คงเคยได้ยินแต่ทุน "เด็กเรียนดีแต่ยากจน" ซึ่งแน่นอนส่วนมากทุนเหล่านี้อยู่ในรูปของเงิน ค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่มอบให้เด็ก

มหาวิทยาลัยใกล้จะเปิดเทอมแล้ว เริ่มมีการให้ทุนการศึกษาจากเจ้าของทุนต่างๆ ให้เด็กแต่ประเภทตามที่กำหนดไว้ เช่น เรียนดี พิการ

แต่เมื่อหันกลับมามองอีกมุมหนึ่ง มีเด็กอยู่ประเภทหนึ่ง คือ เรียนก็ไม่เก่ง จนก็จน พฤติกรรมก็ไม่ดี ซึ่งตอนผมเป็นวัยรุ่นก็มีเพื่อนประเภทอย่างนี้อยู่บ้างเหมือนกัน

แล้วผู้มีส่วนเกี่ยวข้องต่างๆ ทำไมไม่จัดลำดับความสำคัญของเด็กกลุ่มนี้เป็นอันดับแรก โดยให้ทุน "เด็กเรียนไม่ดีและยากจน" ซึ่งแน่นอนนอกจากจะสนับสนุนในรูปของตัวเงินแล้ว

สิ่งที่จะเป็นทุนให้กับเด็กพวกนี้ คือ คงไม่ใช้ตัวเงิน แต่การเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดมากกว่าปกติ ให้ความสำคัญมากกว่าปกติ มากกว่าที่สำคัญ เพราะผมเชื่อว่าสมองมันพัฒนากันได้ พฤติกรรมมันเปลี่ยนกันได้ และฐานะมันยกระดับได้

KPN