ทำให้นึกถึงคำกลอนของคนโปรด...Susan Polis Schutz อีกแล้วค่ะ
เขียนบันทึกเล่าเรื่องความประทับใจที่ได้รับในวันนี้ จากงานวันปิดกีฬาสีของเชาวพยา-ธิไปแล้ว ก็ทำให้นึกถึงกลอนบทนี้ของคนโปรด จึงขอนำมาฝากให้ครบสูตรพร้อมคำแปลค่ะ ใครอยากช่วยต่อยอดแต่งเติมบทแปลก็ยินดีนะคะ
เธอบอกไว้ว่า
Love is the only true freedom.
It lets us cast off our
false exteriors and be our real selves.
ความรักคืออิสระภาพที่แท้จริงหนึ่งเดียวเท่านั้น
ที่ทำให้เราสลัดเปลือกนอกอันแปลกปลอมและเป็นตัวตนที่แท้ของเรา
ลึกซึ้งและสื่อสารดีไหมคะ
ความรักคืออิสระภาพที่แท้จริงหนึ่งเดียวเท่านั้น
ที่ทำให้เราสลัดเปลือกนอกอันแปลกปลอมและเป็นตัวตนที่แท้ของเรา ....
ดีครับ ใช่ และชอบ และขอเอามาเล่นต่อดังนี้ :-
รักคืออิสระภาพที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่ทำให้เราสลัดเปลือกนอกอันแปลกปลอมเพื่อก้าวสู่ความเป็นตัวตนที่แท้ของเรา
เหตุผล
- ตัด ความ ออก ใช้ รัก เป็นคำนาม เท่ กระชับอีกแบบ
- เติม เพียง เพื่อเน้นย้ำความสำคัญคู่กับ เท่านั้น
- ใช้ เพื่อก้าวสู่ เพราะรู้สึกว่าการกระทำ คือ สลัดเปลือกนอก นั้นก็เพื่อมุ่งสู่ ภาวะใหม่ดังกล่าว แม้จะใช้ and ไม่ได้ใช่ to ก็ตาม
จะทำให้เสียความไปหรือเปล่าน้อ!
ทั้งสองสำนวน...อย่างไรก็โดนใจคน...กำลังมีรักในหัวใจ...คะ
ที่คนเราทุกข์ทุกวันนี้เพราะ...รักไม่เป็น
รักเพราะ...หลงมัวเมา...เข้าหาพันธนาการ...
ไร้ซึ่งอิสระ....แห่งรัก
คุณ Handy คะ...เห็นด้วยกับวรรคแรกค่ะ ทำให้ได้อรรถรสของความเดิมจริงๆ แต่ว่าวรรคที่สองนี่ถึงแม้จะเสริมความของทั้งบทได้ดีมาก แต่เหมือนจะเกินๆสิ่งที่มีอยู่ในบทต้นฉบับไหมคะ (จะบอกว่าคุณ Handy ลึกซึ้งกว่าคนโปรดอีกน่ะค่ะ และน่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ ดูจากบทกลอนที่คุณ Handy เขียนๆมา)
ขอบคุณมากค่ะ ที่มาช่วยเติมเสริมต่อ
คุณ Dr .Ka-Poom...รักษาเอาไว้ให้ดีนะคะ..ความรักในหัวใจ...ที่ทำให้เราได้เป็นตัวของเราเอง
คุณ โอ๋-อโณ ครับ .. สนุกดีนะ คนคอเดียวกันขนานแท้ ชอบ+คิดอะไรเหมือนกันหลายอย่าง ต่อเติมกันได้ไม่สิ้นสุด คนไม่เข้าใจอาจดูเป็น “ขัดคอ” แต่เปล่าเลยนี่นะ
“ แต่เหมือนจะ เกินๆสิ่งที่มีอยู่ในบทต้นฉบับ" ... อันนี้ใช่เลยครับ ผมว่ามันเกินจริงๆด้วย มันกึ่งเผลอ กึ่งตั้งใจ ในการใส่ความคิด ความรู้สึกของเราลงไปด้วย ที่จริงน่าจะผ่อนคลายลงได้มากหากเพียงแค่ ...
" รักคืออิสระภาพที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่ช่วยให้เราสลัดเปลือกนอกอันแปลกปลอมและเป็นตัวตนที่แท้ของเรา "
แต่ในใจผมยังอยากให้ andทำหน้าที่ ของ to ด้วย นิดๆ หรือว่าจะ .. " และดำรงความเป็นตัวตนที่แท้ของเรา " ... ทำไปทำมา ชักสับสนตัวเองนิดๆแล้วล่ะ