นักศึกษาในวิชามโนทัศน์ทางการศึกษาในอิสลามคนหนึ่ง ทำการศึกษาหะดีษที่เกี่ยวข้องกับความพอเพียง ซึ่งในภาษาอาหรับเรียกว่า القناعة มาส่งผม ซึ่งจริงๆ มีแบบอย่างจากท่านศาสนฑูตมากมายในเรื่องนี้ แต่ผมขอหยิบยกหนึ่งในความมากมายนั้นมานำเสนอ

ความพอเพียง หมายถึง มีกิน มีอยู่ ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่หรูหรา ก็ได้แต่ หรืออ้างถึงความพอประมาณ ความมีเหตุพล รวมถึงความจำเป็นที่จะต้องมีระบบภูมิคุ้นกันในตัวที่ดีพอ

ความพอเพียงในที่นี้ไม่ใช่หมายถึง ความพอเพียงสำหรับคนยากจน แต่คนร่ำรวยแล้วก็ต้องพอเพียง

ท่านศาสนฑูตทรงเป็นแบบอย่างของความพอเพียงที่สมบูรณ์แบบ ดังรายงานหนึ่งจากท่านอับดุลเลาะห์ อิบนุมัสอูด (รด.) กล่าวว่า

"ฉันได้ไปหาท่านศาสนฑูตขณะที่ท่านกำลังลุกจากเสื่อนอน และปรากฏริ้วรอยของเสื่อที่สี่ข้างอันทรงเกียรติของท่าน ฉันถามขึ้นว่า โอ้ท่านศาสนฑูตของอัลลอฮ์ นี่หากเราได้เอาผ้าปูนอนสักผืนหนึ่งวางทับบนเสื่อก็จะดี เพื่อจะได้ปกป้องผิวกายของท่าน ท่านศาสนฑูตตอบว่า "จะเอาอะไรมากมายระหว่างฉันกับโลกแห่งนี้นักเล่า ฉันกับดุนยา(โลกนี้) ไม่ใช่อื่นใดเว้นแต่เหมือนคนขี่พาหนะที่หยุดพักใต้ร่มไม้ ครั้งเมื่อหายเหนื่อยก็ย่อมพละออกเดินทางต่อไป โดยทิ้งต้นไม้นั้นไว้เบื้องหลัง"