยื่นมือมาช่วยเหลือ หรือแสดงความเห็นใจ ในยาม “จน”..”เจ็บ”..”จาก” ก็รู้กันว่า “ของแท้” แน่นอน แต่มานึกอีกที มันขึ้นอยู่กับเงื่อนไขบางอย่างเหมือนกัน คือถ้ามีตัวหลัก คือ จน ก็น่าจะใช้หลักการดังกล่าวได้เสมอ  แต่ถ้า ไม่จน  ก็อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่า คนที่มาแสดงตนตอนท่าน “เจ็บ” และ “จาก” จะเป็นของแท้ไปเสียทั้งหมด อาจมีเหตุผลอื่น หรือกระบวนการบางอย่างแอบแฝงก็ได้ ไม่ได้มองโลกในแง่ ดี หรือ ร้าย แต่มองในแง่ จริง ครับ