วันหนึ่งมีเรื่องจะบอกพี่ชายที่อยู่กรุงเทพ ฯให้ทราบว่าสิ่งที่เขาต้องการณ์นั้นได้แล้ว...กำลังนึกถึงอยู่พอดีพี่ชายคนนี้ก็โทรเข้ามาอย่างนี้...

ช่วงตีห้าวันนี้สังเกตเสียงจักจั่นร้องดัง ๆบนต้นไม้รอบ ๆที่พักของยูมิประมาณเกือบชั่วโมงจึงหยุดเปลี่ยนให้นกต่าง ๆ ร้องบ้าง  ...

แสดงว่าสัตว์ย่อมรู้ใจของสัตว์ได้เหมือนกันคือรู้ว่าควรร้องช่วงไหนควรหยุดช่วงไหน...มีการหยุดพักเป็นเหมือนกัน...และเสียงจักจั่นร้องใกล้รุ่งอย่างนี้สังเกตว่าฝนจะหายไปแสงแดดสว่างจ้าจะมาแทนที่...

ตอนเช้าอย่างนี้เลยเตรียมชักเสื่อผ้าของใช้สำหรับเด็ก ๆและก็เป็นจริงอย่างคาดการณ์ไว้คือแสงตะวันส่องฟ้าใสเลย...

นึกถึงการคาดการณ์บางทีมันมีจุดสะกิดใจให้แสดงออกมาพูดเหมือนกันก่อนเหตุการณ์จะเกิดขึ้น...เช่นนึกถึงใครคนหนึ่งสักพักมีเสียงโทร ฯ ก็เป็นเขาคนนั้น...

บางทีกำลังพูดว่าคนนั้นยังไม่มาเขามีปัญหาอะไรหรือเปล่า...? พูดยังไม่ทันปิดปาก...เขาคนนั้นมาตรงนั้นซะแล้ว...

วันหนึ่งมีเรื่องจะบอกพี่ชายที่อยู่กรุงเทพ ฯให้ทราบว่าสิ่งที่เขาต้องการณ์นั้นได้แล้ว...กำลังนึกถึงอยู่พอดีพี่ชายคนนี้ก็โทรเข้ามาอย่างนี้...

ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร…คุณเคยเป็นอย่างนี้บ้างไหมครับผม…ฮา ๆ เอิก ๆ.