ไปอบรมสัมมนาภาษาอังกฤษคราวนี้ นอกจากจะได้รับความรู้แล้ว ยังได้รับความสุขทางใจมากมาย เรื่องแรกในวันนี้คือ......
ในการเขียนรายงานการอบรมสัมมนาภาษาอังกฤษ  ในวันที่ 23 - 27 เมษายนที่ผ่านมา   ในโครงการภาษาอังกฤษ Brush Up! 
ครูอ้อยได้เก็บเกร็ดเล็กน้อย  เขียนเป็นบันทึกไปบ้างแล้ว  ได้แก่....วันนี้ไปทำอะไรมาบ้าง..บอกมาหน่อยซิ    เปิดโลกทัศน์..เมื่อไปสัมมนา    ครูพันธ์ใหม่..หัวใจเต็มร้อย     เล็กๆน้อยๆที่ได้จากการอบรม    เหล้าเก่ากรอกใส่ขวดเหล้าใหม่ที่สวยหรูกว่า     คิดให้ดี..ทำใจก่อน...นำมาใช้     โธ่เอ๊ย ! เราจะทำแบบเขาได้อย่างไร     เคยชินกับการสอนหนังสือมากไป     Integrate Teaching : 4 skills : เทคนิคการสอน 3P's    เล็กๆน้อยๆที่ได้จากการอบรม(2)     ลางสังหรณ์ : ความเชื่อ : Superstitious     จบ...สิ้นกันที  
บันทึกที่เขียนไปแล้ว....จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรู้   แต่สิ่งที่ได้จากการอบรมสัมมนาในครั้งนี้    ได้นอกเหนือจากความรู้มากมาย  
วันนี้  จะเขียนเล่าเรื่อง....  พบความสุขเมื่อเวลาผ่านไปแล้ว 40 ปี 
ครูอ้อยพบเพื่อนตั้งแต่เรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่  4  ขณะนั้นก็อายุ 8 ปี  ตอนที่พบเพื่อนนั้น   ครูอ้อยแย่กว่าเพื่อนๆ  ก็คือ...จำเพื่อนไม่ได้   
แต่เพื่อนของครูอ้อยคนนี้   เป็นผู้หญิง    เธอสอนที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งย่านดอนเมือง   เธอยังไม่แต่งงาน   เราพบกับในเวลาเบรก   คือพักน้อย   ครูอ้อยนั่งอยู่คนเดียว  
เธอมาทักทายว่า.....ตอนเป็นเด็กได้เรียนที่โรงเรียน........หรือเปล่า   
ครูอ้อยตอบอย่างรวดเร็ว.....ใช่ค่ะ  
เพื่อนนั่งลงและรีบพูดว่า.....เธอชื่อ  สิริพร   ชื่อเล่นชื่อ  อ้อย  เป็นลูกทหารอากาศ   ขึ้นรถบัสมาโรงเรียนทุกวัน  ใช่ไหมล่ะ  
ครูอ้อยอ้าปากค้าง....เหอ...
จำแม่นขนาดนั้นเชียว  
ครูอ้อยรีบตอบไปบ้าง.....แต่เรา...เอ้อ   จำเธอไม่ได้เลยนะ   
เพื่อนก็ชิงตอบว่า....น่าจะจำเราไม่ได้  ถูกแล้วล่ะ  เพราะเราเปลี่ยนแปลงไปมาก    แต่เธอ  อ้อย   เธอไม่เปลี่ยนแปลงเลย  โดยเฉพาะเวลา...ยิ้ม   
ครูอ้อยใช้เวลาตอนพักน้อยคุยกับเพื่อนอย่างมีความสุข  ถามถึงเพื่อนคนนั้น  คนนี้  และเธอก็ตอบได้ไปทุกคน   นี่เวลาผ่านไปตั้ง 40 ปีแล้ว   ยังมีเพื่อนจำกันได้   ดูแล้วมีความสุขจังเล้ย...