แม้วันนี้จะเป็นวันที่ชีวิตแสนจะยุ่งเหยิงวุ่นวาย แต่ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ความรู้เกี่ยวกับ KM เริ่มบังเกิดขึ้นในสมองน้อยๆ ที่มีรอยหยักตื้นแสนตื้นนี้ คุณฝน ธันยพร คุณแม่คนเก่ง ได้มาช่วยทำให้เราเข้าใจKMมากขึ้น จากเดิมคิดว่า โห! มันคืออะไรเนี่ยะ ทำไมต้องไปยุ่งกับมันด้วย มันเป็นทฤษฎีหรือเป็นกระบวนการที่ยากจัง ฟังดูแล้วงงดีเนอะ แต่พอได้ฟังที่คุณฝนอธิบายก็พอเห็นภาพชัดขึ้น แม้จะยังไม่กระจ่างแจ้งแจ่มแจ๋วก็คิดว่าถ้าอ่านเอกสารที่ได้รับแจกมาคงจะชัดขึ้นเยอะ

ได้รู้จักโมเดลปลาทู และได้รู้จักคุณอำนวย คุณเอื้อ คุณลิขิต คุณกิจ คุณประสาน และคุณอะไรต่อมิอะไรที่ทำให้ KM ไม่เป็น MK อีกต่อไป ในการทำวิจัยโครงการพัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนฯ ขณะนี้ฉันกำลังสวมหมวกเป็นคุณอำนวยอยู่ และเป็นคุณลิขิตด้วยบางครั้ง แต่ถ้าต้องเป็นคุณประสานเนี่ยะ เห็นจะแย่ เพราะกลัวว่าจะไม่ได้ประสาน แต่กลายเป็นประสารไปน่ะสิ (ประสาร แปลว่า ทำให้แยกออกจากกัน)

สิ่งหนึ่งที่ได้นอกเหนือจากความรู้เกี่ยวกับ KM คือการได้เห็นความทุ่มเทในการทำงานของเพื่อนร่วมทีม ที่อุตส่าห์เดินทางไกลมาจากนครปฐม เพียงเพื่อมาพูดเพียง ชั่วโมงกว่าๆ ความรู้ที่เดินทางมาหาเราเป็นความรู้ที่เปี่ยมไปด้วยน้ำใจจริงๆ รู้สึกผิดนิดๆ ที่ไม่ได้อยู่ฟังคุณครูตลอด แอบแวบไปทำธุระของตัวเอง แต่ครูก็ยังน่ารักอุตส่าห์โทรมาหาหลังจากประชุมเสร็จ ถามเรื่องประเด็นที่เราสงสัย ทั้งๆ ที่เราเกือบลืมไปแล้ว ขอบคุณจริงๆ

    ความรู้เดินทางด้วยหวังดี            เพียงเพื่อนำสิ่งที่มีถ่ายทอดให้

    เมื่อได้รับแรกรู้อิ่มเอมใจ             รู้ยิ่งใหญ่คือรู้ให้รู้แบ่งปัน