มรสุมพัดมา...พาฝนมาด้วย...โลกร่ำรวยด้วยความสดชื่น

แม้ว่าน้ำหลาก ท่วม ขัง จะมาพร้อมฝน หลายคนไม่ชอบใจเพราะทำให้การคมนาคมติดขัด ไปยากมายาก ไม่มีแดดสำหรับตากและให้ความหอมแก่ผ้า แต่หน้าฝนเป็นพลังแห่งชีวิต ที่นำมาซึ่งความเย็นตาเย็นใจของใบไม้ที่ได้ฝนใหม่ ผลิใบสีเขียวหลากหลายเฉด มองไปแล้วรู้สึกดีจริงๆ นอกจากนี้น้ำฝนยังเป็นสัญลักษณ์ในวัฏจักรของชีวิตโลก ฤดูเกษตรกรรมเริ่มขึ้นแล้ว แปลงนามีน้ำขัง ชาวนาเริ่มลงนาเพื่อทำกิจกรรมกันมากขึ้น หลังจากที่ฤดูร้อนที่ร้อนระอุกำลังผ่านพ้นไป สัญลักษณ์ที่เป็นทางการอีกประการหนึ่ง คือ วันพืชมงคล ที่กษัตริย์ของเราทรงพระเมตตาให้ความสำคัญในการเสด็จมาเป็นประธานในพิธีกรรมเกี่ยวกับข้าว ฉันถึงรู้สึกว่า

-ฤดูฝนเป็นฤดูแห่งการเริ่มต้น

-ฤดูหนาวเป็นฤดูที่ต้องดูแลตนเองให้แข็งแรงสมบูรณ์ เพื่อรอเก็บเกี่ยวผลผลิต  เช่น ต้นไม้หลายชนิดยอมผลัดใบ เพื่อรักษธาตุอาหารไว้ หมีขั้วโลกต้องจำศีล

-ฤดูร้อนเป็นฤดูกาลแห่งความสนุก พักผ่อน และเฉลิมฉลอง

ไม่ใช่เฉพาะทางด้านการเกษตรเท่านั้น ด้านอื่นๆ ฤดูฝนก็เป็นจุดเริ่มได้เช่นกัน เช่น ทำไมเปิดเรียนถึงเป็นเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ทำไมไม่เลื่อนออกไปหน่อย ให้ซาจากฝน ผู้ปกครองจะได้ไม่ลำบากในการไปรับ-ส่งลูกๆ (อันนี้ก็ไม่รู้แฮะ)

ฝากกำลังใจให้ผู้ที่แวะมาเยี่ยมบันทึกนี้ หากเหนื่อยนัก ลองพักสายตา มองออกไปข้างนอกหน้าต่าง สีเขียวของใบไม้จะทำให้รู้สุกผ่อนคลาย เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศโดยไม่ต้องใช้สตางค์ค่ะ...อย่างน้อยเราต้องเติมพลังให้ชีวิตเสมอๆ เพื่อให้ชีวิตที่ยังดำเนินอยู่มีพลังขับเคลื่อนต่อไป