ไม่เคยไปโรงเรียนของลูกในฐานะผู้ปกครองเลยสักครั้งเดียว เพราะพ่อบ้านไปเองตลอด แต่วันหยุดนี้พ่อบ้านต้องไปทำงาน เพื่อเสาร์อาทิตย์หน้าจะได้หยุดและขับรถให้ครูอ้อยไปสุพรรณบุรี
เมื่อเช้านี้ทำหน้าที่ผู้ปกครองแทนพ่อบ้าน  เพราะพ่อบ้านไปทำงานในวันหยุด  เพื่อวันหยุดหน้า  พ่อบ้านจะขับรถให้ครูอ้อยไปสุพรรณบุรี   
ดังนั้นวันนี้   ครูอ้อยจึงเต็มใจไปทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม    ประมาณสองโมงเช้า   ผู้คนไม่มากเท่าไร.........   น้องขวัญถ่ายรูปให้แม่อ้อยหน่อยสิคะ   เดี๋ยวแม่จะเดินไป  แล้วน้องขวัญก็ถ่ายรูปแม่  ให้เห็นหลังคาโค้งๆแบบนี้นะคะ.......   ครูอ้อยบอกกับลูกสาวคนเล็ก
 
อากาศดีแจ่มใสลมเย็นๆโชยมา  สองคนแม่ลูก  เดินคุยกันไป   พอเดินไปอีกนิดนึง  ครูอ้อยเห็นชื่อโรงแรมที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง  จึงหยุดให้น้องขวัญถ่ายรูปอีก
 
ที่โรงแรมแห่งนี้  มีชื่อเสียง  ใครๆก็ต้องรู้จักดี  ทำไมครูอ้อยจึงอยากถ่ายรูปวันนี้....  เพราะครูอ้อยสวมเสื้อสีแดงมั้ง  
ตอนเดินลงจากทางโค้ง   ครูอ้อยต้องจับมือลูกสาวไว้มั่น   และบอกกับลูกว่า.....ปีนี้แม่รู้สึกว่า...ไม่ค่อยไหวนะ  เดินไม่เก่งเลย  ดูสิทางลาดลงนิดนึง  แม่ก็เดินไม่ไหวแล้ว   ขาสั่นทีเดียว  เวลาข้ามถนนก็ไม่ค่อยมีความมั่นใจ  ...เหมือนกับคนแก่ที่แม่เคยเห็นเวลาแม่ขับรถ   แม่ก็กำลังจะเป็นคนแก่แบบนั้น  
โอ๊ะ!  ตึกนี้สวยดี  เซ็นทรัลลาดพร้าว...น้องขวัญถ่ายรูปแม่ให้เห็นตึกอยู่ข้างหลังนะคะ
 
เมื่อเข้ามาถึงโรงเรียน  เราแม่ลูกก็แยกทางกันเดิน  หมายความว่า  น้องขวัญไปตามทางของน้องขวัญ  และแม่ก็ไปตามทางของแม่ 
เอ๊ย !  ไม่ใช่..เราต่างก็ไปทำหน้าที่ของตนเอง  แม่อ้อยเข้าห้องประชุม  ส่วนน้องขวัญก็ไปเข้าแถว  
ครูอ้อยรู้สึกตัวว่า...มาพอดีกับเวลา  ไม่เช้าจนเกินไป  และไม่สายจนเกินไป  
ผู้ปกครองก็ทะยอยเข้ามา  ครูอ้อยนั่งบริเวณข้างหน้า  ถ่ายรูปกำลังดีเลย   โรงเรียนก็นำภาพการเล่นมายากลมาให้ดู  น่าสนใจ  ชื่อ  Cyril  ที่ประเทศญี่ปุ่น   เล่นมายากลได้เก่งมาก   ครูอ้อยได้ดู 2 อย่าง  คือ  ฝาขวด   กับไพ่   เขาเล่นกลได้ดีทีเดียว  แนบสนิท   แค่เอาฝาขวดวางบนฝ่ามือ   เอาก้นขวดน้ำเปล่าตีไปบนฝาขวดนั้น   ฝาขวดนั้นก็เข้าไปอยู่ในขวด   เอ...เขาทำได้อย่างไรกันนะ
 
กำลังสนใจพอดี   พิธีกรของโรงเรียนก็เข้ามาพูด...ในขณะที่นั่งฟังพิธีกร  ต่อมาก็ท่านผู้อำนวยการ  และท่านรองฝ่ายวิชาการ  
  
 
ครูอ้อยรู้สึกว่า   จะไม่ได้ไปตามนัดแน่   เพราะเวลาที่เลิกจากห้องประชุมก็ สี่โมงครึ่งแล้ว  ครูอ้อยเลยโทรศัพท์ไปหาตาหยู  และบอกกับน้องว่า...สงสัยครูอ้อยคงไปไม่ได้แน่  
พอเขียนมาถึงตอนนี้  น้องตาหยูก็โทรศัพท์มาพอดี   ครูอ้อยก็เลยบอกว่า..ไปไม่ได้..เสียดายจริงๆ  
 
จากนั้นครูอ้อยก็เดินไปที่ตึกเรียนที่น้องขวัญเรียน  อยู่ชั้น 3  ได้จ่ายเงินค่าลงทะเบียน  และอื่นๆด้วย  เสร็จแล้วก็มาซื้อหนังสือเรียน  สมุด  และก็เดินกลับบ้านกัน 
ในระหว่างเดินกลับบ้าน  ฝนก็ตกลงมาหยิมหยิม   ต้องรีบกลับบ้าน  เพราะน้องขวัญตากผ้าไว้หลังบ้าน  หากกลับช้ากว่านี้   ผ้าต้องเปียกหมดแน่ๆ  
เป็นอันว่า....ครูอ้อยทำภารกิจแทนพ่อบ้านได้สำเร็จเป็นอย่างดี.....